|

تهامي‌نژاد: سهيلي معلم بي‌همتاي نظم‌بخشي و فهرست‌سازي بود

گروه هنر: مراسم تشييع پيکر مرحوم حميد سهيلي با حضور جمعي ازهنرمندان صبح چهارشنبه ۳ مهر ماه در ساختمان شماره ۲ خانه سينما برگزار شد.شهرام درخشان در ابتداي اين مراسم که اجراي آن را برعهده داشت با ابراز تأسف از درگذشت حميد سهيلي گفت: «حتما او نيازي به معرفي ندارد. کمتر انساني به اين ميزان شرافت و درستکاري ديدم. همه مي‌دانيم که او چقدر هنرمند بود و با توانايي‌هايش آشنا هستيم اما خصوصيت بارز اين فيلم‌ساز سکوتش بود. او فردي بي‌ادعا و بي‌گلايه بود و حتي در سال‌هاي اخير هم که تا اين حد از طرف کساني که مي‌توانيم با انگشت نشانشان بدهيم، بي اعتنايي ديد سکوت کرد. سال‌ها با بيماري سختي پنجه درافکند و متأسفانه طاقت نياورد».در ادامه گفت:«تبديل دستاوردهاي معماري به هنر تصوير و دسترسي‌پذيري به آن‌ها، هنر حميد سهيلي بود. مردي پژوهنده تاريخ هنر و البته نظم‌بخش و بسيار جدي در کارش که در مدت بيش از 45سال حدود 280 مستند معماري و شهرسازي را تهيه‌کنندگي يا کارگرداني کرده است تا اين نکته را به هر ايراني و پژوهنده‌اي در سراسر جهان يادآوري کند که ايران سرزمين هنر، انديشه و زيبايي است».او افزود: «صداي سهيلي در مجموعه مستندهايي که در عرض 50 سال ساخت و در تاريخ هنرهاي تصويري اين مملکت مي‌ماند».تهامي‌نژاد در ادامه با اشاره به مهجور بودن توليد فيلم تاريخ هنر تصريح کرد: «حميد سهيلي بارها به من گفت که توليد فيلم تاريخ هنر در ايران مهجور است و براي اين مهجور ماندن دلايلي داشت. مي‌گفت هنر و معماري اساسا پديده‌هاي شهري هستند و براي کار روي اين مقولات بايد درکي از شهر و هنر شهري داشت. با چنين احساس و درکي بود که سهيلي يکي از پايه‌هاي مستحکم جمع‌آوري مجموعه اطلاعات تصويري درباره بناهاي تاريخي و دستاوردهاي هنري از جمله خط و نقاشي در ايران شد».تهامي نژاد در پايان اظهار کرد: «او از تصويرسازي و سطح پژوهش در معماري گذشت و به توصيف روابط بين عناصر تصويري و معنايي در معماري و هنر ايران رسيد. سهيلي معلم بي‌همتاي نظم‌بخشي و فهرست‌سازي بود. او نسخه‌اي از آثارش را سخاوتمندانه در اختيار پژوهشگران مي‌گذاشت و بخشي از راش‌هاي فيلم‌هايش را به سازمان ميراث فرهنگي هديه کرد. فهرست دقيق تمام آثارش را هم فراهم آورد و به عنوان يک الگوي دقيق از نظم يک پژوهشگر منظم و منطقي به يادگار گذاشت».در ادامه اين مراسم منوچهر شاهسواري مديرعامل خانه سينما روي سن آمد و گفت: «علاوه بر دلبستگي شخصي که به سينماي مستند دارم، سال‌ها بود که براي حميد سهيلي به خاطر کار و آثارش احترام ويژه قائل بودم. امثال سهيلي به ما در اين سرزمين اعتبار زيستن مي‌دهند و اين اعتبار ناشي از آثاري است که از خود به يادگار مي‌گذارند».او در ادامه با اشاره به تلاش‌هاي همسر حميد سهيلي خاطرنشان کرد: «در طي سال‌هايي که سهيلي بيمار بود شانسي بزرگ داشت و آن همسري بود که با عشق و دلسوزي از حميد نگهداري مي‌کرد». محسن استادعلي، رئيس انجمن صنفي کارگردانان سينماي مستند سخنران بعدي گفت: آقاي سهيلي شرمنده شما هستيم که سال‌ها قبل نتوانستيم پاسداشت شما را برگزار کنيم و باز هم شرمنده‌ايم که تمام عمر خود را براي ثبت فرهنگ اين سرزمين صرف کرديد اما آن‌طور که بايد قدر و وفا نديديد. ». در ادامه مرتضي رزاق کريمي قائم مقام مديرعامل مرکز گسترش سينماي مستند و تجربي گفت: شخصيت ايشان يکي از مصاديق سينماي مستند است و به همان اندازه که اين فرد بزرگ مظلوم و مغفول ماند سينماي مستند هم همچنان مغفول است. اميدوارم با حضور شخصيت‌هايي که در اين جمع هستند و پيگيري مطالبات مستندسازان بتوانيم حقوق از دست رفته سهيلي‌ها و سينماي مستند را بيش از اين به دست آوريم».سودابه مجاوري يکي ديگر از سخنرانان اين مراسم که شاگرد حميد سهيلي بوده درباره او گفت: «سهيلي مردي متين بود که هيچ‌گاه لب به شکايت نمي‌گشود اما زندگي در سال‌هاي آخر برايش سخت بود. همه امروز حامل دردي عميق و غم فقدان دوست عزيزمان هستيم. او بي‌آنکه به خلق آثارش ادامه دهد اينجا آرام گرفته است». در ادامه اين مراسم اسماعيل ميرفخرايي که گويندگي برخي آثار حميد سهيلي را برعهده داشته است، اظهار کرد: «حميد سهيلي سمبل فرهنگ ايران است و بايد حداقل تلاش کنيم تا زماني که هستيم اين فرهنگ به بهشت زهرا نرود. سهيلي را از زماني که براي فيلمي به قلعه الموت رفتيم مي‌شناختم اگر بحث تحمل و صداقت باشد تنها حميد سهيلي است». ارد عطارپور هم با اشاره به شخصيت اين هنرمند گفت: «سينماي مستند ما عضو مهمي را از دست داد اما دوست دارم از خصوصيات فردي و تلاش والاي او در جهت شناساندن فرهنگ کشور بگويم. سهيلي مردي اهل اصول و آداب‌دان بود که غيبت نمي‌کرد. منصف بود و خود را موظف به کمک به ديگران مي‌دانست. عاشق ايران و تاريخ ايران بود. اوايل انقلاب که فضاي داغي سراسر کشور را فرا‌گرفته بود، مردي مي‌خواست سوار بولدزر شود و تخت جمشيد را ويران کند در همان سال‌ها سهيلي طرح معماري ايراني را رو کرد و خوشبختانه در صدا و سيما پذيرفته شد».او افزود: «دوست ندارم با گفتن اين بي‌اعتنايي‌ها از شکوه او بکاهم دوست دارم تخيلم را رها کنم و فکر کنم چند ساعت ديگر روح حميد عزيز از پرودگار اجازه مي‌گيرد و به سوي آنچه دوست دارد؛ تاريخ مي‌شتابد. بي‌اعتنا به زمان به سمت تخت جمشيد مي‌رود و کاخ‌ها را نگاه مي‌کند. شايد سري به شيخ لطف‌الله اصفهان بزند يا با رضا عباسي گفت‌وگويي داشته باشد. دست آخر خسته شده کنار چشمه‌اي آرام مي‌گيرد و لابد منتظر مي‌ماند تا ما يک به يک کنارش برسيم و باب گفت‌وگويي شيرين را آغاز کنيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.