اسباببازيهايي براي تغييرات اقليمي
سيانان گزارشي از دختراني تهيه كرده كه به شكل ديگري براي محيط اطراف خود گام برداشتهاند. يكي از آنها دختري است كه در شمال كانادا در كنار اقيانوس قطب شمالي در ساحلي محصور از زبالههاي سوخته، پلاستيكها و شيشهها، كمپوست و انواع وسايل خانه و ... زندگي ميكند. مخترعي جوان و طرفدار محيط زيست كه میخواهد الهامبخش بچهها تا راهحلهای خاص خود را كشف كنند. اما رینولدز كه اين گفتوگو را انجام داده مينويسد «آن ماکوسینسکی» طیف وسیعی از اسباببازیها را اختراع کرده که از منابع انرژی تجدیدپذیر استفاده میکنند. «آن» دو سال پيش وقتي سفري به ساحل داشت، با ديدن وضعيت متروكهاش گريست. او گفت: «به طور آشكار آلودگی بسیار بدتری در سراسر جهان وجود دارد، اما دیدن اين وضعيت درست در مقابل شما و در کشور خود شما واقعا وحشتناک بو». سفر ماکوسینسکی به قطب شمال، زنگ هشداري براي او بود تا بداند ميخواهد براي حفاظت از محیط زیست نقشی داشته باشد. سال بعد در محل کار خود در انتهاي جنوبی جزیره ونکوور به ایده خود رسید. او کار خود را روی طیف وسیعی از اسباببازیها شروع کرد تا به بچهها درباره انرژی تجدیدپذیر آموزش دهد. شخصیتهای زیبا و با رنگ روشن طراحي كرد تا روشهای مختلف تولید نیرو را نشان دهد. او میگوید: «من فقط میخواهم همه بهخصوص كودكان احساس کنند که میتوانند راهحلهای خود را ابداع کنند و نیازی نیست منتظر بمانند تا افراد دیگري آنها را بسازند. من میخواهم الهامبخش مردم باشم تا با منابعی که در اطراف خود دارند خلاقتر باشند». ماکوسینسکی یک کودک عادي نبود. او تلویزیون تماشا نميکرد، بازیهای ویدئویی انجام نميداد یا تلفن همراه نداشت. در عوض او وقت خود را صرف گوشدادن به اپرا، تماشای فیلمهای صامت و یادگیری و نواختن پیانو و ویلن کرد. اولین اسباببازی او جعبه ترانزیستور بود. او میگوید: «به من اسباببازیهای زیادی داده نمیشد، بنابراین مجبور شدم خودم آنها را بسازم. من زبالهها را از اطراف خانه برميداشتم و اسلحهام چسب تفنگي بود. بدیهی است که آنها هرگز کار نمیکردند اما ایدهگرفتن از اطراف و ساختن چیزی بهتر قدمي رو به جلو بود. در 16سالگی در نمایشگاه علوم Google 2013 چراغقوهاي را که با گرماي دست انسان كار ميكرد اختراع كرد. او ايده آن را از دوست دانشآموز فيليپينياش گرفته بود كه در كشورشان نمیتوانستند برق بخرند تا اتاقش را روشن كنند. اختراع بعدی او لیواني بود که با استفاده از یک نوشیدنی داغ تلفن همراه را شارژ ميکند. صحبتهای او در تدتين با عنوان «چرا من از تلفنهای هوشمند استفاده نمیکنم» بیش از دو میلیون بار تماشا شده است. ماکوسینسکی در 18سالگی اولین تلفن خود را که یک مدل قدیمی است خریداری کرد. او معتقد است هنگامي كه حواستان به فناوري كه در جيبتان قرار دارد پرت نشود، بيشتر ميتوانيد از فضا و زمان خلاقيت كسب كنيد. دوستانش او را به وسيله تلفن ثابت پيدا و با او ارتباط برقرار ميكنند. اما وقتی وارد بزرگسالی شد، احساس شكست کرد هرچند او از شركتهاي بزرگ مورد استقبال قرار ميگرفت اما ایجاد انرژی کافی از طريق گرمای بدن برای رقابت با باتریها یک چالش بزرگ بود. او میگوید: «من دیگر نسبت به آنچه ميخواستم انجام دهم مطمئن نبودم. اشتیاق اصلی من فقط سروکارداشتن با محيط زيست بود؛ لزوما دنبال اختراعات و بهدستآوردن پول نبودم». او پس از بهدستآوردن دو حق ثبت اختراع در اوایل سال جاری، اسباببازیهای منحصربهفرد خود را طراحی کرده است که برای آموزش کودکان در مورد محیط زیست ساخته شدهاند. او توضیح میدهد: «این فقط قراردادن آنها در یک بستهبندی متفاوت است. من واقعا معتقدم خط توليد اسباببازی در حال حاضر با كمك تكنولوژي ميتواند به شكلگيري ایدههاي بهتری منجر شود». وی امیدوار است این اسباببازیها سال آینده به بازار عرضه شود و قصد دارد در نهایت تیمی از متالورژیستها و مهندسها را استخدام کند تا چراغقوه اختراعي خود را با قيمت مناسب عرضه كند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.