|

نه هوا را از من بگیر، نه لبخندت را!

گيتي صفرزاده

لطفا دقت بفرمایید، من اصلا و ابدا قصد ندارم هیچ مطالبه‌ای داشته باشم که از آن بوی اختلال در امنیت ملی یا اقتدار منطقه‌ای بیاید. یعنی از آن زمان که مطالبه‌ام پیروزی و بهروزی مستضعفان عالم بود تا امروز، به طور واقع‌گرایانه‌ای سطح مطالباتم را به مواردی تبدیل کرده‌ام که قابل اندازه‌گیری و محاسبه باشند؛ درست مثل آمار، همان آماری که مثلا نشان می‌دهد در هفته گذشته چند کسب و کار خانگی به زمین گرم خورده‌اند یا چه واژه‌هایی بیشترین میزان جست‌وجو را در موتورهای جست‌وجوی اینترنتی داشته‌اند. مطالبه من نه شائبه‌ای از آب گل‌آلود ماهی‌گرفتن ایجاد می‌کند، نه آسیاب هیچ گروه و دسته‌ای را آب می‌دهد و نه گروه‌های آشوب‌طلب را به کف خیابان صدا می‌زند. مطالبه من به‌سادگی همین هوایی است که در آن نفس می‌کشیم، همگی نفس می‌کشیم؛ به عبارت واضح‌تر با هر عقیده اصولگرایانه یا اصلاح‌طلبانه، روشن‌فکرانه یا عوام‌گرایانه‌ای که داشته باشیم، بی‌اختیار و لاجرم با هر دم و بازدم مقداری از این هوای مشترک و همگانی را فرو می‌بریم و بیرون می‌دهیم. مطالبه من درست درباره همین ابر سیاه و کدری است که درست همان وقتی که داریم از امیدها یا ناامیدی‌ها، پیروزی یا شکست‌هایمان حرف می‌زنیم، درونمان می‌خزد و تک‌تک سلول‌هایمان را آلوده‌ می‌کند. سالمندان‌مان را فرسوده‌تر می‌کند و خردسالان‌مان را بی‌رنگ و رو. مطالبه من درباره آلودگی هواست که هر عقل سلیمی گواهی می‌دهد حتی اگر مطمئنید حرف حقی دارید که باید به کرسی بنشانید، اول باید نفسی داشته باشید تا زنده بمانید و بعد حرف بزنید. مطالبه من درباره آلودگی هواست که به همه مقدسات عالم قسم راه چاره دارد، قابل پیشگیری و کنترل است و روش‌هایی دارد که در بزرگ‌ترین شهرها و کشورهای جهان آزموده شده‌اند. این روش‌ها هم مدیریت و هم هزینه می‌خواهد. هزینه‌اش قابل پرداخت است. باور بفرمایید من حتی نمی‌خواهم بگویم از فلان بودجه خرج کنید که شائبه تضعیف‌کردن قدرت منطقه‌ای ما را داشته باشد. می‌خواهم بگویم اگر فقط کمی (کمی نه بیشتر) سازوکارهای قانونی مالی را محکم و شفاف اجرا کنیم، سالانه ده‌ها میلیارد از پولی که به عنوان وام کم‌بهره یا بی‌بهره به هدر می‌رود، در خزانه مملکت باقی می‌ماند و راه سوراخ‌های اختلاس بسته می‌شود و بودجه‌ روش‌های مقابله با آلودگی هوا قابل اجرا می‌شود. من یک شهروند عادی‌ام و مطالبه‌ام یک مطالبه خیلی معمولی و همگانی است زیرا در برابر هوا، همه برابریم و یکسان و مانند آن را به درون ریه‌هایمان فرو می‌بریم. من می‌خواهم نه هوا از من گرفته شود و نه لبخندت. همین.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.