بخشش بزرگ اولیای دم جوانی که در نزاع کشته شد
شرق: اولیای دم مرد جوانی که در یک درگیری به قتل رسیده است بعد از اعلام گذشت از قصاص با اینکه خانه مادر متهم را بهعنوان دیه دریافت کردند اما همچنان اجازه دادند این زن در همان خانه بماند. به گزارش خبرنگار ما، متهم پرونده که مردی جوان بود، چون فکر میکرد دوستش پشت سر او حرف زده با او درگیر شد و مرد جوان را به قتل رساند. متهم روز گذشته با کسب رضایت از اولیای دم به لحاظ جنبه عمومی جرم پای میز محاکمه رفت. او اتهام قتل عمدی را قبول کرد و گفت: من مغازه فروش لوازم آرایش داشتم و دختر جوانی فروشنده مغازهام بود. روز حادثه دختر جوان به من گفت دوستم پشت سرم حرفهای ناجوری زده است. او چیزهایی را به نقل از دوستم به من گفت که خیلی ناراحت شدم. با دوستم تماس گرفتم و گفتم حتما باید همدیگر را ببینیم. وقتی سر قرار حاضر شد، با هم درگیر شدیم. به او گفتم حق نداشتی چنین حرفی بزنی. درگیری آنقدر بالا گرفت که اصلا دوستم نتوانست توضیح دهد و من که از شدت عصبانیت دیگر نمیتوانستم خودم را کنترل کنم، یک ضربه به او زدم که همان ضربه چاقو هم باعث مرگ دوستم شد. متهم در ادامه گفت: بلافاصله بعد از قتل خیلی پشیمان شدم اما نتوانستم چیزی را عوض کنم. من و مقتول مثل دو برادر بودیم؛ همدیگر را خیلی دوست داشتیم و بههمینخاطر هم حرفهای دختر فروشنده من را آشفته و ناراحت کرد. بعد از قتل خودم بیشتر از اولیای دم عزادار شدم. هرچند اولیای دم ابتدا درخواست قصاص کردند و حکم هم تأیید شد اما هرگز با من یا خانوادهام بدرفتاری نکردند. متهم ادامه داد: من تا پای چوبه دار رفتم و مادر مقتول پای چوبه دار اعلام گذشت کرد. او بسیار زن مهربانی بود؛ به من گفت پای چوبه دار رضایت داده است تا من بفهمم چه غمی را تحمل میکند. بعد از اینکه به سلولم برگشتم، متوجه شدم طبق توافق مادرم خانهاش را که تنها داراییاش بود به نام اولیای دم کرده است اما آنها اجازه دادند مادرم که زنی تنهاست در همان خانه بماند چون مادرم هیچ پولی نداشت که بهعنوان پول پیش برای اجاره خانهای دیگر بدهد؛ خانواده مقتول رضایت دادند بدون گرفتن پول پیش و با اجاره بسیار ناچیز و جزئی مادرم همانجا زندگی کند. متهم گفت: این خطای من بود که خانوادهام را به دردسر انداخت. من اشتباه بزرگی کردم؛ نباید به خاطر حرف فردی دیگر دوستم را که به اندازه برادرم برایم عزیز بود، به قتل میرساندم. اولیای دم درس انسانیت به من دادند. من فرزندشان را کشتم اما آنها از مادر من حمایت کردند تا آواره کوچه و خیابان نشود و تنها نماند؛ من مدیون آنها هستم نه فقط به خاطر اینکه جانم را به من بخشیدند بلكه به خاطر رفتار انسانیاي که با مادرم داشتند و او را حمایت کردند. حالا خانه مادرم متعلق به اولیای دم است. آنها هر لحظه که اراده میکردند میتوانستند او را از خانه بیرون کنند ولی این کار را نکردند و در کمال احترام با خانواده من برخورد کردند. حالا درخواست دارم با توجه به گذشت اولیای دم دادگاه نیز به من تخفیف دهد. با پایان جلسه دادگاه قضات برای صدور رأی دادگاه وارد شور شدند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.