|

آسايش حيوانات

حسين بکايي

اين روزها کمتر ايراني‌ای را می‌شناسیم که دست‌کم يک بار تا وان و آنتاليا و آناليا و آنکارا و آرتوين و هوپا و ازمير و استانبول و... نرفته باشد و خاطراتي تلخ و شيرين از اين سفرها با خود نبرده باشد. در هفته‌هاي نخست تابستان خبر و کليپي پخش شد که در کشور ترکيه سگي دست شکسته به داروخانه‌اي وارد مي‌شود و دست شکسته‌اش را به دکتر نشان مي‌دهد و درخواست درمان مي‌کند. سال‌ها پيش نيز در کليپي ديگر در يکي از شهرهاي ترکيه، گربه بارداري که مشکل زايمان داشت، به مرکز بهداشت محله‌اي مي‌رود و درخواست کمک مي‌کند و با عمل سزارين بچه‌هايش را به دنيا مي‌آورد. من هم خاطرات و آموخته‌هايي از سگ‌ها و گربه‌هاي استانبول دارم. سال‌ها پيش در نيمه‌شبي پاييزي حوالي ساعت يك بامداد نخستين‌بار با اتوبوسي وارد ترمينال مرکزي استانبول شدم. شرکت‌هاي مسافربري سرويس‌هاي رايگان به جاهاي مختلف شهر برقرار کرده بودند. دوست استانبول‌ديده‌اي گفته بود: «برو آکساراي» سرويس آکساراي را پيدا کردم و سوار شدم و يک ساعت بعد جلوي در بسته و خاموش ايستگاه مترو آسکاراي پا به خلوتي و سکون شبانه استانبول گذاشتم. شب را در هتلي سر کردم و حوالي ساعت 10 صبح با پرسش: «اينجا کجاست؟» با جنب و جوش و نشاط پا به استانبول گذاشتم. از وان تا ارزنجان و ارزروم و ترابوزان را با دوستانم آمده بودم و از ترابزون تا آنكارا و استانبول را تنهايي ادامه سفر مي‌دادم. استانبول چيز ديگري بود. ساختمان‌ها، بوها، صداها، مغازه‌ها و... همه‌چيز برايم تازگي داشت. ميله‌هاي آهني ورودي ايستگاه مترو آکساراي باز بود و ازدحامي جلوي آن ديده مي‌شد. جلو رفتم و صحنه‌اي ديدم که مثل آبي روي همه نگراني‌هايم ريخت و دلم قرص شد. دهانه‌ غار‌مانند ورودي مترو با پله‌هايي پهن و دراز دهان باز کرده بود و سيل روندگان از سمت راست به پايين و سيل آيندگان از سمت چپ به بالا در حرکت بودند. درست وسط اين دو رودخانه دوسويه، در جزيره کوچکي که ميله وسط پله‌ها درست کرده بود سگي بزرگ و پشمالو پخش زمين شده، چشم‌ها را بسته و بي‌هيچ نگراني‌اي، حتي از لگدي ناخواسته در اثر شلوغي و ازدحام، خرناس مي‌کشيد. اولين‌بار بود چنين چيزي مي‌ديدم. سال‌ها از اين ماجرا گذشت و من با سگ‌ها و گربه‌هاي استانبول و امکاناتي که شهرداري‌ها براي اين شهروندان مهربان و صميمي ايجاد کرده‌اند و نيز نگاه و توجه مردم به اين همشهريانشان، آشناتر شدم و البته شگفت‌زده‌تر. شهرداري‌ها لانه‌هاي کوچک و بزرگ چوبي براي گربه‌ها و سگ‌ها در محلات مختلف و خيابان‌هاي اصلي و فرعي نصب کرده‌اند. آبخوري‌ها و غذاخوري‌هايي در وسط پارک‌ها و فضاهاي سبز مخصوص سگ‌ها و گربه‌ها و پرندگان تعبيه شده است. شهرداري هر منطقه پناهگاه‌ها و درمانگاه‌ها و آمبولانس‌هايي براي سگ‌ها و گربه‌ها دارد. سگ‌هاي آزاد شهر معاينه‌هاي منظم و واکسيناسيون دارند و نشانه‌هايي به گوششان هست که سابقه و ردشان را نشان مي‌دهد. سگ‌ها و گربه‌هاي پير و بيمار و حادثه‌ديده در اين مراکز بستري و درمان مي‌شوند. قانوني وجود دارد که درمانگاه‌هاي خصوصي و دامپزشکان شهر بايد سگ‌ها و گربه‌هاي حادثه‌ديده را رايگان معاينه و جراحي و درمان کنند. مردم استانبول از اين قوانين خبر دارند و مطالبه‌گر اجراي آنها از شهرداري‌ها و مراکز خصوصي هستند. به‌طورکلي مردم در همه‌جاي ترکيه احترام زيادي به جانوران مي‌گذارند و حيوان‌دوستي و طبيعت‌بيني به شکل يک ارزش فرهنگي در گفتار و رفتار همگان به چشم مي‌خورد. نتيجه اين همه توجه و مراقبت، ايجاد فضايي امن و آرام براي زندگي سگ و گربه و کبوترهايي است که من بارها و بارها ديده‌ام در کنار هم و هم‌زمان از يک ظرف آب يا غذا مي‌خورند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.