زندهباد محیط زیست
هوشنگ ماهرویان
شاید اگر بخواهیم سال 2019 و تأثیر برخی از اتفاقات آن را در سال 2020 مرور کنیم، یکی از نکات و آسیبها مشکلات محیطزیستی بود. در این میان سازندگان دوچرخههای هیدرولیک کار مهمی کردهاند و متأسفانه در چشم رسانهها و در مطبوعات انعکاس مهمی پیدا نکردهاند. آنها با دینامهایی که روی دوچرخهها نصب کردهاند، انرژی دوچرخهها را در سر پایینی ذخیره کرده و در سربالایی استفاده کردهاند. این میتواند سرمشقی علمی برای ما باشد تا ماشینهای هیدرولیک بسازیم و انرژی سرپایینیها را ذخیره کنیم و در سربالایی از آن استفاده کنیم و این میتواند مقدمهای برای ساخت ماشینهای برقی باشد که از شر ضایعات انرژیهای فسیلی نجات پیدا کنیم.
هماکنون آلودگیهای تهران، اصفهان و بسیاری از شهرهای بزرگ ایران به حد بالایی رسیده و این یعنی آلودگی در حد آلودگی شهرهایی است که میتواند خطرناکتر از آنچه باشد که فکرش را میکنیم و این یعنی شهر تهران و بسیاری نظیر آن باید تعطیل شود. روزی چند کشته بر اثر گازهای co2 که از اگزوزهای ماشینها در هوا پخش میشود، وجود دارد. ما میتوانیم با استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر از شر انرژیهای فسیلی نجات پیدا کنیم و به مرحله جدیدی از آن دست یابیم و از خطر گرمایشی زمین، نابودی لایه اُزن و دیگر ضایعات آلودگی هوا نجات یابیم. هماکنون در صحراهای مراکش که بسیار بزرگ هم هستند، سولار پنلهای برق گذاشته و توانستهاند انرژی آفتاب آنها را به انرژی برق تبدیل کنند و چنان این بهرهوری گسترش یافته است که مراکش میگوید تا چند سال دیگر، صادرات برق خواهند داشت؛ برقی که از نفت و گاز به وجود نمیآید، برقی که از انرژی آفتاب که انرژی تجدیدپذیری است، به دست خواهد آمد. مگر ما کویر نداریم؟ این همه بیابانهای آفتابی نداریم؟ میتوانیم و خوب هم میتوانیم انرژی آفتاب و انرژی جذر و مد دریا و امواج آن را به انرژی برق تبدیل کنیم و از انرژی باد سود جوییم و مرحله جدیدی از زندگی انسان را به وجود آوریم که دیگر انرژی فسیلی محیط زیست ما را نابود نکند. ولی ما در این پنجاه، شصتساله مسیر عکس این راه را طی کرده و همه باغهای دزاشیب و نیاوران را به برجهای مسکونی تبدیل کردهایم. باغهای سعادتآباد همه آپارتمان شده است. سری به دماوند و باغهای سیب و گردوی آنجا بزنید، به نابودی کشیده شدهاند و لواسان را ببینید که زمانی در کنار سد آن گندم کاشته میشد، اکنون قضیه فخرفروشی باب شده است که پز ویلاهای چند صدمیلیاردی خود را به یکدیگر میدهند. در این شرایط سازندگان دوچرخههای هیدرولیکی نوید نگاه جدیدی را میدهند که شعار زندهباد محیط زیست و ایستادگی در برابر تخریب طبیعت را دادهاند. ما در این چند دهه چه کردهایم؟! همه رودخانههای گیلان و مازندران زیست خود را از دست دادهاند و هیچ جانداری و هیچ ماهیای در آنها یافت نمیشود و دلیل آن آلودگی این آبهاست! دریای خزر چنان شده است که شناکردن در آن خطر سرطان پوست را دارد. من به سازندگان دوچرخههای هیدرولیکی تبریک میگویم، این میتواند آغاز و علتی جدید برای حفظ محیط زیست باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.