|

نتایج نه‌چندان خوب آزادکاران در رقابت‌های جهانی

پلنگ جویبار، تک‌ستاره کشتی آزاد

رقابت‌های کشتی آزاد قهرمانی جهان 2019 قزاقستان با نتیجه‌ای نه‌چندان مطلوب برای تیم ملی ایران به پایان رسید. جایگاه سومی و کسب دو سهمیه بازی‌های المپیک 2020 توکیو، دستاورد گوش‌شکسته‌های کشورمان در این رویداد بزرگ بود که نتوانست رضایت اهالی این رشته و عموم مردم را به دنبال داشته باشد. از 10 کشتی‌گیری که برای این تیم روی تشک رفتند، چهار نفر موفق به مدال‌آوری شدند؛ مدال‌هایی که اگرچه در جای خود ارزشمند به حساب می‌آیند، اما در این برهه از زمان نتوانستند تأثیری به حال ملی‌پوشان کشورمان در بازی‌های المپیک داشته باشند. از جمله این چهار مدال (یک طلا، یک نقره و دو برنز) تنها مدال طلای حسن یزدانی، ستاره کشتی ایران در وزن 86 کیلوگرم، جزء اوزان المپیکی بود و سه مدال دیگر در اوزان غیرالمپیکی 92، 79 و 61 بود که به‌ترتیب توسط علیرضا کریمی، یونس امامی و بهنام احسان‌پور به دست آمد. مسابقات کشتی قهرمانی جهان در حالی همیشه از سطح کیفی بالایی برخوردار است که در سال قبل از بازی‌های المپیک اهمیت آن دوچندان می‌شود، چراکه سهمیه این بازی‌ها در آن توزیع می‌شود و تمامی کشورها با بهترین و آماده‌ترین نفرات خود به این میدان می‌آیند که کار را برای گرفتن جواز المپیک در همین‌جا یکسره کنند. رقابت‌های جهانی بهترین مسابقه انتخابی برای گرفتن سهمیه بازی‌های المپیک است، به این دلیل که به نفرات اول تا پنجم سهمیه تعلق می‌گیرد، اما در سایر رویدادهای انتخابی دیگر کار سخت‌تر می‌شود و فقط این سهمیه به نفرات اول تا سوم داده می‌شود. متأسفانه در قزاقستان این فرصت خوب برای تیم ملی ایران فراهم نشد و از شش وزن المپیکی 57، 65، 74، 86، 97 و 125 کیلوگرم تنها حسن یزدانی با کسب مدال طلا سهمیه گرفت و رضا اطری هم با کسب رتبه پنجمی وزن 57 کیلوگرم به این مهم رسید. پلنگ جویبار در شرایطی برای دومین‌بار عنوان قهرمانی جهان را از آن خود کرد که حریف هندی‌اش به دلیل مصدومیت در دیدار فینال مقابل او حاضر نشد. قهرمان المپیک 2016 ریو مثل همیشه با نمایشی خیره‌کننده و فوق‌العاده رقبایش را درو کرد تا به فینال برسد. یزدانی در مجموع چهار مبارزه‌اش آمار شگفت‌انگیزی از خود برجای گذاشت و موفق شد چهار حریف خود را درمجموع در مدت‌زمان هشت دقیقه از پیش‌رو بردارد و راهی فینال شود. علی شعبانی، امیرمحمد یزدانی، رضا افضلی و یدالله محبی سایر نفرات تیم المپیکی ایران بودند که از دور مسابقات حذف شدند و عملکرد ضعیفی از خود به‌جا گذاشتند. کشتی آزاد ایران برای کسب چهار سهمیه باقی‌مانده باید در رقابت‌های گزینشی قاره‌ای و جهانی که اوایل سال آینده برگزار می‌شود، شرکت کند. به صراحت باید گفت که این تیم با مهره‌هایی که در اختیار دارد، کار بسیار سختی را برای گرفتن سهمیه المپیک در پیش‌رو خواهد داشت. این تیم دقیقا در چهار وزنی که نتوانست سهمیه بگیرد، خلأ دارد. در وزن 65 کیلوگرم نمی‌توان به امیرمحمد یزدانی به‌عنوان نفر اول این وزن تکیه کرد. او اولین تجربه جهانی‌اش را پشت‌سر گذاشت. آمریکا، روسیه و ایتالیا در این وزن نفراتی دارند که قابل مقایسه با یزدانی نیستند. در وزن 97 کیلوگرم بعد از رضا یزدانی هنوز کسی نتوانسته جای خالی او را پر کند. در وزن 57 کیلوگرم هرچند صاحب سهمیه شدیم، اما از المپیک 2016 ریو که حسن رحیمی مدال برنز گرفت، هیچ کشتی‌گیری نتوانسته روی سکوی جهانی برود. در وزن 74 کیلوگرم نیز دست این تیم خالی است و در سنگین‌وزن هم نمی‌توان به محبی اعتماد کرد. او بدون اینکه به رقبای مطرح ترک و گرجستان خود بخورد، خیلی زود حذف شد. تیم ملی کشتی آزاد ایران در رقابت‌های دو سال گذشته نیز به نتیجه‌ای دور از انتظار دست یافت. سال 2017 حسن یزدانی تک‌مدال این تیم را که طلا بود گرفت و نهم شد. سال 2018 هم هیچ فینالیستی نداشت و با سه مدال برنز ششم شد. رسول خادم، رئیس فدراسیون کشتی و سرمربی تیم ملی آزاد، بعد از این ناکامی از هر دو سمت خود استعفا داد. سرمربی کنونی تیم ملی کشتی آزاد غلامرضا محمدی است که در شرایط بدی مسئولیت آن را برعهده گرفت. فدراسیون کشتی در 9 ماهی که محمدی سرمربی این تیم بوده، شرایط آشفته‌ای داشته و بدون رئیس اداره شده است. به‌هرحال الان زمان خوبی برای قضاوت درباره محمدی نیست و باید به او زمان بیشتری داد، چراکه او در گذشته نیز هدایت این تیم را برعهده داشته و به نتایج درخور توجهی دست یافته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.