|

فرضيه‌هايي كه رد مي‌شوند

ترجمه: میثاق محمدی‌زاده

گاهی اوقات دانشمندان فسیل‌هایی چند‌میلیون‌ساله کشف می‌کنند که بسیار عجیب‌و‌غریب بوده و در هیچ‌یک از دسته‌بندی‌های رایج حیوانات ما‌قبل تاریخ قرار نمی‌گیرند. به گزارش يك پزشك، اندام این حیوانات یا گیاهان بسیار مرموز و غیر‌معمول است که شبیه هیچ موجود شناخته‌شده تاکنون یا حتی موجودات زنده نیست. «تولی مانستر» (Tullimonstrum يا Tully Monster) یک فسیل ۳۰۰میلیون‌ساله مرموز است که در منطقه Mazon Creek ایلینویز آمریکا کشف شده و سال‌هاست فکر دانشمندان را به خود مشغول کرده است. در نگاه اول به نظر می‌رسد این فسیل متعلق به حیوانی باریک با اندامی طولی بوده است؛ ولی دقیقا در جایی که انتظار دارید دهان حیوان باشد، اندامی نازک، باریک و طولانی شبیه یک گردن دراز مشاهده می‌کنید که در انتها به یک جفت چنگک ختم می‌شود. چشمان این موجود هم از بدنش بیرون زده و شبیه شاخک‌های برخی حشرات هستند. هنوز دانشمندان نتوانسته‌اند تشخیص دهند تولي مانستر یک موجود مهره‌دار و دارای ستون فقرات مانند پستانداران، پرندگان، خزندگان و ماهی‌ها است یا یک موجود بی‌مهره و بدون ستون فقرات مانند حشرات، سخت‌پوستان، اختاپوس‌ها و نرم‌تنان دیگر است. این یک معمای بزرگ است که دانشمندان سال‌هاست مشغول حل آن هستند و در هر مطالعه و تحقیق، گروهی از دانشمندان به نتایج جدیدی می‌رسند که فرضیه‌های قبلی را رد می‌کند؛ مثلا گروهی از دانشمندان در سال ۲۰۱۶ ادعا کردند معمای فسیل تولی مانستر را حل کرده‌اند و با قطعیت گفتند یک موجود مهره‌دار است.

مهره‌دار یا نرم‌تن؟ اکنون، گروهی دیگر از محققان در یک مطالعه جدید به این نتیجه رسیده‌اند که تولی مانستر می‌تواند جزء گروه بی‌مهره‌ها هم قرار بگیرد. در حقیقت، شواهدی پیدا کردند که نشان می‌دهد اجزای بدن او به بی‌مهره‌ها هم نزدیک است. اولین‌بار فسیلی از تولی مانستر در دهه ۱۹۵۰ از سوی یک جمع‌کننده فسیل‌های تاریخی موجودات به نام فرانسيس تولي (Francis Tully) کشف شد. از همان زمان، دانشمندان درگیر طبقه‌بندی این موجود هستند و نمی‌دانند دقیقا چه جور جانوری است. این مسئله سال‌ها طول کشید تا فسیل جدیدی از این موجود در ایلینویز کشف شد. دانشمندان براساس برخی شواهد و آثار ظاهری فسیل‌ها تصور می‌کردند جزء مهره‌داران است؛ مثلا خطی در طول بدن او هست که شاید مربوط به ستون فقراتش باشد. همین‌طور بدن باریک و طولانی آن به همراه پنجه‌های عجیب، دهان چنگکی، آثاری از روده و نظایر آن نشان می‌دهد که ظاهرا مهره‌دار بوده است. در تحقیق سال ۲۰۱۶ نیز روی رنگدانه‌های درون چشم تولی مانستر که نوعی ملانوزوم هستند، تأکید شد؛ چون از نظر اندازه و ساختار دقیقا مشابه چشم‌های مهره‌داران است. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که چشم برخی از بی‌مهره‌ها مانند ماهی‌های مرکب و اختاپوس‌ها نیز چنین ملانوزوم‌هایی دارند. تجزیه و تحلیل شیمیایی با شتاب‌دهنده ذرات برای این تحقیق از نوعی شتاب‌دهنده ذرات به نام سنکروترون استفاده شده است که در دانشگاه استنفورد کالیفرنیا قرار دارد. این شتاب‌دهنده ذرات به دانشمندان امکان تجزیه شیمیایی فسیل‌های بسیار قدیمی را می‌دهد. شتاب‌دهنده با تابش شدید اشعه به فسیل که نوعی بمباران اشعه‌ای است، موجب برانگیخته‌شدن عناصر موجود در فسیل می‌شود. وقتی فسیل برانگیخته می‌شود، اشعه ایکسی از خود ساطع می‌کند که نشان‌دهنده مواد تشکیل‌دهنده آن است. دانشمندان در تحقیق اخیر به همین روش موفق شدند به برخی عناصر درون چشم تولی مانستر پی ببرند. در ابتدا متوجه شدند که در رنگدانه‌های ملانوزوم چشم تولی مانستر مقدار زیادی ماده «مس» وجود دارد. در فسیل‌های نرم‌تنان و بی‌مهره‌های بخش Mazon Creek نیز این ماده مس دیده شده است. از سوی دیگر، آنها متوجه وجود ماده «روی» هم در ملانوزوم‌ها شدند که بیشتر در مهره‌داران یافت می‌شود. دانشمندان با تجزیه و تحلیل شیمیایی چشم تولی مانستر دریافتند که این جانور می‌تواند بدون مهره هم باشد و تحقیقات سال ۲۰۱۶ را که می‌گوید مهره‌دار است، رد می‌کند. تحقیقات روی فسیل تولی مانستر هنوز ادامه دارد و دانشمندان در شگفتی هستند که واقعا این موجود چه ساختار و اندامی داشته و جزء کدام گروه جانوران است. https://theconversation.com

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.