|

به بهانه عصر طلايي تلويزيون

تي‌يام يابنده

ابزارها و دستگاه‌هاي راديويي که چندين دهه بر اتاق‌هاي نشيمن مسلط شده بودند، در آستانه دهه 50 به آشپزخانه‌ها و اتاق‌هاي خواب منتقل شده بودند تا فضا را براي مرکز توجه جديدي خالي کنند: تلويزيون.

نخستين عصر طلايي تلويزيون، تقريبا بازه‌اي زماني از اواخر دهه 1940 تا اواخر دهه 50 در ايالات متحده و دوره توليد تلويزيون پخش زنده (تلويزيون زنده، توليدات تلويزيوني است که هم‌زمان با وقايع، در زمان واقعي پخش مي‌شود Live television) و سريال‌هايي با تنوع محتوايي در ژانرهاي سينمايي که در ابتدا در قالب يک anthology series است (يک سريال راديويي، تلويزيوني يا فيلم است که داستاني متفاوت و شخصيت‌هاي مختلفي را در هر قسمت، فصل يا چند فيلم کوتاه ارائه مي‌دهد). مانند سريال (Alfred Hitchcock Presents 1955,65) نيز شايان ذکر است که تلويزيون و سريال تلویزيوني در دهه‌هاي 30 ميلادي در سينماي Experimental اکسپريمنتال يا تجربه‌گرا با سريالي به نام The Television Ghost که به صورت قسمت‌هاي 15 دقيقه‌اي به روايت داستان‌هاي قتل از زبان ارواح کشته‌شده مي‌پرداخت آغاز شد. Anthony Slide نويسنده و محقق انگليسي در کتاب (THE AMERICAN FILM INDUSTRY: A HISTORICAL DICTIONARY) صنعت تلويزيون: فرهنگ لغت تاريخي مي‌گويد: «عصر طلايي تلويزيون با سريال تلویزيوني Kraft Television Theatre در 7 می 1947 آغاز شد و با آخرين نمايش زنده در سريال Playhouse 90 در سال 1957 به پايان رسيد که از عوامل مؤثر بر آن مي‌توان به ظهور نوارهاي ويدئويي و تغيير و تنوع در نگاه مخاطب در موازات با تکرار و سکون توليدات تلويزيوني آن زمان اشاره کرد. اما روندي که در قرن بيستم با شکل‌گرفتن شبکه‌هايي که از مهم‌ترين آنها مي‌توان به HBO در دهه 80 در آمريکا، تا امروز (شبکه‌ها و سرويس‌هاي پخش آنلاين مانند ،Youtube tv ,Slingtv ,Netflix, Adultswim ,Hulu, (Fox,Amazon,Disney plus؛ اينترنت (stream online) و نيز عرصه تغيير سينماي ديجيتال و تأثير آن در روند توليدات سينمايي؛ رقابت موازي صنعت و تکنولوژي مابين سينما و تلويزيون در عرصه جذب مخاطب مانند اکران و پخش 3D و... تا توليد سريال‌هايي مانندBreaking bad ،lost و به‌خصوص True detective که در آن کارگرداني تمامي اپيزودها توسط يک کارگردان (Cary Joji Fukunaga) و ايجاد يکپارچگي در نوع نگاه هنري و بصري که در فيلم‌هاي سينمايي ديده مي‌شود را داراست، باعث جلب توجه و ورود دوباره بسياري از کارگردانان صاحب‌سبک مانند ديويد فينچر، ديويد لينچ و استيون سودربرگ به عالم تلويزيون و قصه‌گويي در اين جريان و عصر جديد طلايي تلويزيون در اين دهه شده است. با نگاهي به اوج و فرود دوران طلايي تلويزيون و عصر جديدي که در آن قرار گرفته‌ايم شايد شرکت‌ها و سرويس‌هاي پخش آنلاين داخلي و ايراني نيز بتوانند به عصري طلايي با انتخاب درست و برنامه‌ريزي توليدي در ژانرها، فرم‌ها و فضاهاي روايي متفاوت جان تازه‌اي به مخاطبان ايراني حتي با تأثير بر سينمايي که شايد در روايت قصه‌ها به تکرار رسيده ببخشند، چراکه فيلم مديايي براي کارگردان و تلويزيون مديايي براي نويسنده است، بنابراين با تنوع و شناخت، همچنين حمايت نويسندگان و فيلم‌سازان مجرب با نگاه‌هاي جديد در سبک‌ها و ژانرهاي متفاوت عصري طلايي در توليدات سينمايي داشته باشيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.