|

کسب 2 سهمیه المپیک حاصل اعتماد بوکس به بنزین سبز

حسین رامادان.کارشناس ورزش‌های رزمی

تیم ملی بوکس در حالی عازم رقابت‌های کسب سهمیه المپیک توکیو 2020 در شهر امان اردن شد که حساسیت میزبان درخصوص شیوع بیماری کرونا می‌رفت تا دردسرهایی را برای نمایندگان کشورمان ایجاد کند که هماهنگی‌های به‌موقع کمیته ملی المپیک و فدراسیون بوکس باعث شد تا میزبان نتواند بهانه‌تراشی کرده تا تیمی که ماه‌ها تمرینات سختی را زیر نظر علی استکی گذرانده بود، امیدوارانه راهی میدانی شود که برایش در آن کسب سهمیه سهل‌تر از میادین دیگر باشد.نگاهی گذرا به نتایج و سطح فنی رقابت‌های بوکس انتخابی المپیک در اردن نشان می‌دهد هنوز بوکس ایران برای رسیدن به ایدئال‌ها راه درازی در پیش دارد، اما انصافا چهره‌های جوان حاضر در تیم ملی نشان داد این تیم با کمی توجه می‌تواند بسیاری از ناممکن‌ها را در آینده نزدیک ممکن کند.هرچند ما در این رقابت‌ها شاهد کسب دو سهمیه المپیکی برای مشت‌زنان کشورمان از سوی شاهین موسوی و دانیال شه‌بخش بودیم، ولی بدون‌تردید اگر داوران کمی با وجدان بیدار مبارزات بوکسورهای کشورمان را قضاوت می‌کردند حداقل امید احمدی‌صفا هم می‌توانست با مبارزه خوبی که برابر حریف استرالیایی از خود به نمایش گذاشته بود سومین سهمیه‌گیر بوکس ایران باشد، اما از آنجایی که بوکس آسیا و جهان سال‌هاست با فساد مالی و داوری دست‌به‌گریبان است و حتی به همین دلیل می‌رود تا برای همیشه با توجه به اخطار IOC حضور در المپیک را از دست بدهد تا فدراسیون جهانی بوکس آیبا هرچه سریع‌تر دست به اصلاح درون‌سازمانی خود بزند، اما گویا هنوز در این رشته مبارزه‌ای المپیکی در روی یک پاشنه می‌چرخد تا هنوز این مشکل در رقابت‌هایی که جنبه انتخابی المپیک دارند بیشتر نمود پیدا کند که نمونه بارز این ناداوری را می‌توان در مبارزه امید احمدی‌صفا دید که حتی صدای اعتراض گزارشگر تلویزیون کشور میزبان را هم درآورد. به‌هرحال اگرچه بوکس ایران پس از گذشت سال‌ها حضور در المپیک هنوز دلخوش به کسب سهمیه المپیک است که ریشه اصلی آن را باید در تصمیمات غلط مسئولان قبلی فدراسیون دانست، ولی رقابت‌های اردن از این حیث قابل‌توجه است که پس از مدت‌ها کادر فنی تکانی به خود داده و پای جوان‌ترهای جویای نام و نان را به اردوی تیم ملی باز کرد تا پس از سالیان‌سال شاهد حضور بنزین سبز در تیم ملی باشیم؛ بنزین سبزی که در عمل جواب اعتماد مربیان را داد تا درحالی‌که پیش‌کسوتان در وزنی دیگر انتظار سهمیه المپیک را می‌کشیدند شاهد کسب دو سهمیه ارزشمند برای تیم ملی در اوزانی دیگر باشند، به‌خصوص سهمیه دانیال شه‌بخش از این حیث ارزشمند است که برای نخستین‌بار استان سیستان‌وبلوچستان ورزشکاری المپیکی خواهد داشت. بدون‌تردید اگر استکی کمی شجاعانه‌تر در انتخاب نفرات نهایی و جوان‌گرایی تیم ملی عمل می‌کرد شاید الان بوکس ما با چهار سهمیه المپیکی به کشور بازگشته بود.متأسفانه عدم پشتوانه‌سازی در سال‌های گذشته باعث شد تا تیم ملی به این حال‌وروز بیفتد، ولی حالا که استکی قصد پوست‌اندازی و جوان‌گرایی دارد، باید تعارفات را کنار گذاشته و با شجاعت بیشتری اقدام به این کار کند، چراکه نتایج برخی مشت‌زنان باتجربه و پرادعا نشان می‌دهد برخی از ملی‌پوشان اعزامی بیشتر نقش توریست را ایفا کرده و شاید هم به دنبال داشتن رکورد سه حضور در المپیک هستند و نه چیزی دیگر. جان کلام آنکه روند اعتماد به بنزین سبز در تیم ملی باید ادامه داشته تا این باور از هم‌اکنون در اذهان ملی‌پوشان وجود داشته باشد که بوکسوری در تیم ملی حاشیه امنیت ندارد، در غیر این صورت بوکس ایران بعد از این‌همه زحمت باز هم به همان روند گذشته بازخواهد گشت؛ روندی که سالیان‌سال بوکس روی آن مدار به دور خود چرخید تا به جایی نرسد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.