|

اخاذي الشباب و خشك‌سالي

كميسارياي عالي پناهندگان گزارشي از پناهندگان سومالي كه در حال فرار به اتيوپي هستند، منتشر كرده است. سوماليایی‌ها به دلیل نبود امنيت در كشورشان، به دنبال مكاني مناسب‌تر براي زندگي هستند. خرابي محصولات زراعي، جان‌باختن دام‌ها و اخاذي‌هاي گروه الشباب سبب شده هزاران کشاورز و کشيش سرزمين‌هاي خود را رها كنند و به اتيوپي پناه ببرند. بارواکو نور عبدي، پناهنده سومالي است كه در حال غذادادن به فرزندانش در يک پناهگاه موقت در بور آمينوی، اتيوپي است. او مي‌گويد: «هنگامي که بر اثر خشک‌سالي هشت سال پيش بيشتر گاوها و بزهاي اين زن سوماليايي از بين رفتند، او، چاره‌اي نداشت جز اينکه خانه خود را در منطقه گچو رها کند و در جاي ديگري از کشوري که ده‌ها سال بود درگير ناامني شده بود، مستقر شود. اما هنگامي كه سه سال پيش بار ديگر خشك‌سالي در سومالي گسترش يافت، او دريافت حتي نتوانست حيوانات زنده‌مانده خود را بفروشد زيرا ديگر تقاضايي براي خريد وجود نداشت. امسال باران به جاي اينكه كمك‌حال زندگي‌اش شود، همچون دشمني بر سرش باريد و چاره‌اي جز فروختن زمين کوچکي که برايش باقي مانده بود، نداشت و ناگزير شد از مرزهاي كشورش عبور كند و به اتيوپي برود. «هيچ راهي جز اين براي زنده‌ماندن نداشتيم» اين زن 38ساله درحالي كه نوزادي را شير مي‌داد و به كودك 9ساله ديگرش غذا مي‌داد، به صحبت ادامه داد و گفت: «من به خاطر فرزندانم سرزمينم را ترک کردم براي اينكه زنده بمانند». در عدم امنيت و در خشك‌سالی رو به پيشرفت، تاكنون بيش از پنج هزار سوماليایی به اتيوپي پناه آورده‌اند - حدود چهار برابر تعداد کلي که سال قبل به دليل نبود امنيت از كشور خود مهاجرت كردند: «رودخانه خشک است و هيچ باراني نمي‌بارد... الشباب ما را مجبور مي‌کند با وجود نداشتن، توليد كنيم». پيش‌بيني مي‌شود خانواده‌هاي بيشتري در ماه‌هاي آينده به سمت اتيوپي جنوبي فرار کنند، زيرا اين کشور در شاخ آفريقا با بدترين خشك‌سالي از هشت سال پيش به اين طرف روبه‌رو شده است. اين در حالي است كه الشباب بر كشاورزان فشار وارد مي‌كند تا هر چه بيشتر توليد كنند و ماليات دهند. در واقع از آنها اخاذي مي‌كند. هر چند عده‌اي هم اميدوارترند نظير شالحسن عبد الرحمان كه سه روز پياده سفر كرده تا به اردوگاه موقت برسد و بگويد: «رودخانه طغيان مي‌کند، آب جاري مي‌شود و ما زنده خواهيم ماند». اما واقعيت اين است كه آنها ذرت، گوجه‌فرنگي، کنجد و چيزهاي ديگر را در کنار رودخانه کاشته‌اند و اکنون، رودخانه خشک است و باراني وجود ندارد و سايه الشباب هر روز پررنگ‌تر مي‌شود. اين کشاورز 53ساله گفت تا وقتي الشباب ممنوع نكرده بود، به خريد و فروش تنباكو مشغول بود و حالا با ماليات هزارو 500دلاري آنان روبه‌روست؛ مالياتي كه از نظر اين كشاورز از بيماري هم بدتر است. او تنها نيست. چند خانواده سوماليايي مي‌گويند ما بايد فرزندان‌مان را تحويل الشباب بدهيم كه آموزش نظامي ببينند و عضو آنان شوند. برخي از آنها از ترس جان فرزندان‌شان از كشورشان فرار كرده‌اند تا آنان تحصيل كنند و آينده بهتري داشته باشند و مزدور الشاب نباشند. كميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل، به طور فزاينده‌اي نگران خطر جابه‌جايي افراد به دليل تغييرات اقليمي است و معاهده جهاني درباره پناهندگان» که در دسامبر سال 2018 از سوی اکثريت قريب به اتفاق در مجمع عمومي سازمان ملل به تصويب رسيد، مستقيما به اين نگراني اشاره مي‌كند. در اين معاهده آمده است: «تغييرات آب و هوا، آسيب‌هاي محيط زيست و بلاياي طبيعي به طور فزاينده با جابه‌جايي پناهندگان در ارتباط است». در اين پناهگاه كه فقط سه کيلومتر با مرزهاي سومالي فاصله دارد، گاهي روزانه 80 پناهنده وارد مي‌شوند. فضاي کافي براي اسکان همه وجود ندارد. خانواده‌ها در تختخواب‌هايي که در ديوارهاي بيروني مرکز قرار داده شده است، اسکان داده شده‌اند. برخي در مدرسه داخل پناهگاه، به طور موقت اسكان داده شده‌اند. در حال حاضر کمبود پناهگاه چالشی بزرگ براي اين منطقه است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.