رسمهايي كه فراموش نكرديم
ديشب شب چله يا شب يلدا بود؛ بلندترين شب سال، شبي كه قرار است آدمها براي آغاز فصل سرما انرژيشان را جمع كنند و خوشبينترها میتوانند بر اساس آن معتقد باشند حتي طولانيترين شب نيز با طلوع خورشيد به پايان ميرسد؛ شبي كه در گوشه و كنار ايران و جهان، در شبكههاي اجتماعي و غيراجتماعي، هركس بهگونهاي آيينهاي اين شب را برگزار كرد. هرچند امسال بهدليل چسبيدهبودن آخر هفته، تناقضي اندك در بين افراد براي برپايي مراسم مطرح بود و عدهاي به پيشواز رفته بودند. نحوه برگزاري جشن يلدا 98 ويژگيهايي داشت كه از سالهاي قبل متفاوتش كرده بود. از چند شب قبل در شبكههاي اجتماعي، بيشتر از آنکه بحث درباره برپايي شب چله مطرح باشد، بحث بر سر كولبراني بود كه در سرما يخ زده بودند و ناني كه در تشیيعشان به عنوان نشانه به كار برده شده بود. عدهاي نيز با توجه به اتفاقاتي كه در آبان و آذر پيش آمده بود، به تبعيضها اشاره كردند و درخواست ميكردند جشنها كمتجمل برگزار شود. عدهاي پيشنهاد داده بودند عكسهايي را از خود و خانواده به اشتراك بگذارند كه كمتر خصوصي است. عدهاي ديگر نيز بهشكل متفاوتي در اين وانفساي شبكههاي اجتماعي و موبايلها پيشنهاد گذارندن يك شب بدون موبايل و اينترنت را مطرح كردند. عدهاي ديگر، بهویژه در گروههاي خانوادگي و گروههایی كه مادران در كنار هم جمع هستند، پيشنهاد برگزاري بازيهاي جمعي (پانتوميم، اسم فاميل و...) را داده بودند. عدهاي ديگر نيز بر خواندن شاهنامه و حافظ تأكيد كرده بودند. برخي پيشنهاد گذاشتن كرسي را مطرح كرده بودند و مدام تأكيد ميشد قدر پدربزرگ و مادربزرگها و پدر و مادرها را بايد دانست و پيش آنها رفت. برخي نيز سراغ مادربزرگ، پدربزرگهاي تنها در خانههاي سالمندان رفته بودند و گروهی ديگر در كنار كودكان كار دقايقي را گذرانده بودند. هرچند در اين روزگار و با توجه به حجم بالاي كار و گرفتاري و كمبود وقت، برای بسياري همين كنارهمنشستن و دورهمي فرصت خوبي بود. هرچند دورهمیهای عمومی شب یلدا در مراکز فرهنگی و سالنها، رسانههای دیداری و شنیداری و... هم فرصتي براي خانوادههاي اتمي كنوني است و سبب ميشود كودك با آداب و رسوم آشنا شود. شهرداري تهران نيز سعي كرد تا چند تلاش كوچك براي آوردن اين آيين جمعي در بين مردم انجام دهد. اينگونه برنامهها در مدارس نيز ساليان گذشته برگزار شد كه امسال بهدليل تعطيلي اكثر آنها به تعويق افتاد. همچنين در اين ميان اتفاقي كه ميتوانست متفاوت باشد، اما از دست رفت، برگزاري برنامههاي مناسب از صداوسيما بود. رضا رشيدپور در روز جمعه واقعا با دست خالي به رسانه ملي سراغ مردم آمده بود؛ مردمی كه به جاي تماشاي انتخاب آهنگهاي نوستالژي از كنسرتي زنده از پاريس در يكي از شبكههاي ماهوارهاي فارسيزبان، او را انتخاب كرده بودند. جشن يلداي امسال هم برگزار شد، درحاليكه بسياري غمگين از اتفاقات آبان و آذر، در غم كولبراني كه كشته شده بودند و در غم سخنان بهدور از همدلي مسئولان بودند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.