|

نامه به یک مرزبان!

پوریا عالمی

سلام کیومرث! آقا تو از اول اهل کله‌پاچه بودی و مغز سفارش می‌دادی. مشکل این کله‌پاچه‌ای محله ما بود که معلوم نیست کله کی یا چی را بار می‌گذاشت و مغزش را می‌داد ما می‌خوردیم. خلاصه هرکی از این مغزها خورد دوتا حالت برایش پیش آمد:

- حرکت انتحاری زد. - طنزنویس شد. ولی کیومرث‌جان! تو بدتر شدی! طنزنویسی شدی که حرکت انتحاری می‌زند. مرد حسابی! پا شدی رفتی خارج و طنز سیاسی نوشتی، بعد برگشتی وطن. توقع داشتی باهات به‌عنوان قهرمان ملی برخورد کنند؟ آن بنده خدا، حبیب هم مثل تو گول خورد و برگشت و مجوز بهش ندادند و نه کنسرت گذاشت، نه آلبوم داد. آخرش بی‌خیال ماجرا شد و فوت کرد. تازه حبیب کار سیاسی نکرده بود و نهایتش توی یک ترانه خوانده بود: مادر بی تو تنها و غریبم! همین! حالا کیومرث‌جان، باز خدا را شکر کن یک سال است حبسی، چون در این یک سال اجاره‌خانه دوبرابر و قیمت خانه سه‌برابر و پول تاکسی شش‌برابر شد و گوشت هم شد کیلویی 120 هزارتومان. واقعا اگر بیرون بودی، چهاردیوار دنیا تنگت می‌آمد؛ مثل خود من! یک وقت‌هایی فکر می‌کنم دوتا سیاه‌نمایی و چهارتا تشویش اذهان عمومی کنم که دو سال هم حبس به من بدهند تا از این گرانی خلاص شوم. به‌هرحال در پایان نامه خواستم بگویم خیلی غصه نخور. مفسدان اقتصادی را دارند می‌گیرند و می‌فرستند زندان. دوتا هم نماینده گرفتند و یک مدیرعامل ایران‌خودرو! پس مطمئن باش بند مالی زندان، اوضاعش روبه‌راه خواهد شد و عشق‌وحال می‌کنید! منتها تو جرمت مالی نبوده، پیشنهاد می‌کنم در زندان جیب کسی را بزنی تا مفسد اقتصادی محسوب شوی و منتقلت کنند بند مالی. همین دیگر. آخرش هم یک‌سری می‌گویند می‌خواستی معروف شوی رفتی زندان! یک‌سری می‌گویند خودفروخته‌ای! یک‌سری هم می‌گویند عقلت گرد است. خلاصه در هر صورت طنزنویس مرغ عزا و عروسی است و خلاص. امضا: میدون دوم و سوفیا و پوریا و...!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.