|

آینه

اعتماد جعبه سياه خبر عباس عبدي: ... بعدازظهر جمعه بود كه آقاي ربيعي زنگ زد. پس از يك احوالپرسي كوتاه گفت: نظرت چيه؟ چه كار كنم؟ گفتم: درباره چي؟ گفت: كل ماجرا دروغ است و آبروي من رفته است. جالب است كه ربيعي هم در ابتدا فكر آبروي خودش بود! البته حق داشت، زيرا ساختاري كه تا اين حد به راحتي به خودش رحم نمي‌كند دليلي ندارد كه افراد به فكر آبروي آن باشند. توضيح داد كه روحاني به او زنگ زده كه بخش‌هاي آخر اطلاعيه‌ات درست نيست. در‌حالي‌كه او مي‌گفت وزير راه و رئيس سازمان هواپيمايي كشوري قاطعانه برخورد موشك را رد كرده بودند... . نيم ساعت بعد چند بار زنگ زدم، تلفنش پاسخ نداد، دو ساعت بعد خودش زنگ زد كه به كلي به هم ريخته است، دو تا قرص خورده كه بتواند بخوابد. الان هم دارد مي‌رود جلسه. ديگر چيزي به او نگفتم. فايده‌اي هم نداشت تا الان هم به توصيه من عمل نكرده است. ياد مشورتش افتادم كه پرسيد به من پيشنهاد سخنگويي دولت شده. بپذيرم يا خير؟ ظاهرا تنها كسي كه به او گفته بود نپذير، من بودم. نه به دليل اينكه معتقدم نبايد به دولت كمك كرد، بلكه مي‌دانستم كه اين كار مشكلات خودش را دارد و حالا دچار آن شده است. دلم برايش سوخت. بلافاصله اقدام كردم و به همه رسانه‌هايي كه مي‌شناختم، پيام دادم كه مبادا روي نفي اصابت موشك كار كنيد. به‌ طور ضمني اصل ماجرا را هم گفتم. ولي چون گفته بودند كه پس از جلسه شوراي امنيت بيانيه خواهند داد، گفتم منتظر خبرهايي باشيد و تا آنجا كه مي‌توانستم به همه گفتم صبر كنيد. قرار است مسئوليت بپذيرند. من هرچه بيشتر تعجب مي‌كردم كه اين چه ساختاري است كه خودي‌ترين نيروهايش نيز خبر ندارند. بعدا معلوم شد كه مسئله فراتر از دروغگويي است. دروغي در ميان نبوده. يك پنهان‌كاري ساختاري كه به مراتب بدتر از دروغگويي است! و هنگامي كه صبح شد، تمامي آوار آن ساختار فاجعه‌بار روي هم خراب شد و اتفاقا روي اصولگرايان بيشترين خرابي را داشت.

دنیای اقتصاد این آتش را آبی باید محمود صدری: آنچه دیروز ایرانیان را در بهت فرو برد، تماشای ناباورانه وصلت بی‌تدبیری و بی‌صداقتی بود. وگرنه این ملت، با مرگ و شیون بیگانه نیست و تاکنون برای پاسداری از مملکت و ارکان ملک‌داری، از هیچ کوششی فروگذار نکرده است. بی‌تدبیری، پیش از فرو‌افتادن هواپیمای مسافری آغاز شد و با سقوطش شتاب گرفت و با بی‌صداقتی در هم آمیخت و به مسابقه‌ای شگفت‌انگیز بین مسئولان برای نادرست حرف‌زدن و نادرست عمل‌کردن انجامید. این سقوط، طبیعی نبود و اگر همه آنها که باید به وظایف‌شان عمل کرده بودند، حالا خانواده‌های قربانیان سانحه و میلیون‌ها خانواده غمگسار ایرانی سوگوار نبودند و حکومت زیر چنین فشار سنگینی نبود. اگر طراحان نظامی کشور، قبل از آغاز حمله به پایگاه‌ آمریکایی‌ها، به این نکته بدیهی اندیشیده بودند که هر روز ده‌ها هواپیمای غیرنظامی از مقابل رادارهای پدافند هوایی عبور می‌کنند و در پی آماده‌باش ضروریِ پس از آن، احتمال خطای انسانی و تکنولوژیک وجود دارد. اگر مسئولان هواپیمایی که لابد هم‌زمان با مردم عادی شنیده بودند وضع پدافندی کشور فعلا حساس‌تر از همیشه است، در برنامه پروازها تغییری می‌دادند (اگر چند ساعت تأخیر پرواز رخ می‌داد، کسی تعجب و گلایه می‌کرد؟!) امروز روز دیگری بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.