|

استقبال از فيلم «کاشي هفت‌رنگ»

گروه هنر: «بنياد لاجوردى» ميزبان ٢٠ نفر از هنرمندان و سينماگران شد که براي نمايش فيلم «کاشي هفت رنگ» آمده بودند. آيدين آغداشلو، ليلي گلستان، رخشان بني‌اعتماد، شهرام اسدي، پوران درخشنده، عليرضا تابش، سيروس الوند، دکتر عليرضا سميعي آذر، جهانگير کوثري، خسرو دهقان، مجيد برزگر، شاهين امين، ژاله زکي‌زاده، مازيار رضا خاني، ساسان م.ک.، عاصى، هومن اطيابى و... در بنياد لاجوردى حضور پيدا كردند تا به تماشاى «کاشي هفت رنگ» به نويسندگى و كارگردانى مينا سليمى بنشينند. آغداشلو درباره اين فيلم گفت: «از زندگي به کاشي رفتن و از کاشي به زندگي آمدن در فيلم بسيار مجذوب‌کننده بود. کاشي‌هاي ديوار فقط يک پس زمينه براي شخصيت‌هاي فيلم نبودند. بلکه زندگي‌شان با آدم‌ها ادامه پيدا مي‌کرد. شکسته‌شدن کاشي‌ها در فيلم جهان نزديکي به من داشت. من هم خاطرات انهدام کاشي‌ها و کاشي‌هاي معلق را بارها نقاشي کرده‌ام». همچنين دکتر عليرضا سميع‌آذر، نويسنده تاريخ هنر و بنيان‌گذار حراج تهران عنوان کرد: «فيلم با آنکه متکي به قصه نيست اما ارتباط با بيننده را تا آخر حفظ مي‌کند. با وجود فريب باورپذير کولاژها، ‌ما مي‌فهميم زني که وارد فيلم آرشيوي مي‌شود متعلق به آنجا نيست و يک پارادوکس زماني مطرح است. ذهن بيننده پيوسته در نگاه تطبيقي حال و گذشته، زن و مرد، يا سنت و مدرنيته سير مي‌کند. سينما به خاطر وابستگي‌اش به صنعت نمي‌تواند ذاتا مديومي آوانگارد باشد؛ بلکه فقط مي‌تواند در موضوع راديکال باشد. ايده‌هاي آوانگارد که ذات اثر و قلمروهاي آن را به چالش مي‌کشند در فضاي هنر‌هاي تجسمي بهتر درک مي‌شوند. چنين فيلمي در رخدادهاي هنري جهاني مثل بينال ونيز با استقبال خوبي مواجه خواهد شد». ليلي گلستان نيز گفت: «آنقدر زيبايي‌ها با ظرافت و لطافت نشان داده شده بودند و آنقدر تأثير زيبايي‌شناسي اين فيلم روي من زياد بود که اهميت قصه‌اش برايم کمرنگ شد. فيلم ديالوگ‌هاي بسيار خوبي هم داشت، با فارسي درست که براي من اهميت زيادي دارد». سيروس الوند نيز در اين باره گفت: «کاشي هفت رنگ، هم با فيلم‌هاي معمول سينماي ايران بي‌ارتباط است هم با فيلم‌هاي روشنفکرانه و ظاهرا هنري. بيشتر به يک نظريه در محتوا و يک لحن بصري در اجرا شباهت دارد. فيلم نمايشي ازجنگ هميشگي ميان هنر و سياست است. جدالي نابرابر بين هنرمندان و قدرتمندان که همواره در اين آب و خاک وجود داشته و فيلم‌ساز تلويحا به آن اشاره مي‌کند. ورود مينا سليمي به سينماي پيشرو و جست‌وجوگر ايران امروز مبارک». پوران درخشنده نيز با اشاره به اين كه فيلم ساختار محکمي دارد، گفت: «جايگزين‌شدن زن در فيلم‌هاي آرشيوي به جاي مرد بازتاب مطالبات زنان در جامعه معاصر است. بازي مينا سليمي اقتدار زن را در نقش شهرزاد به خوبي به تصوير مي‌کشد. از طرفي نگاه او به عنوان کارگردان سرشار از ظرافت زنانه است. ويژگي مهم اين فيلم توأم‌کردن نگاه ظريف زنانه و رفتار مطالبه‌گر اوست». خسرو دهقان، منتقد سينما نيز عنوان کرد: «به لحاظ محتوا نيز آوردن باخ از يک روزگار ديگر به مسجد شيخ‌ لطف‌الله و مسحورشدنش در مقابل آن از طرفي، استقلال پيداکردن کاشي‌ها و حرکت‌کردنشان با موسيقي باخ از طرف ديگر همه چشم‌انداز نويي است. فيلم‌هاي مستند بسياري از اين مسجد ساخته شده، اما اين فيلم طور ديگري اين مسجد را به ما نشان مي‌دهد. و مخاطب تا به حال اين دنيا را لمس نکرده است». همچنين ناصر صفاريان گفت: «هيجان اين که ما در حال تماشاي اتفاقي نو در سينماي ايران هستيم، ناخودآگاه بر همه چيز سايه مي‌افکند. هم‌خواني و يک‌دست‌بودن بازي‌هاي تصاوير آرشيوي و تصاوير جديد هم به روان‌بودن فضاي کلي اثر کمک کرده؛ گرچه فکر مي‌کنم با کمي فشرده‌کردن صحنه‌ها، مي‌شود به ضرباهنگ دروني بهتر و ريتم روان‌تري در فيلم رسيد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.