فرهاد مهندسپور تئاتریها را به همدلی در جشنواره فراخواند
فرهاد مهندسپور، دبیر دوره سیوششم جشنواره تئاتر فجر، در یادداشتی هنرمندانی را که از این رویداد انصراف دادهاند، به همدلی و حضور در این رویداد دعوت کرد.
فرهاد مهندسپور، کارگردان و مدرس تئاتر و دبیر سیوششمین دوره از جشنواره تئاتر فجر، در یادداشتی هنرمندان تئاتر و افرادی را که از حضور در جشنواره تئاتر فجر انصراف دادهاند، به همدلی و همراهی با نادر برهانیمرند، دبیر جشنواره و شرکت در این رویداد دعوت کرد.
در یادداشت مهندسپور آمده است:
میدانم همه شما داغدار و دردمند رویدادهای تلخ چند هفته گذشتهاید، میدانم به دنبال راهی برای بیان این رنج انباشته بودهاید، پیداست بسیاری از شما از سر راستی و درستی به عواطف پاک خود میدان دادهاید تا دردی فروخورده را بیفریاد، فریاد زده باشید. میدانم واکنش شما در نیامدن به جشنواره، تنها امکان اعتراض به فضایی است که هنرمندان و تولیدکنندگان تئاتر، بهویژه جوانان، در آن سهم و مشارکتی ندارند. پیداست حال جامعه خوش نیست و سنگینی این حال بد، در احوالات و کردارهای روزمره نیز نمود دارد. حال بد، همچون جوششی از دلشکستگی و نومیدی و بغض، با انفعال، بیشتر و بیشتر خواهد شد. تئاتر همیشه توانسته است با جذبه عقلانیت، پرده از این اندوه بردارد و ناکامی تراژیک را به مشارکت خردمندانه همگانیتری بدل کند. ازاینرو مردم ایران بیش از همیشه به شما و تئاتر نیازمندند تا بتوانند شکیبایی بورزند و تصویر خودشان را در صحنهها ببینند.
تئاتریکالیته زندگی، چیزی که تئاتر بر صحنه نمایش میسازد، بسیار زندهتر و ارزندهتر از زندگی سرکوبشده در واقعیت است و از همین رو تئاتر دعوت مردم به زندگی است. همقطاران و دوستان تئاتری، ما تنها خود تئاتر را داریم. در همه این سالها، همه سختیها و مرارتهایی که بهویژه در ۱۵ سال گذشته از چند سو و با نظارت یا انگ و اتهام به تئاتر وارد آمده، در پی آن بوده که تئاتر را از مردم جدا و تصویر مردم را در صحنهها محدود و کنترل کند. در همه این برههها، باز هم تئاتر تنها هنرمندان و مردمش را داشته. رویکرد تماشاگران ایرانی به تئاتر، بخشی از فضای ارتباط اجتماعی مدرن آنان بوده است. ازاینرو تئاتر و تماشاگرانش خواستهاند و توانستهاند از کوچکترین فرصتها، بیشترین بهره فرهنگی را ببرند. ما جامعه هنرمندان تئاتر همیشه و تنها یک چیز داشتهایم و آن تئاتر بوده است. تئاتر ایران در برهههای آشوب، همچون مشروطه، استبداد صغیر، ملیشدن نفت و پس از آن، بیپناهی در پناه تماشاگران بوده و بر آن بوده تا به بیداری، هوشیاری و خردمندی عمومی دامن بزند. امروز ما شاد نیستیم و نیازمند خردی برای مشارکت و گفتوگوییم. ازاینرو به تئاتر بیش از
همیشه محتاجیم. امتناع از تئاتر، امتناع از امکانی برای ارتباط زنده اجتماعی است؛ آنهم برای ما که در فقدان نهادهای اجتماعی به سر میبریم. آنچه از ما دریغ شده، ما را بس است. همقطاران و دوستان تئاتر ایران، میخواهم به وجهی اشاره کنم که نشانهای کوچک ولی مهم از توسعه مشارکت ملی ما در پرتو تئاتر ایران است. جشنواره تئاتر فجر، تنها و بزرگترین رویداد مشترک میان هنرمندان و تماشاگران ماست و این گردهمایی متعلق به هنرمندان و مردم ایران است؛ زیرا میدانیم که دولت، نه در ایران و نه در هیچ کشور دیگری، تولیدکننده ارزشهای اجتماعی و فرهنگی نیست.
ما با نادر برهانیمرند روبهرو هستیم که یکی از پاکترین و محبوبترین هنرمندان تئاتر ایران است. بیایید برای یک بار، برای نخستینبار در تاریخ تئاتر ایران، خود را در این مشارکت اجتماعی هنرمندان تئاتر ایران بیازماییم و همه به احترام نادر برهانیمرند که یکی از همه ماست، به هرچه از ما بخواهد، گردن بگذاریم و بیآنکه بخواهیم قهرمان باشیم، با او و باهم باشیم. بیایید اجازه بدهید نادر برهانیمرند، همه ما باشد؛ زیرا این میتواند سرمایهای بزرگ برای فردای ایران باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.