|

استفاده کلیشه‌ای و مبتذل از کلمه «مانکن»

فیلم‌سازان! لطفا نگاه مثبت به ژانر مُد داشته باشید

«مانکن» مجموعه نمایشی به کارگردانی حسین سهیلی‌زاده و به تهیه‌کنندگی ایرج محمدی، محصول سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ در شبکه نمایش خانگی است. این سریال در ۲۶ قسمت به قلم بابک کایدان نگاشته شده‌ و از شنبه گذشته، دو قسمت آن در شبکه نمایش خانگی توزیع شده است. این سری، شنبه‌ها توزیع می‌شود. نام قبلی این سریال «سایه‌های بلند» بود که به نوبه خود ابهام‌های بسیاری داشت بنابراين به مانکن تغییر داده شد. به گزارش گروه مد «شرق»، هرچند این تغییر نام هم، وجه‌تسمیه مناسبی برای این سری خانگی کلیشه‌ای و عاری از محتوا نیست اما شوربختانه باید گفت در سال‌های اخیر استفاده ابزاری و کلیشه‌ای از لغت‌نامه تخصصی هنر-صنعت مد در عرصه اجتماعی و سینمایی و تلویزیون ایران برای جذب مخاطب، رونق پیدا کرده و چه فیلم‌سازان و چه سایر اقشار اجتماعی برای جلب مخاطبان از‌دست‌رفته خود، بر موج حاصل از سوژه‌های داغ و دهان‌پرکن سوار شده‌اند. کت‌واک، مانکن، فشن‌شو، مدلینگ و بسیاری واژه‌هاي دیگر در یک دهه اخیر دستخوش بهره‌برداری‌های ابزاری متعددی قرار گرفته و با توزیع محتوای منفی و تخریب‌کننده با عناوین و سرکلیشه‌های نامبرده، حاصلی جز لطمه‌زدن به این حوزه خلاقانه و مبتنی بر فرهنگ نداشته‌اند. ویکی‌پدیا می‌گوید مانکن یک ملودرام اجتماعی است که در خلاصه داستان آن آمده‌ است: همیشه عشق‌های بزرگ و زیبا، دشمنان بزرگ و مخوف داشته‌اند. سریال «مانکن» به نابرابری اقتصادی طبقه‌های مختلف جامعه و قیاس افراد توانمند نسبت به طبقه کم‌درآمد جامعه می‌پردازد. کاوه و همتا رابطه عاشقانه‌ای را آغاز کرده‌اند، اما مشکلات اجتماعی و اقتصادی باعث می‌شود در این مسیر با چالش‌هایی مواجه شوند. مخاطبان و دست‌به‌قلم‌هایی که دو قسمت این سریال خانگی را تماشا کرده‌اند در نقدهای مطرح‌شده در شبکه‌های اجتماعی و تاک‌روم‌های آنلاین (Talk Rooms)، گفته‌اند: سریال‌سازان تلویزیونی، به سمت شبکه خانگی یورش برده‌اند و تعداد سریال‌ها در حال بیشترشدن است. هنوز چیزی نگذشته که اکثر این تولیدات مانند محصولات یک کارخانه به هم شبیه شده‌اند. موضوعات همگی حولِ مسائلی از اجتماع می‌گذرد که یا اساسی و مهم نیستند یا اگر هستند، زاویه نگاه فیلم‌سازان به موضوع غلط، سطحی و مبتذل است. گویا «رئالیسم» از سریال‌های ما رخت بربسته و جایش را قطعه‌های کج و معوجی از پازلِ جامعه گرفته است. پرداخت‌ها به طور عجیبی تصنعی هستند. شبیه کاراکترهای «مانکن» را در سریال‌های دیگر دیده‌ایم و بازی‌ها تکرار بازی‌های قبل است. کمتر نگاه جدیدی در این سریال‌ها می‌توان سراغ گرفت. بنابراین می‌توان به این نتیجه رسید که وجود شبکه پخش خانگی، به عنوان شبکه‌ای که حداقل دست سریال‌سازان را در پرداخت‌های آزادتر باز گذاشته‌ است، نتوانسته باعث شود که خلاقیت بیشتری را در پرداخت‌ها شاهد باشیم. همان موضوعات سریال‌های تلویزیونی این‌بار هم ساخته می‌شود و فرق اساسی گویا بیشتر در لباس‌ها و پوشش زنان خودش را نشان داده است. سریال مانکن در اولین قسمت خود جذاب و گیرا نیست. تکرار مکررات است و در بعضی موارد، قابل حدس. اما به‌خاطر داشتن چند نکته‌ای که در مطلب بیان شد، می‌توان قسمت‌های بعدی را نیز به تماشا نشست. به گزارش «شرق»، اما تماشای دو قسمت توزیع‌شده از این سریال که تیزر هندی‌مسلک آن در اینستاگرام، مخاطب را به فریبی آنی و گذرا دعوت می‌کند، می‌گوید که این سریال و محتوای آن، همان نگاه نخ‌نما و کلیشه‌ای را به مسئله عشق و دلدادگی و اختلاف طبقاتی دارد که سایر فعالان حوزه تلویزیون و سریال‌سازی داشتند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.