خلوتترین اسفند جزیره قشم
امید رحیمی: از فرودگاه که سوار ماشین شدم، به سمت خانه، دیدم ساندویچفروشی عبدل تعطیل است. اصلا حواسم به ویروس و مسائل مربوط به آن نبود. پارک ساحلی هم کسی غیر از بچههای محله سیمبالا که همیشه خدا آنجا هستند، نبود؛ نه چادری و نه خیمهای. حتی کسی در صف دستشویی هم نبود؛ خلوتترین اسفند جزیره که در این 28 سال دیده بودم. هر چه پاساژ بود تقولق و نیمهتعطیل بود. ایستگاه تاکسیها هم کسی نبود و انگار زمان ایستاده بود. تکوتوک بودند مسافرانی که معلوم بود راضی نیستند از این همه تعطیلی و بومیهایی که به هر چه مسافر به عنوان ناقل ویروس نگاه میکردند. اسکله «هنگام» هم سیستم جداسازی داشتند، میگفتند بومی حرف بزن، اگر بلد نبودی بومی بندری حرف بزنی نمیتوانستی سوار شناور شوی. یک بختبرگشتهای را از وسط کار برگرداندند و قشم پیادهاش کردند. هرمز هم همین وضع است و فقط ساکنان میتوانند بروند و بیایند. لارک جا ماند، البته که آن هم وضعش همین است. گلدنفود که بزرگترین رستوران قشم شده، در این چند روز اخیر هم از ترس شیوع تمام بخشهایش را تعطیل کرده است. چند شاورمافروشی محلی در روستاهای اطراف باز هستند که ترجیح میدهند افراد غیربومی از آنها خرید نکنند. خیلی از مسافران پول بیشتر میدهند به بومیها که آنها را با قایقهای شخصی به سواحل خلوت برسانند. بومیها هم خیلیهایشان نه نمیگویند. یک پولی میگیرند و افراد متقاضی را میرسانند به گوشهوکنار دنجی. در قشم و جزیرههای اطراف دو فصل پردرآمد وجود دارد؛ یکی فصل میگوست که اواخر شهریور آغاز میشود تا اوایل آبان. یکی هم همین نوروز است و مسافرهای پس و پیشش که ظاهرا امسال خیلی کمجانتر از سالهای قبل خواهد بود. مغازهدارها آشفتهاند، آشفته از انبارهای پری که معلوم نیست سرنوشتشان چه شود. خیلیها بارشان در خصب عمان گیر کرده و خیلیها سفرشان به چین لغو شده است. فعلا همه منتظرند و نمیخواهند قبول کنند که امسال قرار است رونقش کمتر باشد. صاحبان این خانههای محلی هم که شبانه اجاره میروند، زانوی غم بغل گرفتهاند و نگراناند دشتی نداشته باشند. همه نگراناند و خشمگین طبعا. مراکز ژئوپارک هم یکی از یکی خلوتتر و بهتبع آن، این برگزارکنندههای تورهای محلی هم بیکارتر از همیشه!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.