ادعاهاي مردي که 4 عضو خانوادهاش را کشت
شرق: مردي که متهم است دو دخترش و پدر و مادر همسر سابقش را کشته در جلسه دادگاه مدعي شد بيگناه است و از غصه زياد به اين جنايت اعتراف کرده بود. به گزارش خبرنگار ما، اين قتل مهرماه سال گذشته اتفاق افتاد و مردي به پليس خبر داد که برادرش دو دختر خود و پدر و مادر همسر سابقش را کشته است. متهم که خودزني هم کرده بود، چند ساعت بعد همراه برادرش به کلانتري نبرد رفت و خود را تسليم پليس کرد. او در بازجوييها به قتل دخترانش سولماز19 ساله و ساناز 17 ساله اعتراف کرد و گفت علاوه بر دو دخترش سبزعلي، پدر و بماني، مادر همسر سابقش را هم کشته است. متهم در همه مراحل بازجويي به قتلها اعتراف کرد و گفت چون نتوانست همسر سابقش را وادار کند به خانه برگردد، دست به اين جنايت هولناک زد. او جزئيات قتل را توضيح داد و آخرين دفاعياتش را در مرحله دادسرا مطرح کرد. در نهايت کيفرخواست عليه او صادر شد. روز گذشته جلسه رسيدگي به اين پرونده در شعبه دهم دادگاه کيفري استان برگزار شد. نماينده دادستان در ابتداي جلسه کيفرخواست را خواند و خواستار مجازات متهم بر اساس قانون شد. سپس همسر سابق او که وليدم دو دخترش و پدر و مادرش بود، در جايگاه قرار گرفت. او براي مادر و دو دخترش درخواست ديه و براي پدرش درخواست قصاص کرد. اوليايدم ديگر نيز براي مادرشان درخواست ديه و براي پدرشان درخواست قصاص کردند. وقتي نوبت به متهم رسيد. او اتهام هر چهار قتل و ايراد جرح عمدي به مقتولان را رد کرد و گفت حاضر به پرداخت ديه نيست. در اين هنگام اوليايدم گفتند اگر حاضر به پرداخت ديه نباشد، درخواست قصاص دارند. سپس متهم گفت: من قتلي مرتکب نشدم و هرچه اعتراف کردم، دروغ است. وقتي صبح بيدار شدم که دخترم را مدرسه ببرم، با اجساد روبهرو شدم و آنقدر بهخاطر از دستدادن دخترانم ناراحت بودم که تصميم گرفتم خودکشي کنم؛ 340 قرص خوردم بعد با چاقو رگ دستهايم را زدم که نمردم. بعد با برادرم تماس گرفتم. هرچه اعتراف کردم دروغ بود چون ميخواستم بميرم و پيش فرزندانم بروم. متهم گفت: بهجز من و دخترانم، همسر سابقم هم کليد منزل را داشت و به خانه ما رفتوآمد ميکرد. در اين هنگام قاضي قربانزاده بخشهايي از اعترافات متهم را خواند و گفت: شما در بازجوييها بارها به قتلها اعتراف کرديد و حتي با دستخط خود نوشتهايد که چطور مرتکب قتل شدهايد. در يکي از اعترافات نسبتا طولاني که دستخط خودتان هم هست نوشتهايد: «ميخواستم ويلاي شمال را بفروشم، بههمينخاطر ميخواستم به شمال بروم. ساناز، دختر کوچکم، گفت پس حالا که به شمال ميروي به بابا و مامان جون بگوييم بيايند پيش ما. من هم قبول کردم. پدر و مادر همسر سابقم آمدند من با گوشي پدرزنم به همسر سابقم زنگ زدم، جواب نداد. بعد با گوشي خودم پيامک فرستادم و گفتم همين حالا برگرد اگر برنگردي پشيمان ميشوي و کاري ميکنم بچهها را نبيني. باز هم جواب نداد، من خيلي عصباني شدم مقداري شيرموز درست کردم و يک بسته کلونازپام داخل آن ريختم و به بچهها و پدرومادر همسرم سابقم دادم، بعد آنها خوابيدند. اول سراغ دخترم سولماز رفتم او را در خواب خفه کردم. چند مشت هم به سرش کوبيدم. سولماز خيلي زجر کشيد. بههميندلیل به آشپزخانه رفتم و چاقويي که با آن مرغ تکه ميکرديم، برداشتم و به اتاق سولماز رفتم و گلويش را بريدم. بعد به اتاق ساناز رفتم دستم را روي گلويش گذاشتم و فشار دادم، ساناز بيدار شد. گفت: بابا بابا نکن بابا، گفتم: بابا جان بگذار راحت شويم. او را روي تخت انداختم و با چاقو گلويش را بريدم. بيرون آمدم مادرزنم نشسته بود و داشت پايش را ميماليد. گفتم: چه شده. گفت: پايم درد ميکند. به آشپزخانه رفتم و يک ليوان آب خوردم بعد برگشتم. دراز کشيده و خوابيده بود. بهسراغ پدرزنم رفتم اول گلوي او را بريدم. مادرزنم بيدار شد روي سينه او نشستم و گلوي او را هم بريدم و يک ضربه هم به سينهاش زدم». قاضي قربانزاده گفت: آيا اين گفتهها را قبول داري؟ متهم جواب داد: بله قبول دارم اينها را من نوشتم، اما تخيلات ذهني من است. در آن روزها آنقدر از مرگ بچههايم ناراحت بودم که ميخواستم من هم بميرم حتي خودکشي کردم، اما نمردم. من حالم خيلي بد بود بعد از بازداشت چهار ماه در امينآباد بستري شدم تا دوباره روانم درست شود و بتوانم در زندان بمانم. متهم ادامه داد: من خريد و فروش ماشين ميکردم و در کار ساختوساز هم بودم، بعد از جدايي از همسرم زندگيام خراب شده بود. قاضي گفت: حالا مدعي هستي گفتههايت دروغ بوده و تو چنين کاري نکردهای، اما حتي انگيزه هم براي اين قتلها عنوان کردهای. اگر حرفهايت دروغ بود چطور انگيزهات را بيان کردي؟ متهم جواب داد: من گفتم بهخاطر حرف مادرزنم که گفته بود زن و بچهات به مشهد ميروند و تو خبر نداري، اين کار را کردم. البته مادرزنم اين حرف را به من زده بود و من سر اين موضوع با زنم اختلاف داشتم، اما من قتل نکردم. من بچههايم را دوست داشتم؛ روز حادثه هم وقتي دخترم سولماز را از دانشگاه ميآوردم کلي خريد کرديم و خوراکي خريديم تا دور هم باشيم و خوش بگذارنيم. من اصلا يادم نميآيد چه اتفاقي افتاد و چه کسي بچهها را کشت. سپس قاضي رضايي، مستشار دادگاه گفت: مدعي هستي دست به اين قتلها نزدي و اعترافاتت دروغ است اگر اينطور است پس چرا بهخاطر قتل شکايت نکردي؟ به جاي اينکه يک روز در خانه بماني و بعد موضوع را به برادرت بگويي و خودت را تسليم پليس کني، ميتوانستي شکايت کني تا قاتلان فرزندانت شناسايي شوند. متهم جوابي نداد و فقط گفت: من در آن زمان ميخواستم پيش بچههايم بروم. سپس قاضي بخشي از پيامکهايي را که متهم در شب حادثه براي همسرش فرستاده بود، خواند و گفت: شما چندين پيامک فرستاديد و در يکي از اين پيامکها گفتهاي که اگر امشب پيدايت شد و حرف قانعکنندهاي داشتي که هيچ، اگر نه به جان بچهها قسم اين کار را ميکنم و تو ديگر نميتواني بچهها را ببيني. در پيامک ديگري هم گفتهاي: مطمئن باش اين کار را ميکنم؛ به متني که برايت فرستادم عمل ميکنم. متهم باز هم گفت: من بچههايم را نکشتم. من فقط ميخواستم پيش بچههايم باشم. من خيلي بچههايم را دوست داشتم و آن موقع فقط ميخواستم پيش آنها باشم و بميرم. حالا هم اگر ميخواهند قصاص کنند حرفي ندارم ولي من بچهها را نکشتهام. بعد از گفتههاي متهم، وکيل مدافع او در جايگاه قرار گرفت و توضيحاتي را ارائه داد. در پايان قضات يکبار ديگر متهم را به جايگاه فراخواندند و قاضي قربانزاده که چندينبار در طول رسيدگي متهم را به راستگويي دعوت کرده بود، بار ديگر از او خواست واقعيت را بگويد و اگر اين کار را بکند شايد اوليايدم هم به گذشت فکر کنند، اما متهم يکبار ديگر مدعي شد چيزي يادش نميآيد. او که در طول دادگاه دستهايش ميلرزيد گفت: من نکشتم و اصلا يادم نميآيد چه شده است من فقط اجساد را ديدم. اوليايدم هم گذشت نميکنند من ميدانم که اين کار را نميکنند. قضات بعد از پايان جلسه دادگاه براي صدور رأي دادگاه وارد شور شدند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.