|

بوکس و هزار راه نرفته

حسين رامادان‌‌-کارشناس ورزش‌هاي رزمي

تيم ملي بوکس کشورمان اگرچه قبل از سال 57 جزء قدرت‌هاي قاره‌اي محسوب مي‌شد ولي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي همچون شطرنج، شمشيربازي و يکي، دو رشته ديگر فعاليت 35ساله‌اش تعليق شد تا بعد از پايان جنگ با پيگيري‌هاي احمد ناطق‌نوري که خود زماني بوکسور بود و آن زمان در مجلس حضور داشت موفق شود بعد از هشت سال درکمابودن دوباره راه‌اندازي شود. از اين حيث خانواده بوکس مديون ناطق‌نوري است ولي ايراد بزرگ رئيس سابق اين بود که به دليل مشغله زياد در مجلس، امورات فدراسيون را به دست افرادي سپرد که به‌جاي بالندگي و رشد بوکس بيشتر به دنبال رشد جايگاه خود و سفرشان بودند.شايد برايتان جالب باشد که بگوييم بوکس جزء معدود فدراسيون‌هاي ورزشي است که مربيان خارجي زيادي را تاکنون به خود ديده است، آسبال، ساگارو، ديميتري، وينکوف، برايف و خيمنز از مربياني اوکرايني، کوبايي، روسي و قرقيزستاني هستند که در 30 سال راه‌اندازي مجدد بوکس هدايت تيم ملي را در زمان‌هاي مختلف در دست گرفته بودند، ولي به دليل بي‌برنامگي حاکم بر اين رشته راه به جايي نبردند و عطاي ماندن در ايران را به لقايش بخشيدند و به کشور خود بازگشتند.متأسفانه عدم تمرکز لازم روي اين فدراسيون و استفاده ار مديران بله‌قربان‌گو در بخش‌هاي مختلف، مانع از آن شد که بوکس بتواند از اين مربيان بهره لازم را ببرد و بدتر از آن عدم موفقيت‌هاي اين رشته در رقابت‌هاي مختلف قاره‌اي، جهاني و حتي المپيک باعث شد اقبال چنداني در بين جوانان به اين رشته مبارزه‌اي زيبا به وجود نيايد.به هر حال با فشار مسئولان ورزش کشور احمد ناطق‌نوري استعفا داد تا حسين ثوري در يک انتخاب مصلحت‌گرايانه، سکان اين فدراسيون را در دست گيرد، فدراسيوني که به يمن مديريت ناصحیح سال‌هاي گذشته هيچ چيز نداشت؛ حتي يک ساختمان و دفتر کار درست و حسابي.نه ساختمان اداري مناسب، نه سالن تمرين مناسب، نه خوابگاه مناسب و خيلي از «نه»‌هاي ديگر تا ثوري بماند و حوضش و يک دنيا توقع بي‌پايان از اين رشته المپيکي.در واقع عدم استفاده مناسب از مربيان خارجي، اختلافات هميشگي، استفاده از افراد بله‌قربان‌گو در کادر اجرائي، سفرهاي هميشگي افراد خاص، عدم توجه به راه‌اندازي ليگ، عدم توجه به پشتوانه‌سازي بوکسور و مربي، عدم رعايت شأن اردوي تيم ملي بوکس از سوي کادر فني به‌طوري‌که وقتي سري به اردوي تيم ملي مي‌زديد، از مجري گرفته تا پسر فلان دروازه‌بان و برادر فلان بوکسور ملي‌پوش در حال تمرين بودند... همه و همه باعث شد تا بوکس نتواند سر راست کند و حسين ثوري با وجود تلاش بسيار هنوز نتواند کاري براي اين رشته انجام دهد چراکه فدراسيون سال‌ها دفتر کار و پاتوق بعضي‌ها بوده است تا فدراسيون بوکس.اگرچه بوکس در ميان کاروان‌هاي اعزامي به بازي‌هاي آسيايي به‌عنوان يک فدراسيون مدال‌آور البته از جنس برنز تلقي مي‌شد ولي در بازي‌هاي المپيک غالبا تا کسب سهميه پيش رفته و تاکنون حتي در حد مدعي مدال هم در المپيک مطرح نبوده است.تيم ملي بوکس اگرچه براي المپيک توکيو اميدوار به کسب يکي، دو سهميه است ولي وضعيت امروز بوکس نتيجه همان مديريت غلط و استفاده از افراد پا به سن گذاشته و کارنابلدي است که رئيس امروز دچار آن شده است چراکه در صورت داشتن مديريت و برنامه‌ريزي مناسب در گذشته، امروز بوکس بايد در کنار تکواندو، کاراته، کشتي، وزنه‌برداري و دووميداني يکي از مدعيان کسب مدال در المپيک باشد نه اينکه دلخوش به کسب چند سهميه المپيک باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.