فقط یک آمار
رضا عطایی
چرا افغانها مجبورند به صورت غیرقانونی وارد ایران شوند؟ سرگذشت و سرنوشت افغانستان از کودتای کمونیستی ۷ ثور (اردیبهشت) ۱۳۵۷ تاکنون بهگونهای رقم خورده است که جنگ و خون، بیثباتی و ناامنی در آن تداوم یابد؛ 10 سال اشغال کشور توسط شوروی و سالهای جهاد با شوروی (۱۳67-۱۳58)، بعد از آن جنگهای داخلی میان گروهها و احزاب (۱۳۷5-۱۳۷1) که ثمره آن برآمدن طالبان و پنج سال سلطه طالبها در افغانستان بود (۱۳80-۱۳75). حادثه تروریستی 11 سپتامبر نیز که بهانه ورود آمریکا و استقرار نظم جدید و دموکراسی در افغانستان بود، به علت بنیانهای سست ملتسازی و دولتسازی در افغانستان بعد از ۱۸ سال همچنان وضعیت بیثباتی و جنگ را در آن کشور تداوم بخشیده است. از پیامدهای آشکار استمرار وضعیت جنگی و شبهجنگی در افغانستان، فقر و بیکاری و ناامنی بوده که منجر به مهاجرت ناگزیر افغانها از کشورشان شده است. آنچه گفته شده وصف وضعیت داخلی افغانستان بود که یک بخش از سطح تحلیل است که میتواند ورود غیرقانونی افغانها به ایران را برایمان تا حدودی نمایان کند. اما در پاسخ به این پرسش که چرا افغانها مجبورند به صورت غیرقانونی وارد ایران شوند؟ تنها نمیتوان به همین سطح اکتفا کرد. حداقل میتوان در این زمینه این سؤالها را هم پرسید؛ چرا کشورهای اروپایی و آمریکایی و سازمانهای بینالمللی که از بازیگران اصلی در ساختار قدرت و حکومت در افغانستان هستند، علیرغم شعارهایشان عملکرد موفقی در روند بازسازی و نوسازی افغانستان نداشتهاند؟ و به دولت مرکزی برای بهبود شرایط معیشتی مردم فشار نمیآورند؟ آیا وزارت امور خارجه ایران و سایر ارگانها و نهادهای مربوطه میتوانند در روند صدور روادید و مسائل مرتبط با آن تسهیلاتی را فراهم کنند که کمتر شاهد ورود غیرقانونی افغانها به ایران باشیم؟ عملکرد ارگانهای انتظامی و امنیتی برای انهدام باندهای قاچاق و قاچاقچیانی که در هر دو طرف مرز بدهبستانهایی برای راحت قاچاقکردن دارند به چه صورت بوده است؟ و...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.