تبدیل بزرگترین ایستگاه تحقیقات جنگل کردستان به زبالهدانی
احمد رحمانی*: ایستگاه تحقیقات گاران در مریوان با قدمت بیش از 50 سال با مساحت 128 هکتار بزرگترین ایستگاه تحقیقات جنگل در استان است. تاکنون دهها پروژه تحقیقاتی در این ایستگاه انجام شده و هماکنون یکی از سایتهای پایش جنگل زاگرس بوده که چندین پروژه تحقیقاتی در آن اجرا میشود. گاران یک جنگل تحقیقاتی با تنوعی از گونههای درختی و درختچهای در دل یکی از بهترین رویشگاههای زاگرس، گورستان انبوه زبالههای شهری شده است. قصه گاران بسیار دردناکتر از زبالهدانهای دیگر در منابع طبیعی است. چراکه گاران متفاوت با مشابههاي خودش بوده و حدود 50 سال حفاظت و تحقیقات را همراه خود دارد. این مهم در زاگرس به معنی اين است که رویشگاهی جنگلی که به سوی بکربودن و شرایط مطلوب پیش میرفته، اکنون باید درست در نقطه مقابل خود به سوی قهقرا حرکت کند. آن هم در این زمانه ازدسترفتن رویشگاههای جنگلی به دلایل مختلف. به راستی کدام دولتی را سراغ دارید که با گنجینههای خدادادی خود چنين میکند که ما انجام میدهیم؟ چرا مقامات مختلف کشورمان برای منابع طبیعی فقط یکقدمی خود را میبینند؟ مگر این منابع فقط برای ما آفریده شده است؟ چرا اینقدر در سادهترین موضوعات کلان، عقبرفت داریم؟ آیا مقامات ما نمیدانند که در کشورهای توسعهیافته با زباله و پسماند چه میکنند؟ آیا مسئولان استان کردستان و مسئولان شهر مریوان به اهمیت جنگلهای زاگرس پی نبردهاند؟ آیا آنها نمیدانند که جنگلهای زاگرس محل تأمین 40 درصد آب کشور است. آیا نمیدانند هر هکتار جنگل دوونیم تن اکسیژن در اختیار ما قرار میدهد. آیا ارزش زیستمحیطی جنگل برای آنها گفته نشده است. بیمهری با طبیعت تا کی؟ فریاد جنگل از این بیمهری، سیلهایی است که انسانها را با خود میبرد و ویرانیهایی است که به بار میآورد. فریاد جنگل را در سوختن چهار نفر از هموطنانمان در آتشسوزی جنگلهای مریوان در سال گذشته باید شنید. پاسخ این بیمهریها را در خشم طبیعت باید دید. تا کی منابع طبیعی کشور باید تاوان ندانمکاری و بیتدبیری مسئولان را بدهد. لطفا مسئولان استان کردستان از اتاقهای خود بیرون بیایند و سری به این ایستگاه بزنند و نتیجه شاهکار خود را ببینند. ملاحظه کنند که چگونه شیرابه زباله دپوشده در جنگل در حال خشککردن درختان بلوط، زالزالک، گلابی وحشی، بنه و سایر گونههای باارزش ایستگاه است. بوی تعفن زباله و حضور انواع حیوانات برای تغذیه از زبالهها امکان حضور در ایستگاه و ادامه فعالیتهای تحقیقاتی را از محققان گرفته و امکان ادامه کار در ایستگاه وجود ندارد. شیرابه زبالههای دپوشده در حال سرریزشدن به رودخانهای است که از پایین ایستگاه در حال عبور است و در صورت تداوم و بیتوجهی به موضوع، در آینده نزدیک با آلودهشدن آب رودخانه فاجعه بزرگ محیطزیستی در منطقه روی خواهد داد. انجمن اعضای هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ضمن هشدار نسبت به این فاجعه زیستمحیطی از مسئولان استان کردستان درخواست دارد در اسرع وقت نسبت به جابهجایی زبالههای دپوشده در ایستگاه اقدام كنند و در مورد زبالههای شهری از تجربیات جهانیان بهره ببرند و این ضایعه را به سرعت جبران کنند. *رئیس انجمن اعضای هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.