|

حیوانات خانگی، از هم‌خانگی تا تجارت (بخش اول)

سپهر سلیمی

تجارت و پرورش حیوانات خانگی یکی از موارد ظلم آشکار به حیوانات است که همواره مورد اعتراض حامیان حقوق حیوانات بوده. پرورش حیوانات خانگی در حالی است که هر ساله میلیون‌ها حیوان خانگی به دلیل نداشتن سرپرست یا رهاشدن در خارج از خانه جان خود را از دست می‌دهند. تولد هر حیوان در صنعت پرورش حیوانات خانگی به معنی آواره‌شدن یک حیوان بی‌سرپرست است. حیوان خانگی اصطلاحی است که در تعریف ساده به حیواناتی اطلاق می‌شود که امکان زیست به همراه انسان دارند. حضورشان در کنار انسان برای خودشان و انسان مشکلی ایجاد نکند. از طبیعت و حیات‌ وحش جدا نشده‌اند و جزء گونه‌های دسته‌بندی‌شده CITES (کنوانسیون تجارت گونه‌های در معرض انقراض گیاهی) نباشند. یکی از جنایت‌هایی که در صنعت تولید حیوانات خانگی انجام می‌شود، دست‌کاری‌های ژنتیکی حیوانات است. از آنجایی که در این صنعت، نگاه کالاگونه به حیوانات وجود دارد، بنابراین پرورش‌دهندگان سعی می‌کنند با دست‌کاری‌های ژنتیکی، حیواناتی را به بازار عرضه کنند که از نظر رفتاری و ظاهری با سلیقه مشتریان ناآگاه هم‌خوانی داشته باشد. این مسئله باعث مشکلات جدی اسکلتی و داخلی برای این دسته از حیوانات خانگی شده و زندگی آنها را با مخاطراتی جدی همراه کرده است. پرورش‌دهندگان حیوانات خانگی به حیوانات مولد به چشم ابزاری برای تولید مثل بیشتر نگاه می‌کنند. توله‌کشی‌های حداکثری در کنار رعایت حداقلی شرایط بهداشتی و تغذیه‌ای سبب شده است حیوانات ماده مولد به‌شدت ضعیف شده و کمتر از عمر طبیعی زندگی کنند. فروش و عرضه حیوانات متولدشده نیز همواره با درد و رنج حیوانات همراه است. حمل‌ونقل و وضعیت نگهداری حیوانات خانگی در فروشگاه‌های حیوانات خانگی عموما دردناک و با آزار حیوانات همراه است. حدود 280 میلیون سگ و گربه به عنوان حیوان خانگی در جهان وجود دارد که از تقریبا نیمی از آنها در آمریکا هستند. این در حالی است که سالانه حدود 6/5 میلیون حیوان خانگی در آمریکا وارد پناهگاه‌ها می‌شوند که حدود 1/5 میلیون از آنها یوتانایز می‌شوند. از حیوانات موجود در پناهگاه‌ها سالانه حدود سه میلیون حیوان به سرپرستی گرفته می‌شوند. صنعت حیوانات خانگی و وجود حیوانات خانگی همواره یکی از نگرانی‌های حامیان حقوق حیوانات در جهان بوده است. تقریبا در همه‌جای دنیا، انسانی که حیوان خانگی دارد، به عنوان مالک حیوان شناخته و حیوان بخشی از دارایی شخصی فرد محسوب می‌شود. این سبب شده در مواردی مانند آزار و حتی مرگ حیوان از مصونیت‌های کلی و جزئی برخوردار باشد. به‌تازگی تعداد کمی از قضات در آمریکای شمالی، صاحبان حیوان خانگی را به عنوان سرپرست معرفی کرده‌اند.

در ایران هیچ نظارتی بر مراکز پرورش حیوانات خانگی وجود ندارد. ضمن اینکه واردات حیوانات خانگی با قیمت‌های بالا در حال انجام است و حیوانات به‌راحتی در شبکه‌های مجازی فروخته می‌شوند. در یادداشت‌های بعدی درباره دیگر جنبه‌های تجارت حیوانات خانگی، اثرات محیط‌زیستی آن و حیوانات خاص خانگی (اگزوتیک پت) خواهم نوشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.