آینه
دنیای اقتصاد دست ما کوتاه و خرما بر نخيل برهان حقيقتجو: ...آن دسته از کشورهاي ديکتاتوري که توانستهاند تابع مطلوبيت خود را حداکثر کنند و به رشد و توسعه اقتصادي دست يابند، در بُعد خارجي تفاوتي با کشورهاي دموکراتيک ندارند؛ اما در بعد داخلي متفاوتند. هرچند در اين کشورها تصميمگيريها فردمحور يا جناحمحور است و بسياري از نخبگان نقشي در فرايند تصميمسازي ندارند؛ اما قيد موجود در تابع مطلوبيت آنها مبنيبر حداکثرسازي رفاه مردم، فرد يا جناح قدرتمند را به استفاده از تجربيات تصميمسازي کشورهاي موفق دموکراتيک سوق داده و روش الگوبرداري و پيادهسازي نهادهاي اقتصادي شکلگرفته در کشورهاي دموکراتيک با استفاده از قدرت ديکتاتوري را در دستور کار فرد حاکم قرار داده است... جريان حکمراني در کشورهايي که نظام سياسي آنها به نظام دموکراتيک نزديک است اما توسعه اقتصادي را در آغوش نگرفتهاند، در گام نخست بايد ضريب اهميت رفاه اقتصادي نسل کنوني و نسلهاي آتي را در تابع مطلوبيت خود افزايش دهند، سپس استفاده کامل از نخبگان تمام جريانات و احزاب سياسي کشور در فرايند قانونگذاري، اجرايي، نظارتي و قضائي را در دستور کار قرار دهند و تعامل با ساير کشورهاي جهان در جهت بهرهمندي حداکثري از فرصتهاي جهاني را به مرامنامه خود اضافه کنند.
کیهان بازي مدعيان اصلاحات با صندوق رأي تا جايي هستيم که برنده باشيم! اصلاحطلبان وقتي ديدند که گزينه «فشار به حاکميت»، به بنبست رسيده و از تحريم انتخابات، آبي گرم نميشود همگي و بهطور گسترده در انتخابات شرکت کردند. هرچند صلاحيت برخي چهرههاي راديکال و مسئلهدار آنها از سوي شوراي نگهبان تأييد نشد اما همانطور که پيش از اين در گزارشي به آن اشاره کرديم، اخبار و گزارشهاي موثق کيهان حاکي از آن است که اتفاقاً اصلاحطلبان از ميان 7 هزار نفر داوطلب تأييدصلاحيتشده، گزينههاي بسياري دارند و با بحران ترافيک و تورم کانديداها مواجه هستند. سؤال اول آنکه چرا با وجود حضور گسترده در انتخابات، مدعيان اصلاحات در رسانههايشان اصرار و تکرار ميکنند که «کانديدا نداريم» و «ليست نميدهيم»؟ لبته پاسخ به اين سؤال روشن است چراکه اولاً) اردوگاه اصلاحات، اصلاحطلبي را فقط به چهرههاي فعال سياسي راديکال که شايد عددشان به 20 و 30 نفر هم نرسد، محدود کرده و چهرههايي غير از خود را به عرصه قدرت راه نميدهند... انتخابات دوم اسفند فرصت مناسبي براي تعيينتکليف اصلاحطلبان با صندوق رأي و نظر مردم است. مردمي که از نظر مدعيان اصلاحات اگر به آنها روي خوش نشان دهند، همهکارهاند و در غير اين صورت «لشکر قابلمه به دست» لقب ميگيرند!
اعتماد تصحيح يا تطهير عباس عبدي: اخيرا متني در شبكههاي اجتماعي منتشر شده است كه نشاندهنده اِعمال برخي از تغييرات در كتاب تاريخ و درخصوص روابط تاريخي ايران با روسيه است. برخي از منتقدين نوشتهاند كه اين تغييرات در جهت تطهير سابقه روسيه در ايران است. ولي بنده ميخواهم از زاويه ديگري به اين تغييرات نگاه كنم... . اتفاقا برخي از تغييرات رخداده جالب و مثبت هم هست. مثلا كلمات بيگانهستيزي آن كم شده است ولي اين تغييرات به شرطي خوب است كه درباره همه كشورها يكسان اجرا شود. چه دليلی دارد كه براي آموزش تاريخ بخواهيم دانشآموزان خود را بيگانهستيز يا خشونتطلب و انتقامجو بار بياوريم. حالا روسها 100 سال و 200 سال پيش يك كارهايي كردهاند چرا بايد آنها را زنده كنيم؟ آيا مردم هند هم حق دارند درباره ايرانيان از تجربه خودشان با نادر ياد كنند؟ آيا گرجيها بايد به ايرانيان از دريچه رفتار آقامحمدخان و صفويان نگاه كنند؟ اين نحوه آموزش تاريخ زشت و داراي آثار مخرب است. بنابراين تغييرات رخداده در برخي موارد مثبت است ولي بر پايه يك درك غلط استوار است. بايد همه كتاب تاريخ را از اين دشمنانگاريها زدود و نگاه فرزندانمان را به آيندهاي مسالمتآميز همراه با احترام به ساير ملل جلب كرد.
جوان چه کسي ماشين اصلاحات را چپ کرد؟
حملات گاهوبيگاه رئيسجمهور به شوراي نگهبان اين روزها کمابيش به عرف فضاي سياسي کشور تبديل شده است و ديگر کسي از شنيدن کنايههاي مستقيم و غيرمستقيم روحاني به اين شورا تعجب نميکند... اگرچه اصلاحطلبان اين روزها از عملکرد شوراي نگهبان تا حد زيادي شاکي به نظر ميرسند و حضور کمرنگ خود در انتخابات را به ردصلاحيتها نسبت ميدهند، اما اين همه ماجرا نيست و ريشه انگيزه پايين آنها براي مشارکت را بايد جاي ديگري جستوجو کرد... اصليترين خط رسانهاي اصلاحطلبان و جريان نزديک به دولت در روزهاي اخير و ايام منتهي به انتخابات مسئله «ردصلاحيت» داوطلبان اين طيف است...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.