واکنش فرزند کيارستمي به حرفهاي جديد پزشک پدرش
درحاليکه فرزند عباس کيارستمي مدتي قبل از اثرات سوء بينتيجهماندن پيگيريهاي سهساله براي دسترسي به اطلاعات پرونده پزشکي پدرش سخن گفته بود، صحبتهاي تازه پزشک معالج عباس کيارستمي بار ديگر لزوم دسترسي به اطلاعات اين پرونده را براي نشاندادن حقيقت يادآور ميشود. چند هفته پيش همزمان با سومين سالگرد درگذشت عباس کيارستمي، کارگردان مطرح سينماي ايران، گزارشي در ايسنا منتشر شد مبنيبر اينکه پيگيريهاي پرونده پزشکي اين سينماگر پس از سه سال، با وجود حساسيتهاي اجتماعي و زير ذرهبين رفتن موضوع، کمکم در حال فراموشي است؛ درحاليکه هنوز به طور دقيق مشخص نشده چه چيزي باعث شد روند درمان کيارستمي به مرگ اين هنرمند ختم شود. در آن گزارش بهمن کيارستمي گفته بود پس از گذشت سه سال نهتنها هيچکدام از پيگيريهايش به نتيجه نرسيده، بلکه کساني که با مشکلات مشابهي روبهرو بودند و قصد پيگيري حقوقي و قانوني در مراجع ذيربط را داشتند، با وضعيت اين پرونده عملا کار را بيحاصل دانسته و از پيگيري آن نااميد شدند. او همچنين تأکيد کرده بود از تمام ظرفيتهاي قانوني و حقوقي ممکن و حتي بيش از آن استفاده کرده تا اطلاعات مربوط به پرونده پزشکي پدرش را در اختيار داشته باشد تا بداند در طول مرحله درمان چه اتفاقاتي رخ داده، اما پاسخي که در نهايت دريافت کرده اين بوده که آنچه در روند درمان گذشته محرمانه است! به گزارش ايسنا، اما حالا آنچه بعد از انتشار آن گزارش سبب نگارش اين مطلب شده، صحبتهاي تازهاي از دکتر احمد مير، پزشک معالج عباس کيارستمي، است که در مجله دنياي سلامت به چاپ رسيده. او در اين گفتوگو با اشاره به اينکه فضايي پيش نيامده تا همدردي خود را با جامعه هنري بيان کند، گفته است: «پسر مرحوم کيارستمي مشکلاتي ايجاد کردند که متأسفانه من نتوانستم آنطور که شايسته است همدردي خود را بيان کنم». او در اين موضوع رسانهها را هم بيتقصير ندانسته و گفته است: «رسانه بايد خبر توليد کند تا به حيات خود ادامه دهد، گاهي فکر ميکنم کاش با عدالت و تحقيق بيشتري روي اين مسئله کار ميکردند. شايد اگر من هم مانند پسر آقاي کيارستمي مصاحبه ميکردم و از خودم دفاع ميکردم، اين هجمهها کمتر ميشد، اما اين رفتار را به دور از اخلاق حرفهاي و پزشکي ميدانستم». احمد مير در پاسخ به اين پرسش که عارضه اصلي عباس کيارستمي چه بوده، گفته است: «ايشان سرطان روده داشتند. در جراحي گاهي يکسري اتفاقات دست به دست هم ميدهند. بعد از عمل جراحي روده، به دليل مصرف داروهاي ضدانعقاد که بخشي از روند درمان براي جلوگيري از آمبولي است، دچار خونريزي شدند. من در اولين فرصت مجددا عملشان کردم و خونريزي برطرف شد و بعد از بهبود من رفتم سفر. روز ۱۳ يا چهاردهم، بعد از عمل، ايشان دچار کوله سيستيت و عفونت کيسه صفرا شدند که ارتباطي با عمل اول نداشت. وقتي کيسه صفرا عمل شد، ناحيهاي را که دچار خونريزي شده بود و عمل کرده بوديم دچار عفونت شد. عفونت به بيمار آسيب رساند که اينها به صورت يک زنجيره اتفاق افتاد. ما تلاش کرديم و بيمار را که عجيب ضعيف شده بود به لطف خدا نجات داديم و به منزل فرستاديم. آقاي کيارستمي در منزل شخصي خود زندگي ميکرد، غذا ميخورد و رو به بهبودي بود، داشت وزن ميگرفت، ولي متأسفانه به خارج از کشور رفت و آن اتفاق برايشان رخ داد. من معتقدم اگر ايشان در ايران مانده بود هرگز چنين اتفاق و پيامدي برايشان رخ نميداد. آقاي کيارستمي در فرانسه حتي يک پرستار هم در کنار خود نداشت و ايشان را صبح در اتاقشان با خونريزي وسيع مغزي پيدا کردند، درحاليکه ما در ايران چهارچشمي مراقب ايشان بوديم». در پي انتشار اين مصاحبه، بهمن کيارستمي در گفتوگو با ايسنا تأکيد ميکند: وقتي از بينتيجهماندن پيگيري سهساله گفتم، منظورم پيامدهاي ارائهنشدن يک «گزارش» دقيق و قابل استناد بود. در غياب چنين اطلاعاتي، امروز احمد مير با انگشتان روي ميز و سر برافراشته درباره زيباترين کاري که در دنيا کرده صحبت ميکند و از روشنشدن حقيقت ميگويد. بااينحال آنچه را او در وصف روند درمان گفته ميتوان با توضيحات مختصري که کميسيون سازمان پزشکيقانوني در تاريخ ۹۶.۳.۹ در محکوميت دکتر احمد مير صادر کرده، راستيآزمايي کرد: «...وي (عباس کيارستمي) در تاريخ 12/17/94 در بيمارستان جم با تشخيص پوليپ کولون بستري و در ساعت ۱۰:۳۰ صبح تحت عمل کولکتومي به روش لاپاروسکوپي قرار ميگيرد. به دليل افت فشار خون و پايينبودن هموگلوبين نيمهشب مورخ 20/12/94 جهت رد خونريزي شکم به اتاق عمل منتقل و تحت عمل جراحي لاپاروتومي و لوپ ايلئوستومي قرار گرفت و پس از عمل، اينتوپه (لولهگذاري تنفسي) و به ICU منتقل شد. طي بستري دچار عفونت ريوي، تجمع مايع در ريه، سکته مغزي از نوع ايسکميک (اختلال خونرساني) و عفونت داخل شکمي شد. با توجه به علائم عفونت شکمي مجددا در تاريخ 12/1/95 توسط دکتر ناصري به اتاق عمل منتقل شد. تشخيص، ازهمگسيختگي آناستاموز بود. ضمنا به دليل التهاب در آن ناحيه، حالب چپ نيز خورده شده... با توجه به پرونده باليني، درمان عارضه فوقالذکر با تأخير صورت گرفته است و از جانب دکتر احمد مير (جراح معالج) سه قصور پزشکي اتفاق افتاده است و ارزش عوارض ناشي از قصور پزشکي به ميزان پنج درصد ديه کامل انسان برآورد ميشود». بهمن کيارستمي ميگويد: درباره اظهارات مطرحشده در گفتوگوي يادشده اشاره به چهار نکته را لازم ميدانم: ۱. پوليپ کولون به معناي سرطان روده نيست. ۲. دکتر احمد مير در تاريخ ۲۲ اسفند؛ يعني دو روز بعد از عمل دوم و در شرايطي که بيمار در ICU و در وضعيتي که در گزارش پزشکيقانوني آمده به سفر رفته و بهکاربردن واژه «بهبودي» از جانب ايشان تعجببرانگيز است. ۳. پارگي لوله حالب در عمل جراحي دوم؛ يعني ۲۰ اسفند ۹۴ اتفاق افتاده و تشخيص اين پارگي و اقدام به ترميم آن در تاريخ ۱۲ فروردين ۹۵ انجام شده. اين پارگي و تشخيص ديرهنگام در غياب جراح معالج باعث عفونت گستردهاي شد که شرح آن در گزارش پزشکيقانوني آمده. بااينهمه دکتر احمد مير عفونت داخلي گسترده، از جمله عفونت کيسه صفرا را بيارتباط با اعمال جراحي ابتدايي ميداند. ۴. رأي محکوميت صادرشده در پزشکيقانوني به دليل تأخير در انجام عمل جراحي دوم با توجه به شواهد باليني صادر شده است و به صراحت به پيامدهاي اين تأخير اشاره شده، بااينحال دکتر احمد مير گفته: «من در اولين فرصت مجددا عملشان کردم». او در پايان يادآوري ميکند که دکتر احمد مير به رأي صادرشده توسط پزشکيقانوني اعتراض کرد، اما اين رأي مورد تجديدنظر واقع نشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.