|

گفت‌وگو با طلایی ایران در رقابت‌های جهانی قزاقستان

هانیه عاشوری: خیلی اتفاقی به کشتی آلیش آمدم

روزی که تیم ملی کشتی آلیش زنان راهی رقابت‌های جهانی قزاقستان شد، کمتر کسی تصورش را می‌کرد این تیم جوان و کم‌تجربه بتواند به مدال طلا برسد. این اتفاق اما در عین ناباوری رخ داد و زنان آلیش‌کار ایرانی علاوه‌بر کسب مدال طلای انفرادی، در بخش تیمی هم عنوان قهرمانی را به دست آوردند. این قهرمانی حاصل یک مدال طلا، نقره و برنز بود که بی‌شک باید بخش عمده آن را مدیون درخشش هانیه عاشوری بود؛ دختر 20 ساله‌ای که کمتر از یک سال از ورودش به کشتی آلیش می‌گذرد، اما با فن و تکنیک نابی که دارد، دنیای این رشته را مقهور خودش کرده است. در ادامه گفت‌وگوی اختصاصی «شرق» را با قهرمان سنگین‌وزن کشتی آلیش زنان جهان می‌خوانید.
خانم عاشوری خودتان شروع کنید. فکرش را می‌کردید در اولین تجربه حضورتان در رقابت‌های جهانی آلیش برای ورزش زنان ایران تاریخ‌ساز شوید؟
بله، پیش‌بینی این را می‌کردم که نتیجه خوبی را از این مسابقات بگیرم. با وجود اینکه یک سال هم نمی‌شود که فعالیت در کشتی آلیش را شروع کرده‌ام، اما این توانایی را در خودم می‌دیدم که بتوانم رقابت خوبی را در سطح جهان به نمایش بگذارم. واقعا احساس خوشحالی می‌کنم از نتیجه‌ای که گرفتم. در وزن من رقبا مطرح و عنوان‌دار بودند. آنها اصلا روی من حسابی باز نکرده بودند، ولی خداراشکر من توانستم همه را شکست بدهم و غافلگیرشان کنم. ضمن اینکه باید بگویم از کشتی دوم به‌بعد هم کتفم آسیب دید و بقیه کشتی‌ها را با یک دست گرفتم. مغولستان، قرقیزستان، ازبکستان و بلاروس کشورهایی بودند که با نماینده‌های آنها کشتی گرفتم. همه آنها جزء نفرات اول تا سوم جهان بودند.
آن‌طور که می‌گویند، شما تا پیش از این بازیکن فوتسال بودید. چطور شد که سر از کشتی آلیش درآوردید؟
من شش سال بود که فوتسال بازی می‌کردم. البته هنوز هم بازی می‌کنم. تجربه فعالیت در رشته چوب‌کشی را هم دارم. چوب‌کشی جزء بازی‌های بومی و عشایری است. یک‌بار همراه تیم ملی بومی عشایری به رقابت‌های جهانی اعزام شدم و در این رشته مدال برنز هم گرفتم. ورودم به رشته کشتی آلیش اما اتفاقی بود. یک روز یکی از دوستانم به من این رشته را معرفی کرد. به سالن مسابقات رفتیم و وقتی کشتی‌گرفتن خانم‌ها را دیدم، خیلی خوشم آمد و تصمیم گرفتم که کشتی بگیرم. این‌طور شد که به کشتی آلیش آمدم و در مسابقات کشوری اول شدم و بعد هم به تیم ملی رسیدم.
گفتید که در مسابقات بومی عشایری شرکت کردید. خودتان هم جزء عشایر هستید؟
نه، ما عشایر نیستیم. به‌خاطر علاقه‌ای که به رشته چوب‌کشی دارم، در مسابقات بومی عشایری شرکت کردم. من اهل اسلام‌آباد غرب هستم و تمریناتم را هم در کرمانشاه انجام می‌دهم.
الان که در کشتی قهرمان جهان شده‌اید، چه تصمیمی برای آینده دارید. در این رشته می‌مانید یا فوتسال را انتخاب می‌کنید؟
من هر دو رشته را خیلی دوست دارم. همین الان هم تفریحی فوتسال بازی می‌کنم، اما قطعا کشتی آلیش را به صورت حرفه‌ای ادامه خواهم داد. من وقتی وارد این رشته شدم، دیدم زنان و دخترانی که قبل از من کشتی را شروع کرده بودند چقدر برای آن زحمت کشیدند تا به اینجا برسند. درخواستم از مسئولان این است که بیشتر از این هوای ما را داشته باشند تا کشتی آلیش هم مثل بقیه رشته‌ها پیشرفت کند. اگر حمایت مسئولان باشد و زیرساخت لازم برای شناسایی استعدادها مهیا باشد، خانواده‌ها هم بیشتر از اینها اجازه فعالیت در رشته‌هایی مثل کشتی را به دخترانشان خواهند داد. چه فرقی می‌کند زنان هم مثل مردان بتوانند قهرمان شوند و در دنیا مقام بیاورند. ما در این مسابقات قهرمان جهان شدیم درحالی‌که تیم مردان دوم شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.