|

غوغایِ بی‌هیاهو

صادق صدقگو- دکترای مدیریت رسانه

«کشور ما ۳۶ میلیون نفر جمعیت داشت. کل آمار رسمی بسیجی‌هایی که در طول جنگ به جبهه آمدند، ۸۰۰ هزار نفر بود، اگر برخی اسناد می‌گویند ۹۰۰ یا یک میلیون نفر به این دلیل است که بعضی‌ها دو، سه بار جبهه آمدند و دو، سه بار محاسبه شده‌اند. بعد عراق با جمعیت ۱۶میلیونی، سه میلیون جمعیت به جنگ آورده است. درست است به زور آورده ولی به هر حال آورده است». این سخنان احمد غلامپور (فرمانده قرارگاه کربلا در دوران دفاع مقدس) نشان می‌دهد در جریان جنگ هشت‌ساله عراق با ایران، (با تجمیع سایر نیروهای رزمی، پشتیبانی و مهندسی دیگر مثل: ارتش، جهاد سازندگی، سپاه، هلال احمر، کمیته‌های انقلاب و ژاندارمری با این تعداد) حدود پنج درصد از مردم کشورمان در روزهای آتش و خون، پای در رکاب اخلاص کرده و بر توسن عاشقی سوار شدند و در هنگامه تنهایی امت و امام، حماسه آفریدند. حتی غلامعلی رجایی، از مسئولان فرهنگی قرارگاه‌های مركزی كربلا و خاتم‌الانبیاء(ص) در دوران دفاع مقدس، می‌گوید: «آن موقع که بحث بسیج گسترده اعزام نیرو مطرح شد و در اولین گام سپاه صد هزارنفری محمد رسول‌الله در استادیوم آزادی جمع شدند، من خبر دارم که... عده زیادی از کسانی که به نشانه اعزام به جبهه در مراسم استادیوم حاضر شدند، در پایان مراسم به خانه‌هایشان برگشتند و فقط حدود یک‌سوم آنها به منطقه عملیاتی جنوب رفتند که بخشی از اینها هم نیروهای عملیاتی نبودند. در اعزام‌های بعدی، این تعداد به دو، سه هزار داوطلب رسید؛ یعنی در حد یک گردان. آن موقع ما در قرارگاه با دیدن این تعداد کم نیرویی که به جبهه می‌آمد، به هم می‌گفتیم اگر خیابان‌های جمهوری و ولیعصر تهران را ببندند، از آن ۱۰ هزار نفر نیرو در می‌آید، در حالی که از تهران هزارو ۵۰۰ نفر به جبهه آمده بود.»؛ یا غلامعلی رشید (فرمانده قرارگاه فتح در دوران دفاع مقدس) که معتقد است در آن سال‌ها 600 هزار سرباز فراری داشته‌ایم. در آن روزهای حماسه و نور، اقلیتی سنگ زیرین آسیاب بودند و غایبانِ بزرگِ معرکه، با بهانه‌تراشی و به لطایف‌الحیل از رفتن به جبهه صرف‌نظر کردند و صد البته فریادهای رسای آنها مبنی بر اینکه: «رزمندگان بجنگید تا کربلا راهی نیست!» گوش فلک را کر کرده بود. امام(ره) حکم «وجوب کفایی» را اعلام کرد و معنی و مفهوم آن این بود تا زمانی که نیرو به اندازه کفایت در جبهه‌ها حضور پیدا نکرده، بر همه مردم (مگر افراد ناتوان) حضور در جبهه‌ها واجب شرعی است اما اگر کتاب خاطرات روزهای آخر (احمد دهقان، انتشارات سوره مهر) را بخوانید، باور می‌کنید که رزمنده‌ها در جبهه منتظر نیرو بودند تا کسی به یاری‌شان بیاید و در کنار آنها بجنگد. پیروزی ما در جنگ، نتیجه همت و تلاش و حضور مخلصانه و عاشقانه همان اقلیت حاضر و یاری خداوند بود که تحلیلگران و پژوهشگران حوزه دفاع مقدس نیز دلیل انجام یک عملیات بزرگ در طول سال (در سال‌های پایانی جنگ تحمیلی) را همین نبود نیروی انسانی کافی در جبهه‌ها می‌دانند. برای دفاع از میهن‌مان، «همه» نیامدند. عده‌ای پاک‌باز آمدند، بی‌ادعا جنگیدند و غوغایی بی‌هیاهو برپا کردند و رفتند و این اخلاص و تکلیف‌گراییِ بی‌هیاهو، رمز حیات و بنیان هویت بسیج است که هرگز نباید غبار فراموشی بگیرد. سالروز صدور فرمان حضرت امام(ره) مبنی بر تشکیل بسیج مستضعفین گرامی‌باد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.