|

در ایران هیچ‌وقت قبل از مسابقه برایت کاری نمی‌کنند

حضرت‌پور: فکر نمی‌کردم قهرمان دنیا شویم

محمدرضا حضرت‌پور، یکی از سه عضو تیم رؤیایی والیبال جوانان ایران در مسابقات جهانی بود که بی‌شک با بازی‌های اثرگذارش نقش پررنگی در قهرمانی تاریخی این تیم داشت. این لیبروی جوان که در این پست به‌طور هم‌زمان برای تیم ملی جوانان و بزرگسالان به میدان می‌رود، تازه از لیگ ملت‌های 2019 برگشته بود که راهی بحرین شد تا هنرنمایی‌هایش را در رقابت‌های جوانان جهان هم به نمایش بگذارد. حضرت‌پور 20‌ساله چنان پیشرفت چشمگیری داشته که هیچ‌یک از مربیان حاضر نیستند از او دست بردارند. او دو، سه روز دیگر باید تمریناتش را از سر بگیرد و راهی مسابقات انتخابی المپیک 2020 توکیو شود؛ چراکه لیبروی اول ایگور کولاکوویچ در ترکیب اصلی تیم ملی بزرگسالان است. گفت‌وگوی او را با «شرق» بعد از بازگشت از پیکارهای جهانی بحرین می‌خوانید.

‌آقای حضرت‌پور فکرش را می‌کردید بتوانید با تیم جوانان به قهرمانی جهان برسید؟ راستش را بخواهید خیلی نه. اول اینکه چون تا حالا در مسابقات جوانان جهان شرکت نکرده بودم و اطلاعی از سطح کیفی رقابت‌ها نداشتم، نمی‌توانستم پیش‌بینی کنم که چه نتیجه‌ای می‌گیریم. ضمن اینکه بعضی از بچه‌های تیم ملی بزرگسالان به من گفته بودند که سطح مسابقات در جوانان جهان بالاست و به رقابت‌های بزرگسالان بسیار نزدیک است. برای همین خیلی احتمالش را نمی‌دادم که قهرمان بشویم. البته این را هم بگویم که خیلی برایم قابل‌هضم نبود که سطح مسابقات جوانان و بزرگسالان را نزدیک به هم ببینم اما وقتی بازی‌ها شروع شد، تازه به حرف بچه‌ها رسیدم که درست می‌گویند و چقدر سطح فنی مسابقات بالاست. در بازی‌های اول دو تا باخت دادیم اما همه آنها را به فال نیک گرفتیم. اتفاقا به نظر من خوب شد که باختیم؛ چون به خیلی چیزها رسیدیم. در نهایت هم که توانستیم با شکست 3 بر صفر برزیل فینالیست شویم. پیروزی در این بازی برای من بشخصه خیلی دلچسب بود. باختی که ما در لیگ ملت‌ها به برزیل دادیم، هنوز روی دلم سنگینی می‌کند؛ چون اشتباهات داوری باعث شد که نتیجه را واگذار کنیم. این برد هرچند در سطح جوانان بود اما به‌نوعی توانستیم انتقام شکستی که در آمریکا از برزیلی‌ها متحمل شدیم، بگیریم. ‌دیدار فینال هم که قطعا سخت‌ترین بازی‌تان بوده است؟ بله، ما در مرحله یک‌چهارم نهایی به ایتالیا باخته بودیم و اینجا با توجه به فینالیست شدنمان باید فراتر از قبل مقابل این تیم ظاهر می‌شدیم. نباید هیچ‌چیز را دست‌کم می‌گرفتیم. چون خولیو ولاسکو، این مربی بزرگ دنیا، مشاور سرمربی این تیم بود. در واقع این خود ولاسکو بود که کنار زمین نشسته بود و تیم را کوچ می‌کرد. این را هم بگویم که سرمربی ایتالیا یک خانم بود که مربی بسیار کاربلد و باشخصیتی بود. اما چون ولاسکو به‌خوبی از والیبال ایران و بازیکنانش شناخت داشت، او بود که بیشتر برنامه‌ها ‌را برای تیم پیاده می‌کرد. اما با تمام اینها زور ولاسکو به ما نرسید و قهرمان شدیم. نکته جالب‌توجه اینجاست که تیم ایتالیا چهار سال است به فینال جوانان جهان می‌آید اما هنوز نتوانسته اول بشود. ما در اولین حضورمان در فینال این رقابت‌ها قهرمان شدیم. ‌آقای حضرت‌پور شما یک هفته بیشتر نبود که از لیگ جهانی برگشتید اما بلافاصله با تیم جوانان عازم بحرین شدید. برایتان سخت نبود که در یک فاصله زمانی کم در دو رویداد بزرگ شرکت کنید؟ چرا واقعا خیلی سخت بود. همان‌طور که گفتم، باخت از برزیل در لیگ ملت‌ها خیلی همه ما را اذیت و ناراحت کرد. چون نتوانستیم به نیمه‌نهایی برویم. خود من که اصلا والیبال‌زده شده بودم. پروازهای طولانی هم خسته‌ام کرده بود و ساعت خوابم به هم ریخته بود. ولی هرطور بود، باید استقامت می‌کردم و از لحاظ روحی ریکاوری می‌شدم. خدا را شکر که حداقل نتیجه‌اش را با کسب عنوان قهرمانی دیدم. البته به‌عنوان بهترین لیبروی جوانان جهان هم انتخاب شدم که این‌هم خوشحالی‌ام را دوچندان کرد. ‌درباره کادر فنی تیم ملی هم صحبت می‌کنید؟ قطعا یک پای این قهرمانی آنها هستند. هم آقای بهروز عطایی و هم دستیارانشان فوق‌العاده بودند. هیچ‌چیزی برای ما کم نگذاشتند. آقای عطایی در این مسابقات صبورانه نقش یک مربی حرفه‌ای را ایفا کرد. هیچ‌وقت عجله نکرد. به هرکسی که بد بازی کرد، فرصت داد. به‌موقع تغییر تاکتیک می‌داد. هماهنگی خوبی که ایشان با کولاکوویچ هم داشتند، موجب شد که ما نفرات جوان فرصت حضور در لیگ ملت‌ها را داشته باشیم. امیدوارم مسئولان قدر مربیان داخلی را بدانند. ما ازاین‌دست سرمایه‌های بزرگ زیاد داریم؛ فقط باید حمایت شوند. همه دیدند که رسیدن به قهرمانی جوان با مربیان وطنی هم شدنی است. ‌برنامه بعدی‌تان چیست؟ یکی، دو روز استراحت می‌کنم و باید خیلی زود تمریناتم را با تیم ملی بزرگسالان برای شرکت در رقابت‌های انتخابی المپیک 2020 روسیه شروع کنم. البته قبل از آن به بلغارستان می‌رویم تا چند دیدار دوستانه در این کشور داشته باشیم. ‌فکر می‌کنید در روسیه کار را تمام کنید؟ کار واقعا سخت است اما هیچ‌چیز غیرممکن نیست. تیمی که در این مسابقات اول بشود، مستقیم سهمیه المپیک را می‌گیرد. ما با روسیه، کوبا و مکزیک هم‌گروه هستیم که رقیب اصلی‌مان تیم میزبان است. روس‌ها جزء خوب‌های دنیا هستند. آخرین بازی ما با آنها در لیگ ملت‌های اخیر بود که در ارومیه شکستشان دادیم. ان‌شاءالله این نتیجه دوباره برایمان تکرار شود. ‌و حرف آخرتان... از کادر فنی که زحمات زیادی برای ما کشیدند تا این عنوان بسیار ارزشمند را به دست آوریم و مردمی که از جان و دل برایمان دعا کردند، تشکر کنم. از مسئولان هم می‌خواهم که بهتر ما را ببینند. در ایران هیچ‌وقت قبل از مسابقه برایت کاری نمی‌کنند. ما دو سال پرفشار را داشتیم تا بتوانیم به این قهرمانی برسیم. حرفم این است الان که خودمان را نشان داده‌ایم؛ آن‌طورکه حقمان است، از ما تقدیر کنند. این حرف من تنها نیست؛ حرف همه ملی‌پوشان است. ما هیچ حقوقی به‌عنوان یک بازیکن حرفه‌ای و ملی‌پوش نداریم. تنها منبع درآمدمان لیگ است و بس.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.