نخستین رئیس سازمان محیط زیست درگذشت
اسکندر فیروز، نخستین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران و بنیانگذار کنوانسیون رامسر که در زمینه حفاظت از تالابها فعالیت میکرد، در ۹۳ سالگی درگذشت. اسکندر فیروز بنیانگذار و نخستین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران بود و پس از آنکه کانون شکار در سال ۱۳۴۶ به سازمان شکاربانی و نظارت بر صید تبدیل شد، فیروز ریاست آن را برعهده گرفت. با تلاشهای او این سازمان در سال ۱۳۵۰ به سازمان حفاظت محیط زیست تغییر نام داد و دامنه فعالیت آن نیز گسترش یافت. سپس در سال ۱۳۵۳ یکی از مهمترین قوانین زیستمحیطی ایران با عنوان قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست تصویب شد که هنوز در ایران اعتبار حقوقی دارد. همچنین با تلاش وی مناطق چهارگانه تحت حفاظت ایران با نامهای پارک ملی، اثر طبیعی ملی، پناهگاه حیاتوحش و منطقه حفاظتشده، تعیین شد. بسیاری از اهل فن در زمینه محیط زیست معتقدند که این فعالیتهای اسکندر فیروز باعث شد تا ما محیط زیست و طبیعت خود و هرآنچه را که در آن است بشناسیم و بدانیم که چه داریم. یک نمونه از فعالیتهای وی، تصویب کنوانسیون رامسر است که با هدف حفاظت از تالابهای مهم بینالمللی، بهویژه تالابهای زیستگاه پرندگان آبزی معروف و گونههای گیاهی و جانوری موجود در آن در رامسر شکل گرفت که بهعنوان اولین معاهده زیستمحیطی در جهان شناخته میشود. در ابتدا این معاهده به امضای نمایندگان ۱۸ کشور شرکتکننده رسید، اما امروزه ۱۶۹ کشور جهان عضو این پیمان هستند. در سال ۱۳۵۰ فیروز رئیس اجلاس سازمان ملل برای آمادهسازی کنوانسیونهای مربوط به کنفرانس جهانی استکهلم شد. در سال ۱۳۵۱ وقتی نخستین کنفرانس جهانی محیط زیست در استکهلم برگزار شد، او نایبرئیس این اجلاس بود. در خلال سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ به عضویت هیئتمدیره اتحادیه جهانی حفاظت محیط زیست (IUCN) درآمد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نایبرئیس این اتحادیه و عضو هیئت امنای صندوق جهانی حیاتوحش و طبیعت شد. در تیرماه ۱۳۵۶ علاوهبر آنکه از ریاست سازمان حفاظت محیط زیست استعفا داد، ریاست اتحادیه جهانی حفاظت را نیز نپذیرفت. او همچنین از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ دبیرکل مؤسسه گیاهشناسی ایران بود و تأسیس مؤسسه گیاهشناسی و باغ گیاهشناسی و همچنین طرح زیستمحیطی پردیسان را در کارنامه فعالیتهای خود دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.