|

دعوت كيدمن پايان خشونت عليه زنان

هليا آبادي: روز 25 نوامبر را روز جهاني رفع خشونت عليه زنان نام‌گذاري كرده‌اند. بسياري از نهادها و فعالان زن در گوشه و كنار جهان براي رفع خشونتي كه اكنون از هر سه زن يك نفر درگير است، تلاشي را آغاز كرده‌اند. در كنفرانس مطبوعاتي‌‌ای كه به اين مناسبت در بخش زنان سازمان ملل متحد برگزار شد، تأكيد شده تمركز امسال بر تجاوز و خشونت جنسي است. سازمان ملل متحد متعهد است به هر گونه خشونت عليه زنان و دختران خاتمه دهد. به گفته آنتونيو گوترش، دبير كل سازمان ملل، «اجازه دهيد فراموش نکنيم نابرابري‌هاي جنسيتي که موجب تشديد امر تجاوز مي‌شود، اساسا در مسئله عدم توازن قدرت نهفته است. انگ، تصورات غلط، عدم گزارش‌دهي و اجراي ضعيف قوانين تنها موجب دائمي‌شدن بي‌کيفرماني مي‌شود». او در پيامي از همه دولت‌ها، بخش خصوصي، جامعه مدني و مردم خواسته است «همبستگي قوي‌تري نسبت به بازماندگان، حاميان و مدافعان حقوق زنان نشان داده و حقوق زنان و برابري فرصت‌ها را ارتقا بخشيم. با هم مي‌توانيم و بايد به تجاوز جنسي از هر نوع خاتمه دهيم». شعار امسال «ايستادن در برابر تجاوز» است. چندين رويداد در سراسر جهان، از‌جمله راهپيمايي‌ها، مسابقات هنري، راهپيمايي‌هاي دوچرخه‌سواري و ماراتن‌ها به عنوان بخشي از فعاليت‌هاي گسترده سازمان ملل براي 16 روز نارنجي -فعاليت در برابر رفع خشونت - برگزار مي‌شود. در اين برنامه سالانه سازمان ملل متحد دولت‌ها و مردم هماهنگ با هم براي خاتمه خشونت عليه زنان تا 2030 تلاش مي‌كنند. رنگ نارنجي براي نشان‌دادن اميد و آينده روشن‌تر و بدون خشونت عليه زنان انتخاب شده و موضوع امسال لزوم پايان‌دادن به «فرهنگ تجاوز جنسي» را برجسته مي‌کند؛ موضوعي كه در جهان، چه در شرايط درگيري، صلح، چه در خانه‌ها و چه در خيابان‌ها، باعث درگيري است. علي‌رغم كمپين‌هاي جهاني متعددي که در سال‌هاي اخير از طرف آسيب‌ديدگان و فعالان با هشتگ‌هايي نظير MeToo ،TimesUp،... شكل گرفته است اما خشونت جنسي همچنان عادي شده و در محيط‌هاي اجتماعي جريان دارد. به گزارش سايت سازمان ملل، خشونت عليه زنان و دختران در همه کشورها زياد و كم ادامه دارد و با دلايلي همچون بي‌اهميت‌شدن تجاوز، قرباني‌شدن شخص مورد تجاوز قرارگرفته و مقصر شناخته‌شدن او، تجاري‌شدن بدن زنان در فيلم يا تلويزيون، زرق‌وبرق‌زدگي خشونت مرسوم در تبليغات يا استفاده مداوم از زبان مغلوب براي زنان، همه ما روزانه شاهد اين تجاوز هستيم. اما فراموش نبايد كرد گاهي اوقات حتي سكوت و خاموشي در برابر اتفاقاتي كه رخ مي‌دهد، بخشي از گناه است و همه ما مسئوليت تلاش براي توقف اين شرايط را داريم. نيکول کيدمن كه از سال 2006 سفير حسن نيت زنان سازمان ملل است و تلاش‌هاي خود را معطوف به رفع خشونت عليه زنان كرده، به مناسبت اين روز جهاني گفت: «به عنوان يک سفير حسن نيت زنان سازمان ملل، مي‌دانم همه ما نقشي داريم. اين کمپين 16روزه، فرصتي است که همه جهان گرد اين موضوع جمع مي‌شوند و براي آن تلاش مي‌كنند. من از همه شما مي‌خواهم امسال به اين کمپين بپيونديد تا با هر تجاوزي مقابله كنيد و بخشي از تلاش‌ها براي پايان‌دادن به همه اشکال خشونت عليه زنان باشيد». مدير اجرائي زنان سازمان ملل، فومزيل ملامبو-نگوکا گفت: «تجاوز جنسي يک اتفاق مختصر و كوچك نيست. اين اتفاق سبب تغييرات گسترده در زندگي افراد مي‌شود، اثرات ناخوشايند، حاملگي يا بيماري مقاربتي، آسيب روحي شديد و احساس شرم را بر هر زني مستولي مي‌كند؛ چه در زمان جنگ، چه در زمان صلح. اغلب زنان پس از اين اتفاق به ترك و دوري‌گزيني از جامعه مبادرت مي‌ورزند. آنها مي‌ترسند از خشم و اندوه اطرافيان‌شان در امان نمانند. اگر فقط يك آرزو براي برآورده‌شدن داشته باشم، قطعا اين خواهد بود كه تجاوز به عنف در جهان پایان يابد». دستيابي به تعداد دقيق تجاوز‌ها به دليل ترس قربانيان از گزارش، بسيار دشوار است. با وجود این، تقريبا 15 ميليون دختر نوجوان (15 تا 19ساله) در سراسر جهان در برخي از مقاطع زندگي خود رابطه جنسي اجباري را تجربه کرده‌اند. علاوه بر اين، سه ميليارد زن و دختر در کشورهايي زندگي مي‌کنند که تجاوز جنسي در ازدواج به صراحت جرم نيست. يکي از مهم‌ترين چالش‌هاي پيشگيري و ريشه‌کن‌کردن تجاوز و آزارهاي جنسي مسئله رضايت است. اين مسئله آن‌قدر مهم است كه بايد رضايت بدون تقلب، اجبار، خشونت يا تهديد به خشونت و با اراده آزاد فرد دريافت شود. خشونت جنسي و تجاوز جنسي عليه زنان و دختران به عنوان ابزاري آگاهانه در درگيري‌ها مانند جنگ در بوسني و هرزگوين و روآندا مورد استفاده قرار گرفته است. در ميانمار، جايي که بيش از نيم ميليون روهينگيايي از کشور فرار کرده‌اند، تجاوز جنسي و ديگر اشکال خشونت جنسي به عنوان بخشي از تلاش‌ها براي تغيير قوميت استفاده شده است. در برخي جنگ‌هاي خاورميانه از خشونت جنسي براي استخراج اطلاعات از زنان و راهي براي مجبوركردن مردان خانواده به تسليم استفاده شده است. مانند سال‌هاي گذشته، بناهاي يادبود به رنگ نارنجي روشن خواهند شد تا خواستار آينده‌اي بدون خشونت باشند؛ از جمله اين مكان‌ها دادگاه عالي زيمبابوه، ساختمان الكساندرينا در مصر، مجلس پارلمان پاکستان و موزه صلح در بروکسل خواهد بود. . 25 نوامبر سال 1960 بود که سه خواهر اهل جمهوري دومينيکن، پس از ماه‌ها شکنجه، سرانجام به وسیله سازمان امنيت ارتش اين کشور به قتل رسيدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.