|

گرفتن برنز خوشحالم نمی‌کند

یونس امامی: حقم را نمی‌خوردند، ایران دوم جهان می‌شد

یونس امامی یکی از چهار مدال‌آور تیم ملی کشتی آزاد ایران در رقابت‌های قهرمانی جهان (2019 قزاقستان) اخیر است که کشتی‌هایش به دل خیلی‌ها نشست. او از همان ابتدا در حالی با روحیه‌ای بالا روی تشک حاضر شد که معلوم بود مدال‌گرفتنش حتمی است. سهم یونس از این مسابقات مدال برنز بود؛ برنزی که البته باید طلا می‌شد. این کشتی‌گیر شهریاری در حالی تا یک‌قدمی فینال پیش رفت که قضاوت ناعادلانه داوران راه او را برای رسیدن به دیدار پایانی سد کرد. گفت‌وگوی «شرق» را با دارنده مدال برنز وزن 70 کیلوگرم کشتی آزاد جهان می‌خوانید. آقای امامی این دومین تجربه حضور شما در رقابت‌های جهانی بود. پیش‌بینی‌تان چه بود؟ فکرش را می‌کردید این‌قدر خوب مقابل رقبا ظاهر شوید؟ من تمرینات خوبی را پشت‌سر گذاشته بودم و از همه مهم‌تر اینکه روحیه خیلی خوبی هم داشتم. خودم پیش‌بینی‌ام این بود که مدال طلا را می‌گیرم، اما متأسفانه در یک‌آن همه‌چیز به‌هم خورد و نتوانستم به هدفم برسم. حریفم در نیمه‌نهایی کشتی‌گیر قزاق بود. داوران هم به‌خاطر میزبانی قزاق‌ها به نفع این کشتی‌گیر رأی و امتیاز می‌دادند. البته این را هم باید بگویم که خودم هم مقصر بودم و کم‌کاری کردم. من قبلا با این کشتی‌گیر در رقابت‌های آسیایی مسابقه داده بودم و شگرد او را می‌شناختم. باید همان ابتدای کشتی، کار را یکسره می‌کردم و یک زیر از او می‌گرفتم، اما دست‌دست کردم و با خودم گفتم که در لحظات آخر این کار را می‌کنم. اصلا فکرش را نمی‌کردم که این‌طور حقم را بخورند. در دقایق آخر این قزاق را خاک و بارانداز کردم، اما داوران راحت و آشکار حق‌خوری کردند و هیچ امتیازی به من ندادند. در نهایت 6 بر 6 به او باختم. اینکه این‌قدر تلخ ببازی واقعا ناراحت‌کننده است. بله، خیلی زیاد. اینکه به کمتر از خودت ببازی هم خیلی ناراحت‌کننده است. من باید طلا می‌گرفتم. گرفتن مدال برنز واقعا خوشحالم نکرد. وقتی می‌توانی بهترین باشی اما نمی‌شود، دیگر لذتی ندارد. قول می‌دهم به زودی مدال طلا بگیرم. من تا به الان سه مدال جهانی بزرگسالان، زیر 23 سال جهان و بزرگسالان آسیا را گرفته‌ام که همه برنز شده‌اند. انشاءالله که این طلسم را بشکنم. شیرینی مدال طلا چیز دیگری است. وزن شما المپیکی نیست. فکر می‌کنید بعد از نمایش خوبی که در این مسابقات داشتید، ممکن است این شرایط برایتان فراهم شود که در بازی‌های المپیک 2020 توکیو هم شرکت کنید؟ حضور در المپیک آرزوی هر ورزشکاری است. من هم خیلی دلم می‌خواهد در این بازی‌های بزرگ کشتی بگیرم، اما باید ببینیم نظر کادر فنی چیست. آنها در مورد من تصمیم می‌گیرند. من اگر بخواهم در المپیک شرکت کنم باید تغییر وزن بدهم. خودم فکر می‌کنم وزن 74 برایم خوب باشد. فدراسیون کشتی 9 ماه بدون رئیس اداره شد، آن هم در شرایطی که شما باید در مسابقات جهانی شرکت می‌کردید. به نظر می‌رسد باید شرایط سختی را پشت‌سر گذاشته باشید؟ بله همین‌طور بود. خب وقتی رئیس نباشد یعنی بلاتکلیف هستی. اما آقای محمدی، سرمربی تیم ملی، تا آنجا که توانستند تیم را سروسامان دادند که تنشی به وجود نیاید. ایشان به ما می‌گفتند شما فقط به فکر مسابقه‌تان باشید و حاشیه‌ها را برای ما بگذارید. واقعا از ایشان و دستیارانشان راضی هستم. به نظرم هم خوب نتیجه گرفتیم. اگر من به فینال می‌رفتم، تیممان به‌جای چهارمی، دوم می‌شد. هرچند که سوم می‌شدیم، اما اینجا هم باز کارشکنی کردند و امتیازات واقعی را به ما ندادند تا با یک امتیاز کمتر از آمریکا، چهارم شویم. باید به این نکته اشاره کنم که حضور آقای حمید سوریان به‌عنوان نایب‌رئیس فدراسیون کشتی در کنار ما در این مسابقات هم خیلی روحیه‌بخش بود. اینکه یک نفر را که هفت مدال طلای جهان و المپیک دارد در کنارت داشته باشی کم چیزی نیست. شما قبلا که مدال گرفته بودید از مسئولان شهرستان شهریار گلایه کرده بودید که توجهی به مدال‌آوران نمی‌کنند. به نظرتان الان که این مدال ارزشمند را گرفته‌اید، مورد تقدیر قرار می‌گیرید؟ راستش نمی‌دانم. در گذشته که هرچه وعده دادند عملی نشد. برای مسئولان اصلا ورزش اهمیتی ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.