|

معمای مرموز جسد مردی در خیابان

شرق: دلبستگی مرد به فرزندانی که از طریق اهدای اسپرم او متولد شده ‌بودند، چنان درگیری‌ای را ایجاد کرد که پدر قانونی بچه‌ها در این درگیری جانش را از دست داد و مرد اهداکننده باید به اتهام قتل پای میز محاکمه برود. به گزارش خبرنگار ما، مأموران پلیس تهران بهمن‌ماه یک سال قبل جسد نیمه‌عریان مردی میان‌سال را در خیابان پیدا کردند. پس از انتقال جسد به پزشکی قانونی خانواده او نیز شناسایی شدند. پزشکی قانونی بعد از بررسی جسد اعلام کرد علت فوت مرد میان‌سال ایست قلبی ‌است. با مجوز پزشکی قانونی جسد دفن شد، اما برادر متوفی به مأموران گفت تصور می‌کند برادرش به مرگ طبیعی نمرده‌ است. او گفت: برادر من، سیاوش، ورزشکار بود. روزی دو ساعت ورزش می‌کرد و بدنی کاملا سالم داشت. او هیچ مشکل قلبی‌ای هم نداشت و کاملا تندرست بود. وقتی همسر متوفی مورد بازجویی قرار گرفت، او نیز تأیید کرد همسرش کاملا سالم بود. این زن گفت: همسر من نسبت به ظاهرش بسیار حساس بود و هیچ‌وقت بدون لباس بیرون نمی‌رفت و همیشه لباس مناسبی تنش بود. اینکه جسد او بدون لباس پیدا شده‌ برای من عجیب است. بااین‌حال با توجه به نظریه پزشکی قانونی و اینکه مدارکی به دست نیامد، پرونده به‌عنوان فوت طبیعی بسته شد، اما مدتی بعد برادر متوفی یک‌بار دیگر ادعا کرد برادرش کشته شده است. او گفت: همسر برادرم دو ماه بعد از مرگ برادرم با مردی جوان ازدواج کرد که از دوستان برادرم بود و من فکر می‌کنم او در این قتل نقش داشته ‌است. وقتی مأموران تحقیقات فنی را انجام دادند متوجه شدند تلفن همراه متهم که محسن نام دارد، در زمان مرگ مرد میان‌سال اطراف محل کشف جسد آنتن داشته. محسن برای پاسخ‌گویی به سؤالات بازداشت شد. او بعد از چند روز مقاومت سرانجام لب به اعتراف گشود و گفت: من سال‌ها قبل با سیاوش آشنا شدم. او از من برای مادرش خانه‌ای خرید و بعد هم چون در یک محل بودیم، اگر کاری برای خانه مادرش داشت به من می‌گفت و من انجام می‌دادم. بعد از مدتی متوجه شدم او بچه‌دار نمی‌شود و دنبال این است که بچه‌دار شود. من اسپرم به او اهدا کردم تا بچه‌دار شوند. بچه‌ها به دنیا آمدند. من شاهد بزرگ‌شدن آنها بودم، خیلی بچه‌های شیرینی بودند. به سراغشان می‌رفتم و با بچه‌ها بازی می‌کردم. راستش من نسبت به آن بچه‌ها علاقه‌مند شده ‌بودم و سرنوشتشان برایم مهم بود. وقتی سیاوش سر آنها داد می‌زد، من خیلی ناراحت می‌شدم تا اینکه سیاوش از من خواست دیگر به سراغش نروم. او از من بدش می‌آمد. آن روز سوار ماشینم شد و گفت دیگر سمت خانه‌اش نروم، پرسیدم چه مشکلی با من داری، مگر من چه کرده‌‌ام، گفت دوست ندارم دیگر ببینمت. این حرف مرا خیلی ناراحت کرد، چون نمی‌خواستم از بچه‌ها جدا شوم. داد زدم و گفتم چرا این حرف را می‌زنی، سیاوش عصبانی شد، صورتش سرخ شده‌ بود. من یک مشت به شانه‌اش زدم و سیاوش دیگر نفس نکشید، هرچه سعی کردم او را احیا کنم نشد. آن‌قدر ترسیده‌ بودم که جسد را کنار خیابان رها کردم، پیراهنش را درآوردم تا اثر انگشت من روی آن نباشد، اما من هیچ کاری نکردم، قسم می‌خورم من او را نکشتم، من فقط یک مشت زدم. وقتی همسر سیاوش مورد بازجویی قرار گرفت، گفت: من از هیچ چیز خبر ندارم. من و سیاوش بچه‌دار نمی‌شدیم. سال‌های زیادی بود که با هم ازدواج کرده ‌بودیم، اما سیاوش بچه‌دار نمی‌شد. ما تصمیم گرفتیم از جنین اهدایی استفاده کنیم. شوهرم یک روز به من گفت محسن گفته اسپرمش را اهدا می‌کند. بچه‌ها سه‌قلو بودند که حین بارداری یکی از آنها سقط شد، اما دختر و پسرم زنده ماندند و به دنیا آمدند. من اصرار به بچه‌دارشدن داشتم و سیاوش نسبت به این بچه‌ها علاقه‌ای نداشت. با اینکه از نظر قانونی پدرشان بود، ولی بچه‌ها را دوست نداشت. نسبت به آنها بی‌حوصله بود و سرشان داد می‌زد. محسن به خانه ما رفت‌وآمد داشت و همیشه با بچه‌ها بازی می‌کرد. ما هیچ ارتباطی با هم نداشتیم، ولی محسن همیشه برای بچه‌ها هدیه می‌خرید و نسبت به آنها خیلی خوش‌رفتار بود. وقتی شوهرم فوت شد، محسن از من خواستگاری کرد و من هم برای اینکه بچه‌هایم بی‌پدر نباشند و در خرجی آنها کم نیاورم، قبول کردم با او ازدواج کنم، چون می‌دانستم محسن بچه‌ها را خیلی دوست دارد. این زن در ادامه گفت: من اصلا خبر نداشتم که چه اتفاقی افتاده ‌است. هرگز هم پیش محسن نسبت به رفتار شوهرم گلایه نکردم. با اینکه اختلافات ما بعد از به‌دنیاآمدن بچه‌ها خیلی زیاد شد، اما من هیچ کاری نمی‌کردم، چون نمی‌خواستم بچه‌هایم بی‌پدر بزرگ شوند. سیاوش خیلی به خودش رسیدگی می‌کرد، اما نسبت به بچه‌ها خسیس بود و بعد از به‌دنیاآمدن آنها هم می‌گفت اصرار تو بود که بچه‌دار شویم و حالا هم خودت باید بزرگشان کنی. گاهی می‌شد که ما پشت در می‌ماندیم و سیاوش خانه بود، اما در را روی بچه‌ها باز نمی‌کرد. بااین‌حال من هرگز نسبت به او گلایه نکردم، چون دوست نداشتم بچه‌هایم متوجه شوند پدرشان نامهربان است. سیاوش به من می‌گفت همه توجه تو به بچه‌هاست و اصلا به من توجهی نمی‌کنی. من شب‌ها پیش بچه‌هایم می‌خوابیدم و هرکاری آنها می‌خواستند انجام می‌دادم و همین سیاوش را ناراحت می‌کرد. من هیچ نقشی در مرگ شوهرم نداشتم و ازدواجم با محسن هم بدون آگاهی از درگیری او با شوهرم بود. بعد از پایان بازجویی‌ها، با توجه به شکایت برادر سیاوش و سایر مدارک موجود در پرونده، کیفرخواست علیه محسن صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.