|

سرنوشت تلخ نشریه‌ای که قبل از انقلاب توقیف شد

عباس توفیق. سردبیر و رئیس هیئت تحریریه نشریه «توفیق»

اینکه دنیا با روزنامه‌نگاران و طنزپردازانش چه می‌کند و ما در ایران با روزنامه‌نگاران چه می‌کنیم، داستانی مفصل است. کشورهای پیشرفته دنیا به تاریخ مطبوعات‌شان اهمیت می‌دهند و ساختمان‌های قدیمی را به موزه تبدیل می‌کنند، اما در کشور ما می‌خواهند ساختمان چاپخانه قدیمی نشریه‌ مستقلی مانند «توفیق» را تخریب کنند. در زمان انقلاب مشروطه ایران یک مجله طنز ایرانی بسیار خوب به نام «ملانصرالدین» در قفقاز منتشر می‌شد که بعد از ۱۳ سال هم تعطیل شد؛ اما مدتی بعد با وجود اینکه مجله متعلق به آن کشور نبود، چاپخانه‌ آن را به موزه تبدیل کردند؛ اما در کشور ما به رویکردهایی این‌چنین توجهی نمی‌شود چراکه «توفیق» را که یکی از شریف‌ترین روزنامه‌های کشور بود و نیم قرن بدون هر گونه وابستگی مالی منتشر می‌شد و صریح و درست انتقاد می‌کرد را آن زمان توقیف کردند و الان هم می‌خواهند ساختمان دفتر تحریریه و چاپخانه قدیمی‌اش را تخریب کنند. این چاپخانه نخستین چاپخانه رنگی ایران بود و قدمت تاریخی زیادی دارد. چاپخانه رنگین در آن دوره زمانی از تجهیزات خوبی برخوردار بود حتی برای برخی از شماره‌های مجله ماهانه «توفیق فکاهی» برای نخستین بار عینک‌هایی با تلق‌های رنگی برای عکس‌های سه‌بعدی آن چاپ و منتشر می‌کرد. در ابتدا چاپخانه متعلق به عده‌ای سهام‌دار بود که از اعضای دیوان عالی کشور بودند. پیش‌تر مجله «توفیق» در چاپخانه آفتاب چاپ می‌شد، اما پس از مدتی به چاپخانه رنگین منتقل شد و حدود سال ۱۳۴۰ توانستیم اکثر سهام چاپخانه رنگین را خریداری کنیم. دفتر هیئت تحریریه را نیز به این چاپخانه منتقل کردیم تا از این طريق ارتباط میان آنها و بخش حروف‌چینی راحت‌تر باشد. ‌به دلیل همه اتفاقاتی که در آن سال‌ها در چاپخانه رنگین رخ می‌داد، این ساختمان از پیشینه تاریخی زیادی برخوردار است. آن زمان چاپخانه رنگین، پاتوق سانسورچی‌ معروف آن زمان (محرمعلی‌خان) شده بود. در همه آن سال‌ها به دلیل اینکه حاضر نشدیم روزنامه را به دولت و شخص امیرعباس هویدا (نخست‌وزیر وقت کشور) بفروشیم، توانستیم همچنان استقلال نشریه را حفظ کنیم اما در نهایت همه نشریات «توفیق» (هفته‌نامه، ماهنامه، سالنامه، کتاب و...) را با وجود اینکه اکثر آنها سیاسی نبودند، برخلاف قانون مطبوعات و قانون اساسی توقیف کردند. حتی به چاپخانه رنگین مانند اینکه می‌خواهند یک پایگاه چریکی را تصرف کنند، حمله کردند، همه ما و کارگران را از چاپخانه بیرون و آنجا را لاک و مهر کردند و ما آن را به چاپخانه‌دار دیگری به قیمت مفت فروختیم. چاپخانه را با این عنوان دروغ که مدیرمسئول آن صلاحیت ندارد، بستند و متأسفانه این ساختمان قدیمی مدتی بعد به یک انباری تبدیل شد و اکنون نیز می‌خواهند آن را تخریب کنند. منبع : ايسنا

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.