درباره ایجاد مرکز ملی حمایت از حیوانات
سپهر سلیمی
داشتن قانونی برای حمایت از حیوانات در ایران یک آرزوی حدودا 20 ساله است. از زمانی که انجمن حمایت از حیوانات ایران با ارائه متن پیشنویسی به مجلس ششم شورای اسلامی خواهان تصویب قانونی برای حمایت و حفاظت از حیوانات شد، حدود 20 سال میگذرد.
در سهماهه گذشته دو متن پیشنویس توسط دو گروه مختلف ارائه شده است. متن نخست در قالب طرح مقابله با حیوانآزاری در مجلس اعلام وصول شد و متن دیگری اخیرا توسط معاونت حقوقی ریاستجمهوری ارائه شده است. بر اساس بررسیهای نگارنده بهعنوان کسی که سالهاست در این حوزه فعالیت میکنم و با دوستان و گروههای زیادی در سراسر کشور در ارتباط هستم، متأسفانه در مراحل تهیه و تدوین هر دو متن پیشنهادی جای کوشندگان و گروههای قدیمی و باسابقه حوزه حمایت از حیوانات و بهویژه حقوق حیوانات خالی بوده است. نتیجه آن شده که هر دو متن دارای ایرادات محتوایی از جنبههای مختلف است. در مورد هر دو متن نقدهایی توسط حامیان حیوانات و حتی حقوقدانان نوشته شده، اما آنچه که میخواهم در این نوشته به آن بپردازم موضوع دیگری است. در متن لایحه پیشنهادی حمایت از حیوانات که توسط معاونت حقوقی ریاستجمهوری ارائه شده، از ایجاد «مرکز ملی حمایت از حیوانات» نام برده شده است. در توضیح آن آمده که این مرکز با هدف حفاظت از حیات، سلامت و امنیت حیوانات زیر نظر سازمان حفاظت محیط زیست ایجاد میشود. این مرکز شعبات استانی خواهد داشت و شورای مرکزی آن شامل نمایندگانی از سازمان حفاظت محیط زیست، دادستانی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان جنگلها و مراتع، سازمان نظام دامپزشکی، نمایندگانی از شهرداری یا دهیاری، دو دامپزشک، حقوقدان معرفیشده از طرف کانون وکلا و سه نماینده از طرف شبکه سمنهای محیطزیستی کشور حضور دارند. برای این مرکز شهر 14 شرح وظیفه؛ از تأسیس مراکز نگهداری از حیوانات و انجام امور حقوقی و دعاوی علیه حیوانآزاران تا اجرای برنامههای آموزشی، ترویجی و نظارت بر رفتار سرپرستان حیوانات خانگی پیشبینی شده است! شرح وظایف گفتهشده البته ممکن است جذاب باشد، اما ایجاد چنین مرکزی با حضور این تعداد مرکز دولتی و حاکمیتی قطعا آسان نخواهد بود. نهتنها آسان نخواهد بود که به واسطه اختیاراتی که برای آن تعریف شده است میتواند سبب کمرنگشدن یا حذف نهادهای مردمی حمایت از حیوانات را ایجاد کند. سازمان حفاظت محیط زیست بهقدر کافی با وظایف مختلف و کمبود نیرو و بودجه مواجه است. انداختن بار حمایت از حیوانات، آن هم به این شکل به دوش سازمان نهتنها به نفع حیوانات نخواهد بود که در چرخه بوروکراسی گم خواهد شد! موشی را که سالهاست نمیتواند به سوراخش برود را جارو به دمش بستهاند. نهتنها حمایت از حیوانات که سابقه نشان داده گرهزدن مسائل اجتماعی به فعالیت چندین سازمان دولتی سرانجامی نخواهد داشت. سخن دراینباره بسیار است و لازم است همه حامیان حیوانات دراینباره اظهارنظر کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.