مادر مقتول در دادگاه:
اعضای بدن فرزندم را اهدا کردم اما قاتل را نمیبخشم
شرق: خانواده جوانی که در یک درگیری دچار مرگ مغزی شده و اعضای بدنش را اهدا کرده بودند، برای متهم به قتل فرزندشان درخواست قصاص کردند. به گزارش خبرنگار ما، این حادثه یک سال قبل اتفاق افتاد و مأموران با تماس تلفنی شهروندان در جریان قتل قرار گرفتند. زمانی که پلیس در محل حاضر شد جوان مجروح به بیمارستان منتقل شد و مدتی بعد پزشکان اعلام کردند پسر جوان دچار مرگ مغزی شده است. به این ترتیب پرونده با توجه مرگ مرد جوان با عنوان قتل به جریان افتاد. بررسیهای بعدی نشان داد عامل این قتل نوجوانی 17ساله به نام سعید است که در جریان درگیری ضربه را به سر مقتول وارد کرده است. زمانی که مأموران او را بازداشت کردند به قتل اعتراف کرد و گفت: مقتول دنبال دوستم بود. میخواست او را به بیابانهای اطراف ببرد. من دخالت کردم و گفتم حق نداری این کار را بکنی و دعوا بالا گرفت؛ البته به جز من کسانی دیگر هم در این درگیری بودند. من به مقتول ضربه زدم که به سرش برخورد کرد. من فقط میخواستم به دوستم کمک کنم. پسر نوجوان به زندان منتقل و کیفرخواست علیه متهم صادر شد. در جلسه رسیدگی به این پرونده که روز گذشته در شعبه 4 دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد، ابتدا نماینده دادستان کیفرخواست را خواند و سپس اولیای دم درخواست قصاص کردند. مادر مقتول گفت: پسرم تازه از سربازی برگشته بود، میخواست زندگی جدیدی را شروع کند. کار کند و زن و بچه داشته باشد؛ جوانم را از من گرفتند. قضات از مادر مقتول خواستند در صورت امکان گذشت کند. او گفت: من آدم کینهای نیستم. اعضای بدن بچهام را بخشیدم. اگر این جوان پسرم را اتفاقی کشته بود، او را میبخشیدم اما او اتفاقی این کار را نکرد؛ به هواداری از فرد دیگری نقشه کشید و وارد درگیری با بچه من شد و او را کشت. به همین خاطر هم نمیگذرم. سپس متهم در جایگاه قرار گرفت؛ او اتهام قتل را رد کرد و گفت: من مقتول را نکشتم. البته قبول دارم که چاقو داشتم اما من این کار را نکردم. چندین نفر در آن درگیری چاقو داشتند. تعدادی از آنها از دوستان مقتول بودند. شاید آنها ضربه را زده باشند. درگیری آنقدر بالا گرفته بود که همه همدیگر را میزدند و معلوم نبود چه کسی طرفدار چه کسی است. متهم درباره اینکه چرا با مقتول درگیر شد، گفت: او دوستم را گرفته بود و داشت با خودش میبرد. میخواست به بیابانهای اطراف ببرد. من هم چاقو کشیدم که اجازه ندهم چنین اتفاقی بیفتد. بعد از گفتههای متهم و وکیل مدافع او درحالیکه قضات برای تصمیمگیری در این خصوص وارد شور شده بودند، متهم را از دادگاه خارج کردند. در خارج از دادگاه خانواده متهم از جمله خواهران او به پای مادر مقتول افتادند و درخواست بخشش کردند. مادر مقتول که به شدت گریه میکرد، به آنها گفت حاضر به گذشت نیست. او گفت: اگر بچهام را اتفاقی کشته بود من میبخشیدم؛ همانطور که اعضای بدنش را بخشیدم اما بچهام را به عمد کشته است. چاقو را به سرش کوبیده و جمجمهاش را شکسته است. من روزها بالای سر پسرم بودم، داشتم ذره ذره رفتنش را میدیدم. چه کسی جوابگوی این چیزهاست. من چرا باید او را ببخشم. من چنین کاری نمیکنم. این زن گفت: این پسرم آخرين فرزند من بود. تازه از سربازی برگشته بود و ما داشتیم برایش برنامهریزی میکردیم زندگی مستقلی درست کند. قاتل چنین کاری کرد. هیچکس نمیتواند بفهمد من چه روزهایی را تحمل کردم.این زن در حالی که به شدت گریه میکرد از راهروی دادگاه خارج شد و رفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.