مسافر دردمند فصل پاييزي
جواد طوسي
يكي از آخرين بازماندگان نسلي آرمانخواه با دردي جانكاه از ميان ما رفت. همايون خسرويدهكردي بهعنوان مديرمسئول و صاحب امتياز نشريه «سينما و ادبيات» يك حضور بيوقفه و پرتلاش 16ساله در حوزه مطبوعات و رسانه داشت. او با خلوص نيت و عشقي زايدالوصف خودش و سرمايهاش را وقف انتشار اين مجله كرده بود و با همه فشار اقتصادي سالهای اخير بر مطبوعات مستقل و بيپشتوانه، دوام آورد و تحت هيچ شرايطي حاضر نشد از اصول و خطمشي خود و همكاران و يارانش عدول كند و با افت كيفي مجله و كاهش صفحاتش كنار بيايد. نشريه «سينما و ادبیات» در عمر پربارش يك الگوي چشمگير و قابل استناد در زمينه كيفي مطالب و پروندههاي موضوعي و شاخههاي تخصصي اين دو حوزه بود كه رفتهرفته مجموعهاي از مخاطبين جدي عرصه فرهنگ و هنر و ادبيات را از نسل جوان تربيت كرد و در كنارش پل ارتباطي سازندهاي با ديگر نسلهاي دغدغهمند و صاحب ديدگاه ايجاد كرد. نشستها و ميزگردهاي تخصصي ادبي و سينمايي اين نشريه جدا از قابليتهاي استناديشان براي تبديلشدن به يك منبع پروپيمان طبقهبندي شده، فرصتي تاريخي را در جهت بيان ديدگاهها و نحلههاي فكري و نظري گوناگون و انتقال تجارب و نيز آسيبشناسي بحرانها و عوامل بازدارنده و خطوط انحرافي در حيطه فرهنگ و هنر فراهم كرده است. بدون ترديد در شكليابي چنين فضاي بالنده و روشنگرانهاي همايون دهكردي و سردبير باذوق و خوشفكر و پیگيرش نيلوفر نياوراني و ديگر افرادي كه در حكم اتاق فكر اين نشريه بودهاند، نقشي مؤثر و تعيينكننده داشتهاند. اين حضور پايمردانه و مستمر را در شرايطي شاهد بودهايم كه شماري از نشريات تخصصي با متر و معيارهاي مشخصشان يكبهيك تعطيل يا بيانگيزه شدند و به ناگزير تن به كاهش صفحات و ناديدهگرفتن وجوه كيفي دادهاند. نكته قابل ذكر ديگر كه ويژگي ستودني شخصيت دوست و همكار گرانقدرم همايون دهكردي را بيشتر نشان ميدهد، تلاش صادقانه و بيهياهوي او براي راهانداختن يك پاتوق فرهنگي در نمايش تعدادي از آثار شاخص كلاسيك و مدرن سينماي جهان به بهانه اختصاص يكي از پروندههاي هر شماره به فيلمسازي معتبر و صاحب سبك بود كه در شبهاي جمعه اين گردهمايي شکل ميگرفت.
در كنار اين حضور سازنده فرهنگي، همايون انساني رئوف و عدالتخواه بود و بارها به چشم خود ديدم كه تا آنجا كه ميتوانست بدون تظاهر و ريا براي اینوآن و فلان منتقد قديمي كه وضعيت معيشتي روبهراهي نداشت، قدم خير برميداشت و هرازگاه نيز در برگزاري هرچه بهتر جشن انجمن منتقدان واسطه ميشد و حتي گاهي اوقات به دوستان و همكاران ديگرش در حوزه تخصصي اصلياش (رشته برق) متوسل ميشد تا آبروداري كند. اين خصايل جوانمردانه و حس انساندوستانه در كنار آن فرهيختگي ناب و ريشهدار، به همايون عزيز در اين روزگار بيترحم كه همه به فكر خودشان هستند، شمايلي استثنائي داده كه حضور جاري و افراشتهاش را در جمع دوستان و همكارانش و ديگر اهالي فرهنگ و رسانه به اثبات ميرساند. اميد كه با رفتن اندوهبار او خللي در تداوم حيات اين پايگاه هويتمند و ارزشمند او ايجاد نشود. يادش زنده و گرامي.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.