چرا جمهوریخواهان از حمایت ترامپ دست برنمیدارند؟
دیوار قرمز در برابر استیضاح
عصر روز هفتم آوریل 1974، رهبران جمهوریخواه کنگره به کاخ سفید رفتند تا پیامی تلخ به ریچارد نیکسون برسانند: ریاستجمهوریات به پایان رسیده است. زمانی که شواهد و مستندات از نقش انکارناپذیر نیکسون در رسوایی واترگیت پرده برداشت، افکار عمومی آمریکا از او روی گرداندند و پایان حمایت حزب جمهوریخواه از نیکسون، پایان حیات سیاسی او را رقم زد. «بری گلدواتر»، سناتور جمهوریخواه، در خاطرات خود درباره دیدار جمهوریخواهان کنگره با نیکسون مینویسد: «هیچکدام از ما درباره خروجی جلسه تردیدی نداشتیم. رئیسجمهور باید استعفا میداد». نیکسون دو روز بعد از این جلسه در کاخ سفید، کنارهگیری کرد.با گذشت بیش از 45 سال از آن روزها، یک رئیسجمهور جمهوریخواه دیگر در آستانه استیضاح قرار دارد. رهبران دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا لایحه قانونی استیضاح دونالد ترامپ، رئيسجمهوري آمريكا را آماده کردند؛ اما کمتر نماینده دموکراتی امید دارد که جمهوریخواهان دست از حمایت بیچونوچرا از ترامپ بردارند تا او هم به سرنوشت نیکسون دچار شود.چرا جمهوریخواهان حاضر نیستند از حمایت از ترامپ دست بکشند؟ از زمان ریاستجمهوری نیکسون تاکنون دو تغییر عمده در ایالات متحده رخ داده است. زندگی سیاسی آمریکاییها در این مدت دوقطبیتر شده و هواداران هر حزب بیش از گذشته از حزب رقیب نفرت دارند و دیگر اینکه جو رسانهای در آمریکا با مدیریت فاکسنیوز در جبهه جمهوریخواهان هم بر آتش تقابل میان دو حزب دموکرات و جمهوریخواه میدمد.«جیم هیمز»، سناتور دموکرات ایالت کانتیکت، میگوید: «بعید میدانم هیچ رسواییای باعث تغییر رویکرد آنها به ترامپ شود. جمهوریخواهان در حمایت از رئیسجمهور کاملا متحد هستند و این نکته زمانی عجیبتر مینماید که نمایندگانی که در آستانه بازنشستگی هستند و قاعدتا نباید دیگر نگران انتخابات و حمایت حزب جمهوریخواه باشند هم حاضر به موضعگیری علیه ترامپ نیستند. تنها چیزی که امروز برای همکاران جمهوریخواه من اهمیت دارد، حمایت از رئیسجمهور است».تاکنون هیچ نماینده جمهوریخواهی از استیضاح ترامپ حمایت نکرده و در سنا نیز تمام سناتورهای این حزب غیر از سه عضو میانهرو، تحقیقات مربوط به استیضاح ترامپ را محکوم کردهاند. میت رامنی، سناتور یوتا؛ سوزان کالینز، سناتور مین و لیزا مارکوفسکی، سناتور آلاسکا تنها سناتورهای جمهوریخواهی بودند که ساز مخالف زدند و از استیضاح حمایت کردند. بااینحال خلع ترامپ از ریاستجمهوری نیازمند رأی مثبت 20 سناتور دیگر جمهوریخواه در محکومیت ترامپ در دادگاه سناست.فرصت دوهفتهای پخش رسانهای اظهارات و شاهدان در کمیتههای قضائی و اطلاعاتی مجلس نمایندگان برای میلیونها آمریکایی هم تغییر چندانی در نظر افکار عمومی درباره ترامپ و استیضاح او ایجاد نکرد. «تیم مالوی»، تحلیلگر نظرسنجی دانشگاه کینی پیاک، میگوید: «هنوز بخش قابل توجهی از رأیدهندگان تصمیم مشخصی درباره انتخابات آینده نگرفتهاند. درباره موافقت یا مخالفتشان با استیضاح ترامپ هم شرایط کموبیش همینگونه است. این افراد اغلب کسانی هستند که توجه چندانی به سیاست نشان نمیدهند؛ بنابراین اظهارات شاهدان علیه ترامپ هم اهمیت چندانی برای آنها نخواهد داشت. با اینکه اعداد و ارقام چندان به نفع ترامپ نیست اما اوضاع در مقایسه با گذشته بدتر هم نشده است».اما 45 سال قبل پخش تلویزیونی شهادتها درباره رسوایی واترگیت باعث شد نظر افکار عمومی درباره نیکسون که بهتازگی و با قاطعیت در انتخابات ریاستجمهوری پیروز شده بود، تغییر چشمگیری کند و این فشار افکار عمومی، جمهوریخواهان را بر آن داشت تا دست از حمایت از نیکسون بردارند. ویلیام کوهن، سناتور سابق جمهوریخواه و وزیر سابق دفاع ایالات متحده که از استیضاح نیکسون حمایت کرده بود، اعتقاد دارد که این اتفاق اینبار تکرار نخواهد شد. شکاف رسانهای همانقدر که جامعه آمریکا تغییر کرده، رویکرد منابعی که مردم برای دریافت اخبار به آن رجوع میکنند نیز دستخوش تحولات گستردهای شده است. زمانی که ماجرای واترگیت رخ داد تنها سه شبکه عمده تلویزیونی در آمریکا فعالیت میکردند و زمانی که این شبکهها برنامههای عادی خود را برای پخش اعترافات و شهادتهای رسوایی واترگیت قطع میکردند، مردم جز تماشای این جلسات انتخاب دیگری نداشتند.درحالحاضر تنها یک رسانه است که توانسته اعتماد اکثریت جمهوریخواهان را جلب کند: فاکسنیوز.صداهایی که این روزها از فاکسنیوز بیرون میآید هم مشخص است: حمایت از ترامپ، حمله به دموکراتها، ایجاد تردید نسبت به انگیزه و اهداف رسانههای منتقد ترامپ. دامنزدن به تئوری توطئه با بیاساسترین و یکطرفهترین استدلالها.«جان دین»، وکیل سابق نیکسون که در جریان رسوایی واترگیت علیه او شهادت داد، به طعنه میگوید: «شاید اگر آن زمان هم رسانهای مانند فاکسنیوز وجود داشت، نیکسون از استیضاح نجات مییافت». دین میافزاید: «واقعیت این است که دوقطبیشدن جامعه نمیتواند توجیهی برای زیرپاگذاشتن قانون و اخلاق از سوی دموکراتها یا جمهوریخواهان باشد. اگر دوقطبیشدن بخواهد توجیهی برای واقعیتهای متعددی باشد که در جامعه وجود دارد، دموکراسی حداقل آنگونه که ما آن را میشناسیم، دیگر به پایان رسیده است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.