چالش رابطه نقدینگی و تورم
اقتصاددانان مکتب مونیتاریسم (پولگرایی) و نیز پارهای از مدافعان مکاتب دیگر اقتصادی، مبنای تورم در ایران را افزایش میزان نقدینگی، چه بر اثر سیاستهای بانک مرکزی و چه بر اثر بیانضباطی مالی دولت، تلقی میکنند. اهمیت و نقطه قوت کتاب علی دینیترکمانی این است که چنین نگاهی را بر پایه رویکرد پستکینزی و اقتصاد سیاسی به چالش میکشد و علت اصلی تورم و رکود را در ناتوانی اقتصاد ایران در تبدیل نقدینگی به ظرفیتهای تولیدی مولد، به علت سازمان تولید و نظام حکمرانی و نهادی ضعیف میداند. این موضوع به طور روشمند در فصول مختلف کتاب دنبال و نشان داده میشود که عوامل نهادی نظیر نهادهای موازی یا به اصطلاح ایشان «تودرتویی نهادی» موجب تضعیف «ظرفیت جذب» (توانایی اقتصاد در پیشبرد موفق فرایند انباشت سرمایه و همینطور توانایی اقتصاد در انتقال دانش علمی و فنی) شده است. ضمن اینکه بیانضباطی مالی و ناتوانی در تبدیل نقدینگی به ظرفیتهای تولیدی مولد کنترلکننده فشارهای تورمی محصول درونزاد و اجتنابناپذیر تودرتویی نهادی است.در حوزه سیاستگذاری اقتصادی نیز نگارنده به طور منطقی به نقد «اجماع واشنگتنی» و سیاستهای «تعدیل ساختاری و تثبیت اقتصادی» صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی میپردازد. مطالعات تطبیقی، بالاخص مقایسه ایران و چین و مقایسه عملکرد تورم و نقدینگی در دوره پیش و پس از انقلاب، به فصول مختلف این کتاب غنا میبخشد . مطالعه این کتاب را به همه کسانی توصیه میکنم که علاقهمند به فهم بهتر سازوکارهای پولی و مالی بهویژه ریشه اصلی نهادی تورم و رکود در چهار دهه اخیر ایران هستند.انتشارات علم، این کتاب را منتشر کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.