|

تبليغات دولت با طرد اقشار كم‌درآمد

او با بيان اينكه بايد در اموري مانند مسكن اجتماعي به در بطن جامعه بودن اين پروژه‌ها و دسترسي به امكانات عمومي توجه ويژه كرد، مي‌گويد: هزينه‌هاي اجتماعي مانند جرم و بزه، ممكن است به دليل تجمع گروه‌هاي كم‌درآمد در محلي دور از جامعه افزايش يابد. بر همين اساس بايد اين مسكن‌ها در مناطقي باشد كه اقشار كم‌درآمد را از مطرودشدن نجات دهد و امكانات را در اختيار همه قرار دهد. سعيدي در ادامه مي‌افزايد: سياستي كه درحال‌حاضر در پيش گرفته شده، خانواده‌هاي كم‌درآمد را تحت پوشش قرار نمي‌دهد، زيرا در ايران حتي براي پرداخت يارانه‌ها، شناخت دقيقي از گروه‌هاي كم‌درآمد نداريم و فقط دهك‌هاي كم‌درآمد را مي‌شناسيم. درحالي‌كه بايد در ابتدا گروه‌هاي كم‌درآمد شناسايي شوند و براساس منابع موجود براي آنها، امكان به‌وجودآوردن مسكن كم‌درآمدها از جمله مسكن براي بي‌كاران، گروه‌هاي آسيب‌پذير (خانواده‌هاي بيماران، معلولان، زنان سرپرست خانوار و...) فراهم شود. در اين صورت است كه امكان تخصيص بهينه‌تر وجود دارد، در غيراين‌صورت اين برنامه‌ها صرفا مسكن را براي عده‌اي فراهم مي‌كند كه حداقل امكان اجاره مسكن را دارند و برنامه موفقي در مجموع نخواهد بود.
‌تبليغات دولت با افزايش وام مسكن
اين پژوهشگر حوزه رفاه در ادامه با بيان اينكه اين اقدام تنها مي‌تواند يك اقدام تبليغاتي از سوي دولت پيش از پايان باشد، مي‌گويد:‌ وزارت مسكن و شهرسازي به عقيده من چهار سال دوم دولت روحاني را از دست دادند. اگر در همان زمان علي ربيعي، وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي آغاز به شناسايي گروه‌هاي كم‌درآمد مي‌كرد، درحال‌حاضر حتي براي اجراي طرح سهميه‌بندي بنزين دچار مشكل نمي‌شديم. آنها مي‌توانستند قبل از اجراي اين طرح، گروه‌هاي كم‌درآمد را مشخص كنند نه اينكه در عرض سه روز، گروه‌هاي هدف كمك‌معيشتي را در اجراي اين طرح معرفي كنند. ‌او با بيان اينكه تحقيق و ارزيابي دقيقي درباره شناسايي گروه‌هاي آسيب‌پذير و فقير در اين كشور به‌طور مشخص نشده و فقط روي آمارهاي جمعي پژوهش شده است، مي‌گويد: درحال‌حاضر 40 درصد فقرا بي‌كار و فقط 60 درصد آنها شاغل هستند كه البته شغل‌هاي با درجه پايين دارند اما هيچ آمار مشخصي وجود ندارد كه اين افراد در كجا قرار گرفته‌اند. نمي‌توانيد آنها را به‌صورت علمي شناسايي كنيد. او با بیان اینکه مشكل ديگري كه در اين برنامه‌ها وجود دارد، آن است كه هيچ ارزيابي‌ای از برنامه‌هاي به اجرا درآمده وجود ندارد، تصريح مي‌‌كند: بعد از مدت‌ها كه از پروژه مسكن مهر مي‌گذرد و اين همه انتقاد به آن مي‌شود، هنوز گفته نمي‌شود كه درك ساكنين از سكونت در مسكن مهر آيا يك سكونت عادلانه است؟ آيا گروه‌هايي كه در اين سكونتگاه‌ها زندگي مي‌كنند، گروه‌هاي آسيب‌پذير هستند يا خير؟ آيا تأثير مسكن در زندگي آنها مثبت بوده يا خير؟ در واقع هيچ آمار مشخصي از اين داده‌ها و اطلاعات وجود ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.