مردم بسيار خوبي داريم
مصطفي اقليما-رئيس انجمن علمي مددکاران اجتماعي ايران
اگر نسبتهاي درستي بين تورم و ميزان حقوق کارمندان و کارگران برقرار ميشد؛ خواهناخواه مردم همچنان ميتوانستند از پس گرانيها برآيند، اما وقتي تورم 30 يا 40 درصد بالا ميرود، اما درمقابل ميزان حقوق 10 درصد افزايش مييابد، اين دقيقا مترادف با اين نکته اساسي است که بر فقيران جامعه افزوده ميشود و حالا به همين نسبت بر گرانيها و تورم افزودهتر ميشود و بعد مردم نميتوانند با کمبود حقوقهايشان به جنگ گراني و تورم بروند و نتيجه اين ميشود که نسبت به معيشت خويش معترض باشند، اما اين صداي مردم و مطالبه آنان است که در اين دو سال آشکارتر شده و چون کماکان فشار بر مردم افزوده شده، خواهناخواه با گراني يکباره بنزين، دوباره معترض شده و اينبار جديتر از پيش صدايشان را بلند کردهاند، بلکه اينبار شنيده شود.
برخي فکر ميکنند دولت پول ندارد، درحاليکه خود دولت اعلام کرده که گراني بنزين هر ميزان درآمدي که داشته باشد عايد مردمان فقيرتر و در سبد معيشتي آنان ريخته ميشود. بنابراين اگر پول هست، پس چرا اين مشکلات حلوفصل نميشود و به عبارتي چرا اين صدا شنيده نميشود؟ خواهناخواه مردم بيهوده به خيابان نيامدهاند و بايد اين صدا شنيده شود؛ بنابراين مديريت با شايستهسالاري همراه نيست وگرنه بايد مسئولان خيلي زودتر از اينها پاسخگو ميشدند که کار به جاهاي باريکتر نميکشيد.
از سوي ديگر، ميدانيم که کشور ما قوانين درستودرماني دارد که متأسفانه چون اين قوانين درست اجرا نميشوند، گاهي دچار چنين بحرانهايي ميشويم، اما در کشورهاي ديگر با آنکه قوانين بدي دارند، اما قانونمداري خود يک انگيزه قوي است براي اينکه همواره با وضعيت نسبي قابل پذيرشي از سوي مردم همراه باشند. در اينجا قوانين خوبند و ميتوانند براي دولت و ملت شرايط خوبي را ايجاد کنند، اما دورزدن اين قوانين است که شرايط را گاهي سخت و دشوار ميکند و پيامدش هم تلنبارشدن اين مشکلات است که يکباره حالت انفجاري به خود ميگيرد و مردم عصباني را به خيابانها ميکشاند.
ميدانيم که هر سال بر درصد بيکاران افزوده ميشود و ميدانيم که دانشجويان بسياري هستند که هرساله از دانشگاهها فارغالتحصيل ميشوند و فقط تعداد اندکي از آنها جذب سازمانها و شرکتهاي دولتي ميشوند، بنابراين انبوه بيکاران باسوادي داريم که به دنبال کار ميگردند و اينها خود مطالباتي دارند که بحق است و بايد پاسخي برايش وجود داشته باشد و اينها هم صداي برحقي دارند و بايد فکر اساسي شود براي اينکه بخش بزرگ جامعه بتوانند از اين شرايط سخت و سنگين بيرون بيايند و باز هم اگر صدايشان شنيده نشود، خب قابل پيشبيني است که اين صدا همچنان باقي است و اين مطالبات براي داشتن يک زندگي عادي ادامه خواهد داشت.
در اين شرايط است که اکثر مردم حقوقبگير براي تداوم زندگي کم ميآورند و در مقابل، اقليت سرمايهدار با گرانيها و تورم در بازار آنچه را عرضه ميکند به نسبت تورم بالاتر ميبرد و ذرهاي هم کم نميآورد و حالا فشار بر دوش همان اکثريتي است که به مرور تاب تحملشان کمتر و نيازمندتر ميشوند و پيامدش همين خواهد بود. بنابراين صداي آنان بايد شنيده شود و پاسخگويي از سر شايستهسالاري ميآيد.
در اين شرايط کار جامعهشناسان نظريهپردازيکردن است که اگر چنين کرده بودند، ما الان شاهد اين فشارها نبوديم، چون همهچيز قابل مهارشدن بود و با درک واقعيتهاي رايج ميشد همهچيز را کنترل کرد، اما الان از مدار برنامهها و مديريتها بيرون است وگرنه جامعه يکباره با چنين اعتراضهايي روبهرو نميشد. اگر دولت ميدانست که زمان گراني بنزين الان نيست و فکر نميکرد که در شب جمعهاي ميتواند به مردم بقبولاند که با گراني بنزين کنار بيايد و اگر ميدانست چنين ميشود، حتما اين کار را نميکرد. دولت بايد به موازات افزايش قيمتها همواره افزايش قیمت بنزين را به تدريج در نظر ميگرفت و البته به همين نسبت هم بر ميزان حقوقها هم بايد بيفزايد که همهچيز قابل پذيرش باشد و مردم احساس نکنند که نسبت به اين گرانيها همواره متضرر خواهند بود و بيشتر به زير خط فقر ميروند.
درعينحال اين مسائل نيازمند زيرساختهاي قوي است که اگر از سالهاي دور به آن توجه ميشد، دچار اين روزهايي نميشديم که مردم از دولت سلب اعتماد کنند و حالا دولت بايد آنقدر زحمت بکشد که بتواند اعتماد عمومي را جلب کند. مردمان خوبي داريم و بايد براي آنها کار شود و اين حق مسلم آنهاست و اگر اين ناشنيدهماندن صداي مردم تداوم يابد، کار به جاهاي باريکتر از اين ميرسد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.