|

مهدی سهرابی، دوچرخه‌سوار پرافتخار ایران، از ماجرای دوپینگی که گریبانش را گرفته می‌گوید

از داخل زیر‌آبم را زده‌اند

شرق: مهدی سهرابی، دوچرخه‌سوار پرافتخار جاده ایران، در حالی روزهای پایانی حضور خود را در تیم ملی این رشته سپری می‌کند که باید با خاطره‌ای تلخ از دنیای قهرمانی کنار برود. کابوس این روزهای او، خبر مثبت‌شدن آزمایش دوپینگش است. هفت ماه پیش بود که اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری (UCI) با انتشار نام سهرابی در فهرست ورزشکاران دوپینگی، این دوچرخه‌سوار کهنه‌کار را موقتا از شرکت در مسابقات مختلف تعلیق کرد. این اتحادیه حالا بعد از انجام تحقیقات خود اعلام کرده که دوپینگ سهرابی برای آنها محرز شده و محرومیتی چهارساله را برای او در نظر گرفته‌اند.قهرمان دوچرخه‌سواری اما نمی‌خواهد اتهام دوپینگی‌بودنش را بپذیرد، چراکه می‌گوید مسئولان UCI نه بر اساس مستندات و آزمایشات، بلکه بر اساس احتمالات این رأی سنگین را برای او در نظر گرفته‌اند.دارنده دو مدال نقره و برنز بازی‌های آسیایی 2006 دوحه دراین‌باره به «شرق» می‌گوید: «من بهمن سال ۹۶ در اردوی تیم ملی که در کیش برگزار شد، تست خون و ادرار دادم. طبق روال، دو هفته بعد جواب منفی هر دو تست به ایمیلم آمد. یک‌سال‌ونیم گذشته تا اینکه دیدم، UCI اسم مرا در فهرست دوپینگی‌ها قرار داده. بعد به من گفتند به تست تو مشکوک شده‌ایم و احتمال می‌دهیم مثبت باشد. به‌خاطر همین از من یک‌سری سؤالات پرسیدند و من هم دفاعیات خود را برای آنها فرستادم. حالا الان می‌بینم که حکم قطعی را داده و گفته‌اند که دوپینگی‌ام. متأسفانه هیچ سند و مدرکی را به من نشان نمی‌دهند که من بدانم از چه مواد یا روش ممنوعه‌ای استفاده کرده‌ام. آنها حتی در ایمیلی هم که برایم ارسال کرده‌اند، نوشته‌اند که طبق احتمالات این حکم را برایم در نظر گرفته‌اند. آخر مگر می‌شود یک ورزشکار را بر اساس احتمالات محروم کنند! وقتی از آنها می‌پرسم که به من ثابت کنید چطور دوپینگ کرده‌ام، در جواب به من می‌گویند تو به ما ثابت کن که دوپینگ نکرده‌ای».سهرابی معتقد است غرض‌ورزی‌ها و اختلافاتی که بین اهالی این رشته در داخل کشور وجود دارد، باعث شده تا به اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری هم آمار غلط داده شود تا او این‌گونه با محرومیت مواجه شود: « 24 سال است که سابقه ورزشی دارم. چرا باید الان که روزهای آخرم را در تیم ملی می‌گذرانم، بیایم دروغ بگویم یا اینکه دوپینگ کنم و آبروی خودم را زیر سؤال ببرم. آن زمان که در اروپا بازی می‌کردم و در اوج بودم و درآمد بالایی داشتم، دوپینگ نکردم، چرا باید الان این کار را بکنم. این اتفاق تلخی که گریبان‌گیر من شده به‌خاطر راپورت‌هایی است که از داخل به UCI داده شده. آنها خودشان در ایمیلی محرمانه به فدراسیون دوچرخه‌سواری گفته‌اند که 224 نفر از ایران به اتحادیه جهانی ایمیل زده‌ و از دوپینگ‌های سازمان‌یافته در دوچرخه‌سواری ایران خبر داده‌اند. با این شرایط طبیعی است که اتحادیه جهانی بیاید روی من دست بگذارد و به قول خودش با احتمالات و بهانه من را محروم کند. در اینکه دوپینگ در دوچرخه‌سواری دنیا بیداد می‌کند، هیچ شکی نیست، اما متأسفانه در کشور ‌‌تسویه‌حساب‌های شخصی که اهالی این رشته دارند باعث شده است وضعمان به اینجا برسد و درمقابل کشورهای دیگر با اتحادی که دارند، دوپینگشان را هم بکنند و هیچ صدایی هم از آن درنیاید. فدراسیون دوچرخه‌سواری داشت حرکت‌های مثبتی را برای مبارزه با دوپینگ در کشور انجام می‌داد؛ مدام تست سلامت می‌گرفت، اما تا یک‌سری افراد دیدند دارند از این قضیه ضرر می‌کنند با راپورت‌هایشان، هم جلوی کار فدراسیون را گرفتند و هم UCI را به جان ما انداختند».این رکاب‌زن زنجانی کمتر از 20 روز فرصت دارد تا به رأیی که از سوی اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری صادر شده، به دادگاه بین‌المللی حکمیت ورزش (CAS) اعتراض کند. او در این مسیر اما تنهاست و باید خودش به تنهایی کارهایش را انجام بدهد؛ بدون اینکه حمایتی از سوی نهادهای متولی ورزش کشور، از جمله ستاد ملی مبارزه با دوپینگ، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک داشته باشد: «روزی که خبر محرومیت قطعی من اعلام شد، هشت ورزشکار دیگر هم بودند که در رشته‌های دیگر به دوپینگ متهم شدند، اما رسانه‌ها و صداوسیما فقط اسم مرا آوردند. مگر ورزشکار با ورزشکار فرق دارد. این‌قدر که از دوپینگم گفتند، در این سال‌ها از مدال‌آوری‌هایم نگفته بودند. 24 سال برای این مملکت زحمت کشیدم. از نظر موقعیت از خیلی‌ها سرتر بودم و می‌توانستم در همان کشورهای اروپایی که بازی می‌کردم، بمانم و برنگردم. اقامت بلژیک را داشتم، اما به‌خاطر کشورم برگشتم. ما که به قول آقایان، وطن‌فروشی نکردیم و ماندیم و مدال گرفتیم، نتیجه‌اش این شد. 400 مدال در مسابقات مختلف دارم. فکر نمی‌کنم هیچ ورزشکاری به اندازه من مدال داشته باشد. هیچ‌کدام از مسئولان ورزش کشور در این مدت نگفتند که حمایتت می‌کنیم یا حداقل یک ایمیل برایت می‌زنیم. مهرداد محمدی، از وکلای بین‌المللی، تنها کسی است که در این مدت به همراه تیمش پشت من بوده و از الان به‌بعد هم پیگیر کارهایم هست».مهدی سهرابی آن‌قدر دلش از بی‌توجهی و کم‌لطفی‌های مسئولان ورزش کشور پر است که می‌گوید اگر از اتهام دوپینگ تبرئه شوم هم دیگر در تیم ملی نمی‌مانم: «من که تا الان با دفاعیات محکم جلوی UCI ایستادم، برای همین با احتمالات می‌خواهند من را قربانی کنند. اما اگر تبرئه هم بشوم، دیگر در این ورزش نمی‌مانم. چاره‌ای جز رفتن ندارم. هرجای بدنم را که نگاه می‌کنم، جای بخیه است. دیگر چیزی از من باقی نمانده است. چه توجهی به من کردند که بمانم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.