«خون شد»؛ فيلمي مهم
رضا اصفهانيزاده: دوستداران و منتقدان سرسخت مسعود کيميايي با ديدن فيلمهاي مهم و تأثيرگذار قبل از انقلاب عاشق سينماي فيلمسازي منحصربهفرد او شدند. هنرمندی مؤلف که حساسيتهاي زمانه را فراتر از موقعيت زماني درمييابد. «خون شد» در نگاهی کلي پختهترين و ساختارمندترين فيلم مسعود کيميايي در دهه اخير و احوالات خالقش و آنچه از زندگي و رخدادهاي جامعه ميدانيم، در درک فيلم دخيل است. فيلمي بهشدت معترض با مضاميني تازه نظير هجوم سرمايهدارها و دلالها در التهاب جامعه و مردمي وارونه و سايه بلند ناآرام و لرزان قهرمان فيلم در ابتدا و انتهاي فيلم و بازگشت قهرمان سالهاي دور مسعود کيميايي کاراکتر «فضلي» که ناخودآگاه تصوير (قيصر) را در ذهن تداعي ميکند؛ مردي حبسکشيده در جستوجوی خانه قديمي و خانواده که هر يک گرفتار مشکلات خودشان هستند. رابطه اين کاراکترهاي فيلم، ساختن بشريت و دنيايی است که کيميايي با ۵۲ سال حضورش در سينما در پي پرسههاي اجتماعي با اصول و آرمان و با عشق به ذات سينما با نگاه تأليفي است. بعد از اين مدت حضورش پختهتر با جايگاه مستحکم و ريشهدار در قصهپردازي کلاسيک در دفاع از ساحت آدمهاي تنهايي است که در آثار کيميايي جاندار و پرمخاطب هستند و سينماي معاصر که بهسرعت به سوي سينماي مدرن رفته و مسعود کيميايي تنها و مظلومانه از غيرت و مردانگي و رفاقت صحبت ميکند. در سکانسي از «خون شد»، فضلي (سعيد آقاخاني) قهرمان داستان در پي فاطمه (ليلا زارع) خواهرش است. گفتوگوي اين دو در اين سکانس زيبا و بينظير است؛ استفاده بهموقع از تمثيلها و استعارهها و بازگشت به آثار برجسته چندين دهه گذشته. آدمهاي بيپناه و زخمخورده بر پرده باور، ميتوان با غمهايشان ناراحت و از رنجهايشان متأثر شد. «خون شد» اعتباري از عريانسازي تلقيات انديشههاي کيميايي به عنوان سينماگر مؤلف است. او فيلمي ساخته است که بالندگي روايتش ريشه در فضاي خارج از فضاي دروني فيلم دارد و تناسخ قهرمان «خون شد» در کالبد قهرمان ديگر به معناي تمامشدن قهرمان نيست، بلکه استمرار مسير برحسب زمان و شرايط و متعلقات فکري روز، شکلي ديگر گرفته است و قهرماني که با اتکا به قوانين فردي و سنتي خويش، به راه خود ادامه ميدهد و تن به بازي امروز ميسپارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.