|

سرگذشت‌هاي مدفون

«زمستان شغال» فرهاد رفيعي مجموعه‌اي است شامل شش داستان كه سرگذشت‌هاي مختلف و عجيبي در آنها روايت شده‌اند. داستان اول كتاب كه «سرگذشت‌هاي مدفون» نام دارد، با مرگ و تدفين و گور شروع مي‌شود. راوي داستان، پسر محيط‌باني است كه مرده و پسر قصد دارد جسد پدرش را دفن كند: «بيل را كنار مي‌اندازم و دست بر گور نفس مي‌زنم. راست مي‌شوم و درد را توي تيره كمر مي‌مالم. نبايد اين‌قدر طول مي‌كشيد. بابا بارها اصرار كرده بود مبادا بيشتر از يك روز زمين بماند. ديروز ظهر كه آوردمش فهميدم كار يك روز نيست. از ورم خاك. از اولين كلنگ كه بر زمين زدم و خاك و يخ قاطي هم به صورتم پاشيد. مي‌دانستم تا زانو اگر گود كنم، بعد از آن خاك منجمد نيست و سرعت مي‌گيرم. نشد. خوردم به شب و توي سرما بند نياوردم.» پدر كه حالا مرده است و بايد هرچه زودتر دفن شود، محيط‌‌باني است كه به كارش علاقه زيادي داشته اما اين همه ماجرا نيست و بعدتر معلوم مي‌شود كه او چندان عادي نبوده و به كارهاي عجيبي دست مي‌زده است. در اين داستان هر اتفاق ساده‌اي نشانه‌اي است از چيزي عجيب و هرچه ماجراها پيش مي‌رود اتفاقات غيرعادي بيشتري پيش رويمان قرار مي‌‌گيرند. يكي ديگر از داستان‌هاي قابل توجه اين مجموعه، داستان «روحي‌خانم» است كه اين‌طور شروع مي‌شود: «روحي‌خانم وقت حرف‌زدن با سيدرسول سعي مي‌كرد آستين خيس خونش را پشت در پنهان كند. نرسيده بودم دست را پانسمان كنم. آن زن ايلامي و برادرش هنوز نرفته، زنگ در باز صدا كرده بود. سيدرسول يك هفته‌اي قبل هر صلاه ظهر، سر آستانه در سبز مي‌شد براي شفاعت بابا كه شنيده بوديم مدتي است برگشته و توي شهر و محله پرسه مي‌زند. موقت نشسته بود بالاخانه خرازي سيدرسول. گفته بود همين كه هرازگاهي هم شده بتواند رخ به رخ زن و پسرش بنشيند و از احوالشان بپرسد برايش كافي است و سربار كسي نمي‌شود.» اين داستان نيز مانند «سرگذشت‌هاي مدفون»، فضايي كابوس‌مانند دارد و در بستري كاملا رئاليستي با اتفاقاتي عجيب و باورنكردني روبه‌رو مي‌شويم. در طول داستان هم اتفاقات باورنكردني و عجيب رخ مي‌دهند و هم فضايي از ترس و وهم ساخته مي‌شود. روحي‌خانم زني عجيب است كه به شيوه‌اي باورنكردني به مردم مي‌گويد كه گم‌شده‌هايشان كجاست. روحي‌خانم به همين دليل مشهور شده و هركس كه گم‌شده‌اي دارد به سراغ او مي‌آيد. اما روشي كه روحي‌‌خانم براي پيداكردن گم‌شده‌ها به كار مي‌برد باورنكردني و ترسناك است اما راوي به اين موضوع عادت كرده و ديگر آنچه در دوروبرش در جريان است باعث ترسش نمي‌شود. در توضيحات پشت جلد كتاب درباره داستان‌هاي اين مجموعه مي‌خوانيم:‌ «زمستان شغال سرگذشت‌هاي پراكنده از وقايع غريب و آدم‌هايي است كه در سيطره رئاليسم خشك جاري در جوامع شهري گير افتاده و سرگردان‌اند. مردماني كه نمي‌دانند با سرو شهرشان چه كنند؛ با رجعت پدرانشان يا با فرشته‌هايي كه ميانشان مي‌گردد. در چارديواري‌هايي گير افتاده‌اند كه هر روز مي‌آيند و فضاي زيستشان را مي‌خورند و تنگ‌تر مي‌كنند. برخي از آن‌ها دريافته‌اند شايد با رهاكردن و پادادن به شغال درنده درونشان كارها بهتر پيش مي‌رود.» «زمستان شغال» در نشر نيماژ منتشر شده است. «اوراد نيمروز» عنوان رماني است از منصور عليمرادي كه اين نيز در نشر نيماژ به چاپ رسيده است. از منصور عليمرادي پيش از اين كتاب‌هاي ديگري از جمله «تاريك‌ماه» به چاپ رسيده بود. «اوراد نيمروز» داستاني است كه از دو ماجراي درهم‌تنيده شكل گرفته است. ماجراي اول سفر جادويي شخصيت اصلي داستان به كوير لوت است و ديگري زندگي عاشقانه او با يك هنرمند تئاتر در تهران‌. در بخشي از اين كتاب مي‌خوانيم: «آفتاب هنوز در مغرب بلند بود كه شابان خورجين بر جهاز شتر گذاشت و دو مرد پياده در قفاي اشتران ديگر به راه افتادند. شابان با زبان اشاره فهماند كه تا آبادي حدود يك منزل راه در پيش است. كوره‌راه از كشاله دره مي‌گذشت، به پشته‌اي صاف مي‌رسيد، تپه ماهوري پفكي و شكلاتي‌رنگ را دور مي‌زد و به سمت كوه كبود مي‌رفت. در سكوت و به موازات هم راه مي‌رفتند. از زميني نرم و سرخ گذشتند، انگار كه بر خاك خون پاشيده باشند. صداي زنگ شترها در دشت طنيني گوش‌نواز داشت. از گردنه ماهور كه بالا آمدند، كله سبز درختان نخل از چاك دره‌اي عميق، كه به زخمي دهان باز كرده بر دامن كوه مي‌ماند، به ديدار آمد. يك سيگاركش مانده به آبادي، خروسي چهار بار بانگ برداشت. شابان اشاره كرد كه: تو به سمت آبادي برو. مي‌خواست به شترهايش پابند ببندد و از قفا بيايد. سه خانه چوبي تابستانه بر كران دره ديده مي‌شد. پشت آغل رمه كه رسيد، خروس سه‌بار بانگ برداشت و نواي دوتار از جايي جان گرفت.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.