|

آینه

دنیای اقتصاد پرریسک‌ترین معامله ملکی خرید آپارتمان‌های تازه‌ساز «فاقد پایان‌ کار»، پرریسک‌ترین معامله ملکی محسوب می‌شود که دست‌کم دو زیان بزرگ برای خریداران به‌همراه دارد... در واقع ازآنجاکه ساختمان‌های فاقد پایان کار چک‌لیست نهایی مربوط به تأمین ایمنی، بهداشت، بهره‌دهی مناسب، آسایش و صرفه اقتصادی و همچنین تأمین نیازهای ساکنان و استفاده‌کنندگان را دریافت نکرده‌اند و ساختمان از بابت این شاخصه‌ها مورد تأیید قرار نگرفته است، هرکدام از این موارد که با ایمنی، رفاه و آسایش شهروندان و ساکنان این گروه از واحدها در ارتباط قرار دارد، ممکن است با نقص و نارسایی مواجه باشد. دومین خطر مهمی که در این زمینه این گروه از خریداران مسکن را تهدید می‌کند، «زیان اقتصادی» است... بررسی‌ها نشان می‌دهد عمده سازنده‌هایی که این گروه از آپارتمان‌ها را به بازار مسکن برای فروش عرضه می‌کنند، عمدتا این اقدام را با دو نیت و هدف انجام می‌دهند؛ نیت آنها از این کار آن است که یا بدهی‌ها و تعهدات خود را در برابر شهرداری و سایر مراجع مربوطه همچون دستگاه‌های خدمات‌رسان پرداخت نکرده و به انجام نرسانند یا این تعهدات و بدهی‌ها را با تأخیر زمانی هرچه بیشتر انجام داده یا پرداخت کنند. در هر دو حالت زیان‌های روانی، جانی و مالی مربوط به این اقدام سازنده‌ها متوجه خریداران خواهد بود.

کیهان مدعیان اصلاحات شکست سنگین خود در انتخابات را سانسور کردند نارضایتی و به تبع آن ناامیدی مردم از لیست امید باعث شد این دوره اصولگرایان با رأی مردم اکثریت مجلس یازدهم را به دست آورند؛ روزنامه‌های طیف موسوم به اصلاح‌طلب اما دیروز در صفحات نخست خود این شکست را سانسور کردند... لیست امیدی که چنان سرگرم سیاست‌زدگی خود بود و در جدال‌های حزبی و جناحی غرق شده بود که عملا در حوزه مهمی ‌مانند معیشت مردم غافل شد و ناامیدی مردم از نمایندگان امیدی بزرگان «تَکرار» را به این گمان مشغول ساخت که مهر «تَکرارکردن» بر هر لیستی بزنند، نتیجه عکس خواهد داد و لذا آنها ‌ترجیح دادند سکوت اختیار کنند و در عوض روزنامه‌های زنجیره‌ای با تفسیرهای خود بر قامت آن سکوت، جامه‌های گمراه‌کننده بدوزند.

اعتماد كرونا؛ سنگ محك عباس عبدي: ...روزي كه قضيه هواپيماي اوكرايني رخ داد، بايد متوجه مي‌شدند كه تكذيب‌هاي اوليه سود اندك و بسيار گذرايي دارد ولي زيان‌هاي آن بلندمدت و بسيار كلان است. كدام آدم عاقلي است كه سود اندك و كوتاه‌مدت و چندروزه را به زيان هنگفت و بلندمدت ترجيح دهد؟ به نظرم زيان از هرجا جلويش گرفته شود، سود است. اكنون در حال فرو‌ريختن آوار شايعات هستيم. آواري كه با وجود ناتواني سازوكار ارتباطي رسمي به‌ويژه صداوسيما و فشل‌بودن نهادهاي ارتباطي و فقدان فرهنگ پاسخ‌گويي در اين جامعه، قادر به مواجهه با اين سيل شايعات نخواهد بود. متأسفانه بايد گفت كه بعيد است ساختار تصميم‌گيري در ايران قادر به ايجاد تحول و تطبيق‌دادن خود با مقتضيات جامعه باشد؛ بنابراين راهي جز حضور نهادهاي مدني مرتبط با بهداشت و درمان و نيز امدادي و اطلاع‌رساني و مردم در عرصه عمومي باقي نمي‌ماند. تبليغات ضد پزشكي كه طي سال‌هاي اخير سكه رايج شده بود، اكنون مي‌تواند نشان دهد كه چقدر در تخريب منابع و نقاط قوت خودمان تبحر داريم! اگر در هيچ كاري قدرت نداشته باشيم، حتما در اين كار قدرتمند هستيم. آنچه مي‌توان گفت، حضور جدي و مؤثرتر نهادهاي مدني بهداشت و درمان و امداد و نيز نهادهاي اطلاع‌رساني و همكاري مردم براي مصون‌ماندن از دو ويروس شايعه و كروناست. هرچند حكومت همواره مستعد اين است كه مشاركت و حضور مردم را به پاي خود بنويسد، ولي چاره‌اي نيست. اكنون با آزمون مهمي مواجه هستيم و فرصتي براي تسويه‌‌حساب با دغل‌كاري‌هاي گذشته نيست.

جوان دوستی با خاله خرسه!

ایزد مهرآفرین: ... برای کسی که کم‌و‌بیش سرش در کار سینما باشد، شناخت و درک این موضوع که هرکدام از جشنواره‌های خارجی فیلم، سیاستشان و به قول معروف خط و ربطشان چیست، کار دشواری نیست. هر جشنواره یا فستیوال فیلمی برای خودش یک سیاست‌گذاری یا رویکردی دارد که بعضا یا خیلی مشخص آن را عنوان می‌کند، یا نه به‌خاطر اینکه هدفشان مشخص نشود، آن را در دالانی از پیچیدگی‌های سیاسی، اجتماعی و حقوق بشری به سر می‌چرخاند... اما رکورد بیشترین حضور در برلیناله برای «جعفر پناهی» است که با هشت فیلم که البته نمایش شماری از فیلم‌های او در چارچوب برنامه بزرگداشت بوده، بیشترین حضور‌ها را در برلین داشته است... چرا طی این همه سال هیچ‌گونه شفاف‌سازی درخصوص کارکرد و دستاورد حضور مدیران ایرانی در جشنواره‌های خارجی صورت نگرفته است که حداقل علاقه‌مندان به سینما بدانند فایده حضور آنها در این رویداد‌ها چه بوده است؟!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.