|

استقلال رو به پیشرفت است؟

پیشرفت فنی استقلال هنوز خیلی محسوس نیست، اما نشانه‌هایی از تغییر را نمایش می‌دهد.به گزارش وب‌سایت نود، «چیزی که من به آن بیشتر توجه دارم این است که تیم ما پیشرفت کرده و با سیستم دشواری بازی می‌کنیم که نیاز به زمان دارد تا جا بیفتد». قسمت دوم حرف‌های استراماچونی که درست است؛ اما گزاره اول صحبت‌های او محل بحث است. آیا استقلال رو به پیشرفت است؟ برای بررسی این ادعا به آمار متریکا مراجعه می‌کنیم. استقلال در بازی مقابل ذوب‌آهن با اینکه میهمان بود، اما مالکیت توپ بیشتری داشت. هرچند که در ثبت مالکیت 55 درصدی استقلال نباید نقش منصوریان هم نادیده گرفته شود و سرمربی ذوب‌آهن علاقه دارد در بازی مقابل تیم‌های بزرگ توپ را به حریف بدهد تا با فوتبالی واکنش‌گرایی که در ارائه آن تبحر دارد به حریف ضربه بزند. در این مسابقه، هم تعداد و هم دقت پاس بازیکنان استقلال بهتر از حریف بود. البته شیب فوتبال مالکانه استقلال سربالاست و آبی‌ها در دربی و مسابقه قبل از آن 46 و 47 درصد مالک توپ بودند؛ اما در این مسابقه 55 درصد از زمان مفید مسابقه توپ را در اختیار داشتند. پاس بازیکنان استقلال هم نسبت به دربی هشت درصد دقیق‌تر شده بود.اما آماری که نشان از پیشرفت استقلال دارد، نه مالکیت توپ است و نه دقت و تعداد پاس. این تعداد شوت بازیکنان استقلال است که مشخص می‌کند تیم استراماچونی راحت‌تر از قبل موقعیت خلق می‌کند. تعداد شوت استقلال در دو بازی قبلی‌‌اش دورقمی نشده بود، اما در این مسابقه 12 مرتبه با شوت دروازه ذوب‌آهن را تهدید کرد. تصاعد حسابی شوت در چارچوب استقلال هم نشان از حملات درست این تیم دارد. حالا بازیکنان در موقعیتی صاحب توپ می‌شوند که می‌توانند شوتشان را به مسیر درستی بزنند. در اولین بازی فصل، استقلال فقط یک شوت در چارچوب زده بود. در هفته‌های دوم و سوم تعداد شوت در چارچوب استقلال عدد دو بود. در دربی یک شوت در چارچوب به آمار استقلال اضافه شد و شاگردان استراما چونی سه شوت در چارچوب زده بودند. حالا در بازی مقابل ذوب‌آهن، این عدد به چهار رسیده؛ یعنی استقلال در این بازی، خطرناک‌ترین نمایش فصلش را داشت.اگر نیمه عقب زمین استقلال را هم بررسی کنیم، استراماچونی از پیشرفت این تیم خیلی بی‌راه نگفته است. دفاع استقلال در هفته‌های اول و دوم خیلی آسیب‌پذیر نشان داد و به راحتی موقعیت گل را تقدیم حریف می‌کرد. استقلال در دو بازی نخست، هفت شوت به چارچوب زده بود. همچنین در بازی با نفت مسجدسلیمان علاوه‌بر گلی که خورد، سه‌مرتبه از حوالی شش قدم دروازه‌اش تهدید شد که حسین حسینی توپ را مهار کرد.در بازی با پرسپولیس اما، اگر اشتباه حسینی و گل‌به‌خودی او نبود، شاید تیم استراماچونی هم بازنده دربی لقب نمی‌گرفت. تنها شوت در چارچوب پرسپولیس در آن مسابقه در دقیقه 90 ثبت شد که نشان از بهبود کیفیت دفاعی این تیم دارد. در بازی با ذوب‌آهن هم کیفیت دفاع تیمی استقلال بهتر شد؛ اما همچنان تمرکز پایین و فشار روانی که روی بازیکنان این تیم وجود دارد باعث گل‌خوردن حسینی می‌شود. استقلال در هر دو گلی که دریافت کرد، 11 بازیکنش در حوالی محوطه جریمه حضور داشتند و تعهد پایین مدافعان، تصمیم بحث‌برانگیز داور و یارگیری اشتباه نقش بسزایی روی گل‌ها داشت. دو شوت در چارچوب دیگر ذوبی‌ها هم موقعیت گل خطرناکی نبود. استقلال با وجود اینکه همچنان گل می‌خورد و به حریفانش موقعیت می‌دهد، اما حریف را برای خلق موقعیت به دردسر می‌اندازد. اینکه استقلال در یک ساعت اول هیچ مسابقه‌ای گل نخورد و همه گل‌های فصلش را در نیم‌ساعت پایانی دریافت کرد و همچنین تیمی که فصل گذشته بیشترین کلین‌شیت و کمترین گل‌ خورده را در بین همه تیم‌های لیگ داشت، اما در فصل جدید در همه بازی‌ها گل خورد، نشان می‌دهد که آبی‌ها نیاز دارند علاوه‌بر عملکرد فنی، از لحاظ روانی هم پیشرفت کنند. استراماچونی زمانی می‌تواند ادعا کند تیمش پیشرفت کرده که این بار روانی را از روی دوش بازیکنان بردارد تا در نتایج این تیم هم پیشرفت فنی قابل لمس باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.