کهربا و دياناي گونههای محبوسشده در آن
برخي درختان براي مقاصد دفاعي خود نوعي صمغ چسبناك از خود ترشح ميكردهاند (و هنوز هم ميكنند) كه باعث ميشود حشراتي كه قصد آسيبزدن به درخت را دارند از بين ببرد. در يك لحظه ممكن است مقداري صمغ تمامي بدن حشره را دربر بگيرد. طي زمان، اين صمغ خشك و سخت و به كهربايي زردرنگ تبديل ميشود. به دليل نبود آب و اكسيژن، هيچگونه فعاليت تخريبي در بدن حشره انجام نميشود و طي ميليونها ميليون سال، بدن حشره بدون تغيير در كهربا محفوظ ميماند. در فیلم پارک ژوراسیک میبینیم که دانشمندان موفق میشوند مقداري از خون داخل بدن پشهاي را كه از عصر دايناسورها به شيوه فوق محفوظ مانده بود، بيرون بكشند و ديانايهاي دايناسورهاي مختلفي را كه اين پشه از خونشان مكيده بود، استخراج كنند. آنگاه اين ديانايها را جداگانه به سلولهاي خالي از دياناي قورباغه تزريق كرده و از اين طريق توانستند سلول دايناسور را بازسازي كنند. اما سؤالی که اکنون مطرح میشود این است که آیا دانشمندان میتوانند دياناي دایناسورها را در بدن حشرات مرده پیدا کنند؟ ایده استخراج دياناي از درون کهربا تنها به این فیلم محدود نمیشود. اولین موفقیت گزارششده در این زمینه در سال 1992 رخ داد. در این سال محققان دانشگاه منچستر اعلام کردند که موفق شدهاند دياناي گونهای منقرضشده از زنبورها را که درون کهربا محبوس شده بودند استخراج کنند. در پی این موفقیت، گزارشهای دیگری درباره موفقیت در زمینه استخراج دياناي ارائه شد. بااینهمه شبهههایی درباره این موفقیتها وجود دارد؛ در برخی از موارد دیگر دانشمندان صحت این یافتهها را رد کردهاند، در مواردی دیگر، محققان نتوانستند فرايند استخراج دياناي را تکرار کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.