|

تشديد رقابت ميان بلومبرگ و سندرز در روزهاي آتي

برنی در برابر مایکل

میدان رقابت دموکرات‌ها همچنان پرجمعیت است؛ اما برنی سندرز و مایکل بلومبرگ در این میدان طوری رفتار می‌کنند که انگار اصلی‌ترین رقابت بین این دو نفر است. در گردهمایی‌های انتخاباتی کارولینای شمالی در هفته جاری، سندرز به‌عنوان پیشتاز احتمالی و بلومبرگ به‌عنوان فردی که کاملا در مقابل او قرار گرفته، هرکدام خودشان را مستحق نامزدی حزب دموکرات در رقابت اصلی انتخابات 2020 می‌دانند؛ این در حالی است ‌که انتخابات درون‌حزبی در کارولینای شمالی آغاز شده و هیچ‌کدام از آنها نامی از دیگری نیاورده است؛ اما هیچ شکی باقی نگذاشتند که هدف صحبت‌هایشان کیست؛ آن هم در ایالتی که همواره رأی‌شان بین جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در حرکت بوده و به این ترتیب برای هر دو نامزد به‌دست‌آوردن رأی آن‌ حیاتی است. شعار بلومبرگ برای رأی‌دهندگان ساده است: من نامزد شده‌ام تا دونالد ترامپ را شکست دهم؛ شعاری که او پنجشنبه گذشته در گردهمایی انتخاباتی‌اش در افتتاحیه ایستگاه قطار «رالی» مطرح کرد و یکی از طولانی‌ترین و بلندترین تشویق‌ها را پاسخ گرفت. بسیاری از دموکرات‌ها به‌ویژه رهبران آن همچنان تردید دارند که سندرز بتواند در انتخابات نهایی پیروز شود. توانایی پیروزشدن در انتخابات نهایی ورقی بود که پیش از این جو بایدن رو کرد؛ اما با عقب‌ماندن او در انتخابات دو ایالت اول، حمایت از بایدن حالا ریزش عجیبی را تجربه می‌کند. درحالی‌که پیت بوتجج و امی کلوبچار، دیگر نامزدهای حزب دموکرات هر دو دوست دارند روبه‌روی سندرز قرار بگیرند، این بلومبرگ با صدها میلیون دلار سرمایه‌اش است که در هفته‌های گذشته توانسته خودش را در این جایگاه قرار دهد، درحالی‌که درصدش در نظرسنجی‌ها به‌صورت مداوم افزایش را تجربه می‌کند. به این ترتیب اگر شانس به بلومبرگ رو کند و او بتواند کمپین قدرتمندی راه بیندازد، خواهد توانست رودرروی سندرز قرار بگیرد. بخش بیشتری از صحبت‌های اخیر سندرز در دورهام کارولینای شمالی به تعریف و تمجید از سیاست‌های پیشنهادی‌اش از جمله خدمات درمانی برای همه، پایان‌دادن به جنگ علیه مواد، بخشودگی بدهی وام‌های دانشجویی و افزایش مالیات سرمایه‌داران اختصاص داشت؛ اما او به‌روشنی به رقیب جدیدش نیز حمله کرد: «مردم می‌دانند که این سیستم فاسد سیاسی است که اجازه می‌دهد میلیاردرها بتوانند انتخابات را بخرند. ما شاید قدیمی باشیم اما به دموکراسی اعتقاد داریم؛ هر نفر، یک رأی، نه اینکه میلیاردرها بتوانند انتخابات را بخرند». بلومبرگ وعده تحول داده است نه انقلاب؛ او به سبک خودش و با اشاره به تجربیاتش به‌عنوان شهردار نیویورک پاسخ سندرز را داد: «‌برخلاف سایر نامزدها من فقط راجع به مسائل حرف نمی‌زنم». اگر به لحن صحبت‌های هر دوی این دموکرات‌ها دقت کنیم، متوجه می‌شویم که هردوی آنها محاسباتی واقع‌بینانه ارائه داده‌اند. براساس تازه‌ترین نظرسنجی‌ها، بسیاری از تحلیلگران معتقدند رقابت در نهایت بین سناتور سوسیالیست و شهردار سابق میانه‌رو محدود خواهد شد؛ اما استراتژی‌ای که هرکدام از آنها در این رقابت دو نفره در پیش می‌گیرند، مستلزم ریسک است. براساس تعداد نمایندگان در کنگره حزب دموکرات، تا اینجای کار این بوتجج است که سندرز را پشت سر گذاشته و با وجود تعداد آرای کمترش بوتجج هنوز یک تهدید محسوب می‌شود. علاوه بر این سندرز هنوز با وارن که بعد از آیووا حدود شش میلیون دلار به کمپینش کمک شد، رقابتی نداشته است. در آن طرف بلومبرگ هنوز کارهای زیادی دارد که برای جلب حامی و متحدکردن آنها باید انجام دهد. او هنوز به‌عنوان میانه‌روی مقابل سندرز با بوتجج، کلوبچار و بایدنی که تا اینجا شاید عقب بوده باشد اما هنوز از گردونه حذف نشده است، در یک جایگاه قرار دارد. بلومبرگ هنوز ثابت نکرده که می‌تواند دیگران را از این رقابت حذف کند. در این میان درحالی‌که سندرز تا اینجای راه توانسته پیشتازی انتخابات درون‌حزبی باشد، تعداد کمی از حامیانش شرایط را تا انتها این‌چنین پیش‌بینی می‌کنند. درست است که با پیروزی سندرز تا اینجا به بسیاری از مخالفان و حامیان او ثابت شده که او گزینه‌ای است که می‌تواند در انتخابات نهایی هم موفق باشد؛ اما در پاسخ به این پرسش که آیا سندرز می‌تواند راهی را که سال 2016 آغاز کرد، با موفقیت به پایان برساند، بسیاری از آنها به‌جای اینکه قاطعانه بتوانند بگویند بله، ترجیح می‌دهند بگویند «امیدواریم»؛ اما در گردهمایی‌های انتخاباتی بلومبرگ برخلاف اینکه همه او را تازه از راه رسیده خطاب می‌کنند، او توانسته ثابت کند شاید نه به اندازه سندرز اما باز هم می‌تواند برای خودش دست‌کم در کارولینای شمالی حامی و هوادار دست‌وپا کند. با گشایش هشت دفتر و سفرهای متعدد، بلومبرگ نشان داده به‌شدت روی کارولینای شمالی حساب کرده است. بلومبرگ که نوامبر 2019 خودش را به‌عنوان نامزد جدیدی برای پست ریاست‌جمهوری وارد گعده دموکرات‌ها کرد، حالا انتظار دارد بتواند حامیان نامزدهایی مانند بایدن را به کمپین خود بکشاند، بااین‌حال نمی‌توان چشم از آنهایی پوشید که همان موقع، در ماه نوامبر، با اعلام خبر کاندیداتوری بلومبرگ به او پیوستند؛ اما در میان سیاست‌مداران کهنه‌کار به نظر می‌رسد بلومبرگ کمی از سندرز جلوتر است. این سیاست‌مداران نگران‌اند که با پیروزی سندرز در انتخابات درون‌حزبی، او جورج مک‌گاورن دیگری شود که نه‌تنها در انتخابات نهایی نتیجه را به نیکسون واگذار کرد، بلکه باعث شد جبهه دموکرات‌ها در کارولینای شمالی هم تضعیف شود. رقابت دیگر بلومبرگ و سندرز برای جلب آرای سیاه‌پوستان است. سندرز که به‌دلیل ناتوانی در جلب آرای اقلیت‌ها در سال 2016 با انتقادهای گسترده مواجه شده بود، رویکرد جدیدی در پیش گرفته است. در دورهام چهار زن زنگین‌پوست و یک مرد سیاه‌پوست که همگی از فعالان محلی هستند؛ از جمله سوزان سرندون و هیلی ترنر پیش از او سخنرانی کردند؛ سخنرانی‌هایی که در آن رقیب سندرز را هدف قرار دادند: «او یک میلیاردر است و طبقه متوسط اندازه پشیزی برایش ارزش ندارد». بلومبرگ مستقیم به این صحبت‌ها پاسخی نداد اما در صحبت‌های پنجشنبه‌اش در هوستون بابت اظهارنظرهای گذشته‌اش عذرخواهی کرد. بااین‌حال تازه‌ترین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که بلومبرگ تاکنون در میان سیاه‌پوست‌ها محبوب‌تر از سندرز است. بسیاری حمایت بلومبرگ از اوباما را در انتخابات 2008 عامل محبوبیت او در میان سیاه‌پوست‌ها می‌دانند. حقیقت این است که با کمپین‌های پرشور و تبلیغات پرتعداد بلومبرگ احتمالا در هفته‌های آتی حمله‌های رقبایش هم افزایش پیدا می‌کند؛ او وعده داده میلیون‌ها دلار هزینه می‌کند تا ترامپ را شکست دهد، چه نامزد شود چه نشود؛ بنابراین هیچ عجیب نخواهد بود که اگر بلومبرگ نتواند در انتخابات درون‌‌حزبی به جایی برسد، تمام‌قد از رقیب ورمونتی‌‌اش حمایت کند: «رقبای دموکرات من همه انسان‌های خوبی هستند و اگر خدای نکرده یکی از آنها در انتخابات درون‌حزبی پیروز شود، من از او حمایت خواهم کرد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.