|

کودک مستقل

لیلا کاظم‌لو. پژوهشگر مؤسسه کودکی مدرس

یکی از مهم‌ترین اهداف برای هر والدی، تربیت کودکي مستقل و خودمختار است. در اوایل رشد، کودکان روی پدر و مادر حساب می‌کنند. برای تغذیه، تمیزشدن و تحرک به پدر و مادر متکی هستند. کم‌کم که بزرگ‌تر می‌شوند، در مراحل ابتدایی زندگی مستقل می‌شوند، ولی هنوز به پدر و مادر برای عشق، حفاظت، راهنمایی و حمایت وابسته هستند. آیا فکر کرده‌اید چه کنیم تا کودکانی مستقل و خودمختار بدون وابستگی و وابسته‌بودن تربیت کنیم؟ کودکان مستقل ذاتا انگیزه دارند، چون اجازه دارند دلایل خودشان را پیدا کنند. فرصت و راهنمایی برای کشف درون خود را پیدا کرده‌اند. با والدین همکاری زیادی دارند و عقاید و خواسته‌های این کودکان از سوی والدین استقبال و بررسی می‌شود. می‌توانند خوب تصمیم‌گیری کنند. ما به عنوان پدر و مادر وظیفه داریم مسئولیت‌هایی در قبال فرزندان خود داشته باشیم و از کودکان نیز وظیفه و مسئولیت‌هایی را بخواهیم تا انجام دهند. باید به کودکان فرصت، ابزار و پشتیبانی برای دنبال‌کردن اهداف را بدهیم. فرصت یعنی ایجاد زمینه برای رسیدن به هدف و ابزار شامل تأمین عشق، راهنمایی، تشویق به‌موقع در تلاش‌های کودکان‌مان و مسئولیت کودکان شامل آنچه برای انجام حداکثری رسیدن به اهداف است، مانند بهترین تلاش، نظم و متعهدبودن. فهرستی از کارهایی که می‌خواهیم انجام دهد، با کمک خودش تهیه کنیم. این فهرست با توجه به توانمندی‌های کودکان است. پس در قبال انجام‌ندادن آن محرومیت در نظر بگیرید. این برنامه باید واضع و روشن انجام شود. فرزندان‌مان باید مسئولیت موفقیت و شکست خود را بر عهده بگیرند. به کودک اجازه دهیم برای خود ارزش قائل شود و این به معنای خودشیفتگی و مغروربودن نیست، نقاط ضعف و قوت خود را بشناسد و از داشته‌های خود لذت ببرد و نقاط ضعفش را تقویت کند. با کودکان خود با عشق و علاقه برخورد کنید، پاسخ صحیح به احتیاجات کودک سبب می‌شود او احساس کند فرد باارزشی است، البته شما همواره قادر نیستید به نیازهای کودکتان به طور سریع پاسخ دهید، مسلما مواردی پیش می‌آید که پاسخ به نیازها امکان‌پذیر نیست. کودک کم‌کم به این تغییرات پی می‌برد و خود را هماهنگ می‌کند. همین که او احساس کند شما همواره با عشق و علاقه با او برخورد می‌کنید، برای او کافی است. به جای کودک، کار انجام ندهید. اجازه دهید خود کودک کارهای شخصی خود را انجام دهد. گاهی لازم است ما دور از کودک بایستیم و نظارت داشته باشیم درباره آماده‌کردن کیف مدرسه، برداشتن خوراکی‌ها، لباس‌پوشیدن، ولی از دور، نه به جای کودک کار انجام دهیم. گاهی والدین فکر می‌کنند اگر من کیف او را مرتب نکنم، اگر برنامه درسی او را آماده نکنم در مدرسه خجالت می‌کشد یا خواهند گفت چه پدر و مادر بی‌مسئولیتی، ولی عملا این‌گونه نیست. شما با معلم و مربی او صحبت کنید. برنامه بگذارید و انجام مسئولیت‌های کودک را بر عهده خودش بگذارید، فقط نقشی که دارید، نظارت است نه انجام کارهای شخصی. برای این منظور برنامه‌ریزی و برای خود یادداشت‌برداری کنید و طبق برنامه پیش بروید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.