پس از «سهشنبه بزرگ»، دوگانه بايدن- سندرز پررنگتر شد
يك حزب عليه سندرز
سهشنبه بزرگ 2020 را بايد به نام جو بايدن، معاون اول باراك اوباما، رئيسجمهوري سابق ايالات متحده ثبت کرد. نامزدي که تا ابتداي هفته و تا انتخابات کاروليناي جنوبي هيچ رأيگيري درونحزبيای را پيروز نشده بود و زمزمههایی حاکي از کنارهگيري او مطرح ميشد، يکباره جان گرفت. ابتدا با کمک سياهپوستان کاروليناي جنوبي اولين پيروزي عمر 77ساله خود در رقابت درونحزبی را تجربه كرد و سپس در 9 ايالت از 14 ايالتي که ميدان رقابت «سهشنبه بزرگ» بود، به پيروزي رسيد تا نويد رقابتي سخت و پرهيجان با برني سندرز، يک سوسياليست دموکرات بر سر نامزدي نهايي حزب دموکرات را بدهد. بايدن سهشنبهشب در ايالتهاي جنوبي و شرقي پيروز شد که مهمترين آنها تگزاس بود. بزرگترين موفقيت سندرز هم پيروزي قابل انتظار و مهم در کاليفرنيا بود که بيشترين تعداد آراي نيابتي در کنوانسيون حزب را دارد. با اتمام شمارش آرا احتمال ميرود تعداد ايالتهايي که بايدن سهشنبهشب در آنها پيروز شده به 10 برسد و سندرز هم چهار ايالت را از آن خود کند. سندرز در اولين موضعگيري خود پس از سهشنبه بزرگ و مشخصشدن رقيب اصلياش در ادامه راه، بهطور تلويحي پذيرفت که بايد تغييراتي در ايده خود درباره اصلاحات تأمين اجتماعي ايجاد کند و از آن طرف هم بايدن بلافاصله حملات خود به سندرز را آغاز کرد و بهطور غيرمستقيم گفت: «حزب دموکرات به نامزدي نياز دارد که نهتنها بتواند ترامپ را شکست دهد، بلکه نانسي پلوسي را هم در جايگاه رئيس مجلس نمايندگان آمريکا حفظ کند. ما نامزدي ميخواهيم که واقعا دموکرات باشد، نه فردي که شانس ديگر دموکراتها براي رقابت و شکست ترامپ را بسوزاند». اما در جبهه جمهوريخواهان مانند هميشه دونالد ترامپ، رئيسجمهوري كنوني آمريكا، بدون رقيبي قابل اعتنا در تمام ايالتهاي حاضر در سهشنبه بزرگ پيروز شد. بازندگان سهشنبه بزرگ هم چهرههايي آشنا بودند. سناتور اليزابت وارن که حتي در ايالت خود هم قافيه را به بايدن باخت و مايکل بلومبرگ، ميلياردر آمريکايي و شهردار سابق نيويورک که تنها در منطقه سامواي آمريکا پيروز شد. انتظار ميرود اين دو هم مانند پت بوتجج و کلوباچر که به نفع بايدن از رقابت کنارهگيري کردند، ميدان را براي رقابت بايدن و سندرز خالي کنند. با اينکه براساس گمانهزني رسانهها وارن در صورت کنارهگيري قصد اعلام حمايت از سندرز را دارد و حتي برخي محافل او را همراه و معاون برگزيده سندرز ميدانند، اما جدا از وارن، ديگر نامزدهاي حزب دموکرات تنها به يک دليل مهم به سود بايدن کنار ميروند: جلوگيري از پيروزي سندرز. بههميندلیل، بعضي از هواداران برني سندرز، کنارهگيري بوتجج و کلوباچر را بخشي از توطئه رهبران حزب دموکرات براي جلوگيري از نامزدي اين سناتور چپگرا ميدانند. در هفتههاي گذشته و با پيروزيهايي که سندرز کسب کرده بود، اين نگراني ميان رهبران ميانهرو و بانفوذ حزب دموکرات ايجاد شده بود که پيروزي سندرز با ديدگاههاي سوسياليستي که همواره خود را سناتوري مستقل ميداند، در رقابت درونحزبي دموکراتها ميتواند خلاف اصول اين حزب باشد و تهديدي جدي عليه دموکراتها و ايالات متحده به شمار ميرود. اين گروه وضعيت ترامپ و جمهوريخواهان را مثال ميزنند. همانطورکه ترامپ در سال 2016 در حالي نامزد حزب جمهوريخواه بود که به اصول اين حزب اعتقاد نداشت و نتيجه آن وضعيت امروز است که باعث شده جمهوريخواهان براي ماندن در قدرت، به تبعيت و حمايت تمام از ترامپ ميپردازند؛ بنابراين دموکراتها نميخواهند چنين سناريويی براي آنها هم تکرار شوند. پيروزي حزب دموكرات بر همين اساس ميتوان گفت حزب و تصميمگيري حزبي از رقابت سهشنبه بزرگ سربلند بيرون آمد. متيو ايگلسياس، تحليلگر سياسي «ووکس» مينويسد: «در سالهاي گذشته از اين تئوري که «حزب تصميم ميگيرد» که چه نامزدي پيروز انتخابات درونحزبي باشد، غافل مانده بود. پايه و اساس اين تز اين است که نخبگان حزبي ميتوانند نقش تعيينکننده در تعيين يک نامزد داشته باشند. در چنين شرايطي اولويت با نامزدي است که از همهنظر قابلقبول باشد نهاينکه صرفا نامزدي جناحي باشد. اما روندي که منجر به پيروزي ترامپ در انتخابات 2016 شد، اين تز را براي هر دو حزب دموکرات و جمهوريخواه زير سؤال برد و تضعيف کرد. نخبگان جمهوريخواه با وجود مخالفتهاي آشکار با ترامپ مسير را براي نامزدي و پيروزي او مهيا کردند. تا چندي پيش به نظر ميرسيد در جريان رقابت براي انتخابات 2020 چنين سناريويي اينبار براي دموکراتها تکرار شود. سندرز از اکثريت حمايت در نظرسنجيها برخوردار نبود، اما او هم مانند ترامپ 2016 رويکردي کاملا خلاف ايدئولوژي غالب حزب و جريان رسانهاي دارد، پس ميتوان اجماع حزب در مورد بايدن و موفقيت او در سهشنبه بزرگ را پيروزي بزرگ براي تصميمهاي حزبي دانست». جاناتان چايت، سردبير سابق نيو ريپابليک توجيه نخبگان حزب دموکرات در مخالفت با سندرز و حمايت از بايدن را ميپذيرد و ميگويد: «کمپين سندرز تکرار کمپين ترامپ در سال 2016 است، اما به روش سندرز و در حزب دموکرات. ممکن است سندرز تصويري ايدئولوژيک از ترامپ ايستاده روبهروي آينه نباشد، اما تصور او از يک انقلاب سياسي که در آن مردم براي نابودي سازوکار سياسي بسيج ميشوند، بسيار يادآور کمپين ترامپ در سال 2016 است. با اينکه سندرز در ميان افکار عمومي مخاطباني مشتاق پيدا کرده، اما نکتهاي که نبايد فراموش شود اين است که حزب دموکرات به اندازه حزب جمهوريخواه ظرفيت پذيرش پوپوليستي راديکال و ضد سياست را ندارد. رأيدهندگان دموکرات برخلاف جمهوريخواهان ميخواهند رهبرانشان مصالحهجو و عملگرا باشند و به همين دليل رهبران حزب از بايدن حمايت ميکنند که از اين خصوصيات کاملا برخوردار است». بايدن اكنون بهترين گزينه براي رهبران حزب دموکرات به شمار ميآيد و در نظرسنجيها هم عملکردي تقريبا باثبات داشته است و حتي اگر از سخنوري و حرارت بوتجج يا ثروت بلومبرگ برخوردار نباشد، باز هم با نگاهي به سابقه حضورش در کنگره و کاخ سفيد در ميان نامزدهاي فعلي بهترين انتخاب است. رهبران حزب دموکرات اگرچه کمي دير، اما در نهايت چند روز قبل از سهشنبه بزرگ و در پس پيروزي بايدن در کاروليناي جنوبي به اين نتيجه دست يافتند که بهترين راه براي سد راه سندرز شدن، وحدت حول بايدن است و بلافاصله بوتجج و کلوباچار به سود او کنار کشيدند. از سوي ديگر، رقابت و تنش ايدئولوژيک نامزدهاي حزب دموکرات از اين پس بالا خواهد گرفت. تاکنون بسياري از هواداران خط و ديدگاه «مترقي» در حزب دموکرات از سندرز حمايت ميکردند و بخشي ديگر از آنها هم اليزابت وارن را نامزدي شايستهتر ميدانستند. در آنسو «ميانهرو»هاي دموکرات گزينههاي زيادي براي حمايت داشتند؛ از بايدن و بلومبرگ گرفته تا بوتجج و کلوباچار. اما از سهشنبهشب اين رقابت ايدئولوژيک تنها ميان سندرز و بايدن در جريان خواهد بود. اکنون مشخص شده که سندرز و بايدن رقابت نهايي براي تعيين نامزد منتخب حزب دموکرات را رقم ميزنند، اما تعادل نسبي و رقابت نزديک اين دو در سهشنبه بزرگ اين پرسش را جديتر از قبل مطرح کرده که آيا رقابت سندرز- بايدن تا ماه جولاي و زمان برگزاري کنوانسيون حزب دموکرات ادامه مييابد يا يکي از اين دو زودتر از آن به تعداد 1991 رأي نيابتي لازم ميرسد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.