|

آقای روحانی، جلوی انتقال آب خزر را بگیرید

جناب آقای روحانی، ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران استحضار دارید کشور ما در یکی از اقلیم‌های خشک سیاره زمین قرار دارد. قدمت طولانی تاریخ این سرزمین، نشان از هوشمندی مردمی دارد که در طی هزاران سال از فراز و فرود تنش‌های خشکی به سلامت گذر کرده‌اند؛ مردمی که از قلب کویر، خون زندگی با‌قناعت را در قنات‌ها جاری کرده و با تمامی جلوه‌های حیات بردبارانه همزیستی کرده‌اند. افسوس که نزدیک به یک قرن است که فوران نفت بر خرمن این بردباری آتش غفلت، بر تدبیر دولتمردان، رنگی از شتاب و بر توسعه کشور، سرانجامی از ناپایداری زده است.بر اساس قوانین اکولوژی، ظرفیت بهره‌گیری از هر اکوسیستم متناسب با کمترین مؤلفه مؤثر در آن است. بر این مبنا، کمترین و البته حیاتی‌ترین عامل در اکوسیستم پهناور ایران، منابع ناچیز آب و عرصه‌های زراعی و طبیعی منتج از این منابع است. بیش از پنج دهه است که در سایه درآمد‌های تجدید‌ناپذیر و مصرف نامتناسب، برشتاب برداشت بی‌جبران از منابع و بستر حیات سرزمین ما افزوده شده است. در این مدت اقلام کلانی از آسیب، از قبیل تغییر کاربری دو میلیون هکتار اراضی کشاورزی، تخریب حدود 20 میلیون هکتار عرصه‌های جنگل و مرتع، فرسایش سالانه دو میلیارد تن خاک، کاهش 70 درصد منابع استراتژیک آب زیر‌زمینی و‌... چشم‌اندازی نگران‌کننده را برای آیندگان این سرزمین رقم می‌زند. اگر تنها مقایسه‌ای گذرا از خطه زمردین خزر در گذشته با شرایط حال حاضر آن داشته باشیم، به جفایی که بر این سفره کرامت آفریدگارمان کرده‌ایم، پی‌ خواهیم برد.هنگامی که در اواخر دولت دهم از کلنگ‌زنی برای انتقال آب دریاچه رنجور خزر به کویر سمنان شنیدیم عمدتا به‌مثابه یک شوخی رسانه‌ای تلقی شد. اما اکنون ناباورانه شاهد عزمی بهت‌آمیز برای این کلنگ تخریب بر پیکر نحیف دامنه‌های شمالی البرز هستیم. شگفتی آن‌گاه افزون می‌شود که مقصد چنین آب پر‌هزینه‌ای، استان سمنان و در حقیقت زادگاه حضرت‌عالی باشد. گرچه بر این باوریم آنکه بر کرسی مسئولیت اجرائی می‌نشیند، دغدغه‌هایش برای تمامی کشور خواهد بود.

ما اعضای «کانون زندانیان سیاسی مسلمان قبل از انقلاب» سالیانی است که روند برگشت‌ناپذیر آسیب‌های بستر حیات کشورمان را با نگرانی نظاره می‌‌کنیم. بررسی‌های کارشناسی کمیته محیط زیست این کانون درباره برنامه انتقال آب خزر به استان سمنان نشان می‌دهد که اجرای چنین پروژه‌ای موجب بروز صدمات جبران‌ناپذیری بر اقلیم آسیب‌دیده حاشیه خزر و از‌جمله نابودی 700 هکتار جنگل و مرتع، انباشت سالانه میلیون‌ها تن نمک‌، رقابت فزاینده در برداشت آب توسط کشورهای حوزه خزر، افزایش کاذب منابع مصرف بیش از توان اکولوژیکی منطقه مقصد، ایجاد تنش و واکنش‌های اجتماعی در منطقه مبدأ و... خواهد شد. البته بر انبوه پیامد‌های مخرب زیست‌محیطی، بایستی تحمیل هزینه سنگین بر منابع محدود مالی کشور را جهت استخراج چنین آب گران‌قیمتی هم افزود. از جناب‌عالی و تمامی دست‌اندرکارانی که قرار است در عرصه این طبیعت مظلوم، شایستگی خود را بیازمایند مصرانه درخواست می‌کنیم برای اجرای پروژه «انتقال آب دریاچه خزر به کویر سمنان» درنگ و تأمل صورت بگیرد. اجازه بدهید سرنوشت چنین برنامه پرخطری با مشارکت تمامی صاحب‌نظران کشور تعیین شود. محمدرضا علی‌حسینی‌، دبیرکل کانون و نماینده ادوار مجلس

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.